Taraftarların Sosyal Medya Paylaşımlarının 6222 Sayılı Kanun ve Disiplin Hukuku Bakımından Değerlendirilmesi

Giriş

Taraftarların sosyal medya paylaşımları, artık spor hukukunda tribünde atılan slogan kadar önemli bir hukukî alan haline gelmiştir. Çünkü spor alanındaki şiddet ve düzensizlik çoğu zaman sahada başlamamakta; sosyal medya üzerinden yapılan çağrılar, hedef göstermeler, hakaret içerikli paylaşımlar, “toplanma” ve “gereğini yapma” telkinleri ya da organize tezahürat metinleri üzerinden önce dijital alanda üretilip sonra fiziksel alana taşınmaktadır. 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun, sporda şiddeti teşvik edecek açıklamaları yaptırıma bağlamış; TFF Futbol Disiplin Talimatı ise sosyal medya aracılığıyla yapılan bazı açıklama, hakaret ve tehditleri açıkça disiplin ihlali saymıştır. Bu nedenle taraftarın sosyal medya paylaşımı artık yalnız “kişisel yorum” değildir; niteliğine göre idari yaptırım, seyirden yasaklama, disiplin cezası ve kulüp sorumluluğu doğurabilecek hukukî bir fiildir.

Türk hukukunda bu alan iki ana eksende değerlendirilir. Birinci eksen 6222 sayılı Kanun’dur; burada mesele, açıklamanın sporda şiddeti teşvik edip etmediği ve kamu güvenliği bakımından nasıl sonuç doğurduğudur. İkinci eksen ise federasyon disiplin hukukudur; burada mesele, paylaşımın futbolun itibarını zedeleyip zedelemediği, müsabaka görevlilerinin tarafsızlığına gölge düşürüp düşürmediği, hakaret veya tehdit içerip içermediği ve kulüp-taraftar ilişkisi bakımından nasıl bir disiplin sonucu doğurduğudur. Bu iki eksen aynı olayda birlikte işleyebilir; 6222 sayılı Kanun da açıkça, kendi kapsamındaki yaptırımların federasyonun yaptırım uygulama yetkisini ortadan kaldırmadığını belirtmektedir.

Bu konu özellikle şu nedenle önemlidir: Sosyal medya paylaşımını yapan kişi sıradan bir taraftar olabilir, taraftar derneği yöneticisi olabilir, kulüp yöneticisi olabilir ya da kulübün resmî hesabı üzerinden yapılan anonim bir paylaşım söz konusu olabilir. Her ihtimalde uygulanacak hukukî rejim aynı değildir. Bazı hallerde doğrudan 6222 m.22 devreye girer; bazı hallerde FDT m.41 kapsamındaki hakaret-tehdit rejimi çalışır; bazı hallerde ise taraftarın bireysel paylaşımı kulübe objektif sorumluluk üzerinden yansır ve saha olayı, çirkin-kötü tezahürat veya futbolun itibarını zedeleme dosyasına dönüşür. Bu yüzden “taraftar sosyal medyada yazdı” cümlesi, hukuk bakımından tek bir sonuç değil; çok ihtimalli bir yaptırım kümesi doğurur.

Aşağıda, taraftarların sosyal medya paylaşımlarının 6222 sayılı Kanun ve disiplin hukuku bakımından nasıl değerlendirileceğini; doğrudan kişisel sorumluluk, kulübün objektif sorumluluğu, taraftar dernekleri, delil rejimi ve başvuru yolları üzerinden ayrıntılı biçimde inceliyorum.

Sosyal Medya Paylaşımı Neden Spor Güvenliği Meselesidir?

Spor güvenliği hukuku, yalnız stadyum içinde gerçekleşen fiziksel eylemlerle sınırlı değildir. 6222 sayılı Kanun’un amaç ve kapsam hükümleri, müsabaka öncesinde, esnasında ve sonrasında spor alanları ile bunların çevresinde, taraftarların gruplar halinde bulunduğu yerlerde ve gidiş-geliş güzergâhlarında şiddet ve düzensizliğin önlenmesini esas alır. Bu yapı, şiddeti yalnız “gerçekleşmiş fiziksel saldırı” olarak değil, buna yol açabilecek davranış zincirleriyle birlikte değerlendirmeyi mümkün kılar. Sosyal medya çağrıları, hedef göstermeler, “toplanıyoruz”, “hesap soracağız”, “gereğini yapın” türü ifadeler veya organize nefret kampanyaları, tam da bu davranış zincirinin başlangıç halkası olabilir. Bu nedenle dijital paylaşımın spor güvenliği alanına girmesi, kanunun amacı bakımından şaşırtıcı değildir.

TFF Futbol Disiplin Talimatı da aynı mantığı daha somut biçimde yansıtır. Talimatın 38. maddesi, basın ve yayın organları, resmî internet siteleri veya sosyal medya aracılığıyla Türk futbolunun marka değerine ve TFF’nin kurumsal itibarına zarar verilmesini, müsabaka görevlilerinin tarafsızlığına gölge düşürülmesini, sporda şiddet ve düzensizliği teşvik edebilecek, toplumu ayrıştırıcı ve bölücü nitelikte, taraftar olaylarına neden olabilecek açıklama, beyan ve paylaşımları yasaklamaktadır. Bu açık düzenleme, sosyal medyanın futbol güvenliği ve disiplin düzeni bakımından tali değil, doğrudan düzenlenen alan olduğunu göstermektedir.

Buradan çıkan temel sonuç şudur: Taraftarın sosyal medyada yazdığı şey, eğer yalnız bireysel hoşnutsuzluğu ifade etmekle kalmayıp kitle davranışını etkilemeye, şiddeti meşrulaştırmaya, hedef göstermeye veya organize etmeye yöneliyorsa, artık klasik ifade alanından çıkar ve spor güvenliği rejiminin konusu haline gelir. Bu sonuç, 6222’nin amaçsal yapısı ile FDT m.38’in açık lafzının birlikte değerlendirilmesinden çıkan hukukî bir sonuçtur.

6222 Sayılı Kanun Kapsamında Doğrudan Sonuçlar

6222 sayılı Kanun’un 22. maddesi, “sporda şiddeti teşvik edecek şekilde basın ve yayın yoluyla açıklamada bulunan kişilere”, fiilleri ayrıca suç oluşturmadığı takdirde, beş bin Türk lirasından elli bin Türk lirasına kadar idari para cezası verileceğini düzenlemektedir. Aynı maddenin üçüncü fıkrası, bu fiilleri işleyen kişilerin ayrıca idari tedbir olarak bir yıl süreyle spor müsabakalarını seyirden yasaklanacağını ve bu yasağın karar tarihinden itibaren uygulanacağını belirtmektedir. Dördüncü fıkrada ise, haber verme ve eleştiri hakkının sınırları aşılarak bu tür içeriklerin yayımlanması halinde ilgili basın ve yayın organı işleticisine de ayrıca idari para cezası verileceği düzenlenmiştir. Bu yapı, sosyal medya ve dijital açıklama alanının 6222 bakımından doğrudan yaptırım doğurabildiğini göstermektedir.

Burada dikkat edilmesi gereken ilk nokta, maddenin “kişiler” ifadesini kullanmasıdır. Yani bu hüküm yalnız kulüp yöneticisi, kulüp başkanı veya federasyon görevlisi bakımından değil; taraftar da dâhil olmak üzere kişi bakımından genel bir yaptırım alanı kurmaktadır. Kulüp veya federasyon yöneticileri açısından ise aynı maddenin ikinci fıkrası ayrıca ağırlaştırıcı hüküm getirmekte ve cezanın beş katına kadar artırılabileceğini söylemektedir. Bu nedenle sıradan taraftarın sosyal medya paylaşımı ile kulüp yöneticisinin paylaşımı aynı maddenin alanında olabilir; ancak yaptırım yoğunluğu bakımından yöneticiler daha ağır risk altındadır.

İkinci önemli nokta, 6222 m.22’nin tali karakteridir. Kanun, idari para cezasını “fiilleri suç oluşturmadığı takdirde” uygular. Bu da demektir ki paylaşımın içeriği yalnız şiddeti teşvik eden açıklama düzeyinde kalırsa m.22 devreye girer; fakat içerik ayrıca başka bir suç tipinin unsurlarını taşıyorsa, artık yalnız idari para cezası meselesi olmaktan çıkabilir. Bu ayrım özellikle tehdit, hakaret, suç işlemeye tahrik veya belirli kişilere yönelik ağır hedef gösterme içeren paylaşımlarda önem taşır. Bu sonuç, maddenin açık lafzından çıkar.

Üçüncü önemli nokta, bu yaptırımlara karar verme merciidir. 6222 sayılı Kanun’un 23. maddesine göre bu Kanun hükümlerine göre idari para cezasına ve diğer idari yaptırımlara karar vermeye Cumhuriyet savcısı yetkilidir. Bu nedenle taraftarın sosyal medya paylaşımı nedeniyle m.22 bakımından süreç çoğu durumda savcılık ekseninde işletilir; federasyon disiplininden bağımsız bir kamu hukuku yaptırımı söz konusudur.

Sosyal Medya Paylaşımı Ne Zaman “Şiddeti Teşvik” Sayılır?

6222 sayılı Kanun m.22’nin en hassas tarafı, “sporda şiddeti teşvik edecek şekilde açıklama” ölçütüdür. Kanun her sert eleştiriyi değil, şiddeti teşvik edebilecek açıklamayı yaptırıma bağlar. Bu nedenle bir taraftarın “takım kötü oynadı”, “hakem hatalıydı” veya “yönetim istifa etmeli” şeklindeki sert ama klasik eleştirileri ile, “şunları bulun”, “stadı basalım”, “hakeme gereken cevap verilmeli”, “yarın hesap sorulacak” türü kitle davranışına yönelen ve şiddeti çağrıştıran paylaşımları aynı kategoride değerlendirmek doğru olmaz. Bu ayrım kanun metninde tüm örnekleriyle sayılmamış olsa da, m.22’nin “şiddeti teşvik” eşiği böyle yorumlanmak zorundadır. Bu cümle bir yorum olmakla birlikte, doğrudan m.22’nin lafzına dayalı hukukî çıkarımdır.

Aynı yönde, Uygulama Yönetmeliği de basın ve yayın kuruluşlarının sporda şiddet ve düzensizliği teşvik edecek, haber verme ve eleştiri hakkının sınırlarını aşacak şekilde yayın yapamayacağını düzenlemektedir. Bu düzenleme doğrudan medya kuruluşlarına yöneliktir; ancak spor güvenliği hukukunun hangi dil ve etkiyi sorunlu gördüğünü de gösterir. Buna göre meşru eleştiri ile tehlikeli tahrik arasındaki sınır, açıklamanın kamuoyunu bilgilendirme amacını aşıp aşmadığı ve şiddet riskini büyütüp büyütmediği üzerinden çizilir. Sosyal medya paylaşımlarında da aynı mantık geçerlidir.

Disiplin Hukuku Açısından Temel Çerçeve

Futbol Disiplin Talimatı bakımından ilk önemli nokta, talimat kapsamındaki kişilerin arasında “taraftarlar”ın da açıkça sayılmış olmasıdır. Talimatın başlangıç hükümlerinde kulüpler, yöneticiler, müsabaka görevlileri, futbolcular, teknik adamlar, organizatörler, futbol menajerleri, taraftarlar, bir müsabaka veya etkinlik kapsamında görevlendirilmiş kişiler ve futbolda görevli diğer kişiler bu düzenin süjesi olarak gösterilmiştir. Ayrıca Talimatın 4. maddesi, kulüpler ya da gerçek kişilerin TFF kararları ve talimatlarına aykırı davranmaları halinde disiplin cezalarıyla cezalandırılacağını düzenlemektedir. Bu, taraftarın disiplin hukukunda tümüyle görünmez olmadığını ortaya koyar.

Bununla birlikte, taraftarın sosyal medya paylaşımı bakımından disiplin sorumluluğu 6222 kadar düz ve tek maddelik değildir. Çünkü FDT’de sosyal medya açıkça düzenlenmiş olsa da, yaptırım maddeleri her zaman sıradan taraftara yönelik aynı kalıpta kurulmamıştır. Örneğin m.38’de futbolun itibarını zedelemeye yönelik açıklamalar bakımından yaptırımlar kulüp yöneticileri, kulüpler, görevliler ve futbolcular için ayrı ayrı sayılmıştır; sıradan taraftar için aynı maddede açık bir ceza kategorisi kurulmamıştır. Buna karşılık m.41’de hakaret, tehdit ve kişilik haklarına saldırı bakımından “görevliler ve diğer kişiler” için de ceza öngörülmüştür. Bu nedenle sosyal medya paylaşımı yapan sıradan taraftar bakımından disiplin hukukunun doğrudan çalıştığı en net alan, hakaret-tehdit ve benzeri kişilik hakkı ihlalleridir; futbolun itibarını zedeleme başlığında ise uygulama daha çok kulüp ve kulüp bağlantılı aktörlere yoğunlaşmaktadır. Bu paragraftaki ayrım, m.38 ve m.41’in yaptırım yapılarına dayalı bir hukukî değerlendirmedir.

Futbolun İtibarını Zedeleyen Paylaşım Rejimi

FDT m.38, sosyal medya bakımından en geniş normdur. Bu maddeye göre basın ve yayın organları, resmî internet siteleri veya sosyal medya aracılığıyla Türk futbolunun marka değerine ve TFF’nin kurumsal itibarına zarar vermek, TFF yöneticileri, kurul üyeleri, müsabaka görevlileri ve TFF mensuplarının tarafsızlıklarına gölge düşürmek, bu kişilerin görevlerinden el çekmeleri hususunda sportmenliğe veya fair play anlayışına aykırı açıklamalarda bulunmak, sporda şiddet ve düzensizliği teşvik edebilecek, toplumu ayrıştırıcı ve bölücü nitelikte ve taraftar olaylarına neden olabilecek açıklama, beyan ve paylaşımlarda bulunmak yasaktır. Bu hüküm, sosyal medyada sadece küfürlü içerikleri değil; kurumsal saldırı, hedef gösterme, ayrıştırıcı dil ve taraftar olayını tetikleyebilecek paylaşım biçimlerini de kapsar.

Maddenin yaptırım kısmı özellikle kulüp yöneticileri ve kulüpler için ağırdır. Kulüp yöneticilerine 90 güne kadar hak mahrumiyeti ve lig düzeyine göre yüksek para cezaları verilebilir; kulüpler için de ayrıca ciddi para cezaları öngörülmüştür. Ayrıca aynı açıklamaların kulübün resmî medya organları veya sosyal medya hesapları üzerinden, isim belirtilmeksizin ya da “yönetim kurulu” ibaresiyle yapılması halinde kulüp başkanına da ayrıca hak mahrumiyeti verileceği düzenlenmiştir. Bu, taraftar hesabı ile kulüp hesabı arasındaki farkın hukukî önemini açıkça gösterir.

Ordinary taraftar bakımından ise burada önemli hukukî sonuç şudur: Paylaşımı yapan kişi taraftar olsa bile, eğer içerik kulübün resmî hesapları, kulüp televizyonu, kulüp adına hareket eden hesaplar veya kulüple organik bağı güçlü sayfalar üzerinden dolaşıma sokuluyorsa, disiplin yükü kolayca kulübe ve kulüp yöneticilerine doğru kayabilir. Bu yüzden “paylaşımı taraftar yaptı, kulüp yapmadı” savunması, özellikle resmî veya yarı resmî kulüp mecralarının kullanıldığı dosyalarda her zaman yeterli olmaz. Bu sonuç, m.38/3’ün yapısından çıkan hukukî çıkarımdır.

Hakaret, Tehdit ve Kişilik Hakkı İhlali İçeren Paylaşımlar

Sosyal medya paylaşımı hakaret, tehdit veya kişilik hakkına saldırı içeriyorsa, FDT m.41 doğrudan önem kazanır. Bu madde, TFF veya mensuplarına, müsabaka görevlilerine, futbolculara, yöneticilere veya diğer ilgili kulüp ve kişilere hakaret eden, söven, tehdit eden veya herhangi bir şekilde kişilik haklarına saldırıda bulunan ya da bunu basın ve yayın organları veya sosyal medya aracılığıyla gerçekleştiren kişiler için disiplin yaptırımı öngörmektedir. Kulüp yöneticileri bakımından hak mahrumiyeti ve para cezası; görevliler ve diğer kişiler bakımından ise soyunma odası ve yedek kulübesine giriş yasağı veya hak mahrumiyeti ile para cezası söz konusudur. Bu hüküm, sosyal medyanın doğrudan ve açık biçimde disiplin maddesi içinde sayıldığı en net örneklerden biridir.

Bu madde bakımından “diğer kişiler” ibaresi özellikle önemlidir. Çünkü bu kategori, yalnız kulüp yöneticisi ya da futbolcu olmayan ama futbol faaliyeti içinde ilgili kişi konumunda bulunan aktörleri kapsayabilecek genişliktedir. Talimatın kapsam kısmında taraftarların ayrıca sayılmış olması dikkate alındığında, sıradan taraftarın sosyal medya üzerinden hakaret ve tehdit içeren paylaşımı da uygun koşullarda disiplin hukukunun alanına girebilir. Burada asıl belirleyici olan, paylaşımın futbol faaliyetiyle somut bağlantısı ve hedefin TFF, müsabaka görevlileri, kulüp mensupları veya ilgili kişilerden biri olmasıdır. Bu paragraftaki ikinci cümle, FDT kapsam maddesi ile m.41’in birlikte yorumundan çıkan hukukî sonuçtur.

Taraftar Paylaşımının Kulübe Yansıması: Objektif Sorumluluk

Taraftar sosyal medya paylaşımlarının disiplin hukukunda en güçlü etkisi çoğu zaman doğrudan taraftarın değil, kulübün objektif sorumluluğu üzerinden ortaya çıkar. FDT m.6’ya göre ev sahibi kulüp stadın ve çevresinin düzen ve güvenliğini sağlamakla yükümlüdür; kulüpler müsabaka öncesi, esnası ve sonrasında meydana gelebilecek her türlü olaydan sorumludur ve taraftarlarının ihlallerinden dolayı objektif olarak sorumludur. M.7 de failin şahsen belirlenememesi halinde disiplin cezasının faillerin mensubu olduğu kulübe verileceğini düzenler. Bu rejim, sosyal medyada örgütlenen veya körüklenen bir taraftar eylemi sahaya veya tribüne yansırsa, kulübün “paylaşımı kimin yaptığını bilmiyoruz” savunmasıyla kolayca kurtulamayacağını gösterir.

Örneğin sosyal medyada belirli tezahürat metinlerinin paylaşılması, rakip takıma veya hakeme yönelik toplu nefret dili kurulması ya da “şu blokta toplanalım” gibi çağrılar yapılması; maç günü çirkin-kötü tezahürat, saha olayı veya organize protestoya dönüşürse, kulüp m.53 ve m.52 kapsamındaki yaptırımlarla karşılaşabilir. FDT m.53, aşağılayıcı, tahrik veya taciz edici nitelikte toplu tezahüratı yasaklamakta; profesyonel liglerde kulüplere ceza verildiğini ve e-bilet uygulamasının olduğu liglerde kart blokajı uygulanabildiğini düzenlemektedir. M.52 ise saha olayları nedeniyle kulüplere para cezası, saha kapatma ve seyircisiz oynama cezası verilebileceğini kabul eder. Sosyal medya paylaşımı tek başına bu cezayı doğurmayabilir; ama o paylaşım sahadaki ihlalin örgütlenme veya tahrik zeminiyse, kulüp bakımından sonuç çok ağır olabilir. Bu paragrafın son iki cümlesi, m.52-53 ile objektif sorumluluk hükümlerinin birlikte yorumundan çıkar.

Taraftar Dernekleri ve Organize Dijital Hesaplar

Taraftarların sosyal medya paylaşımlarının hukukî değerlendirmesinde taraftar dernekleri ve organize taraftar sayfaları ayrıca önemlidir. 6222 sayılı Kanun’un 8. maddesi, taraftar derneklerinin Kanunun amacına aykırı faaliyette bulunamayacağını ve taraftarların spor ahlâkı ile ilkelerine uygun biçimde sportif faaliyetleri izlemelerini sağlamaya yönelik eğitici faaliyetler düzenlemek zorunda olduğunu söylemektedir. Uygulama Yönetmeliği m.14 de taraftar derneklerine, üyelerinin Kanun hükümlerine aykırı davranmalarını engellemeye yönelik tedbirler alma, spor kulübü ile işbirliği içinde çalışma ve müsabaka esnasında seyircileri yönetmeye ve bilgilendirmeye yardımcı olma gibi görevler yüklemektedir. Bu nedenle taraftar derneğinin veya onunla bağlantılı organize dijital hesabın sosyal medyada şiddet, hedef gösterme veya toplu taşkınlık çağrısı yapması, sıradan bireysel paylaşım gibi değerlendirilemez.

Yönetmelik ayrıca taraftardan sorumlu kulüp temsilcisine, riskli taraftarlarla ilgili bilgileri ilgili mercilerle paylaşma, taraftar dernekleri ile birlikte seyircileri yönetmeye yardımcı olma ve kulübün tanıdığı taraftar derneklerini ilgili federasyona bildirme ve bu derneklerin Kanun kapsamındaki faaliyetlerini takip etme yükümlülüğü yüklemektedir. Bu, sosyal medyada faaliyet gösteren organize taraftar yapılarının kulüpten tamamen kopuk ve görünmez kabul edilmediğini gösterir. Eğer organize taraftar hesabı sistematik biçimde şiddet, toplu tezahürat veya düzensizlik çağrısı yapıyorsa, bu durum hem dernek yükümlülükleri hem de kulübün taraftar yönetimi politikası bakımından ayrıca risk doğurur.

Delil ve İspat Rejimi

Taraftarların sosyal medya paylaşımlarında delil meselesi kritik önemdedir. Futbol Disiplin Talimatı’nın 75. maddesine göre müsabaka görevlilerinin raporları, tarafların ve tanıkların beyanları, maddi deliller, uzman görüşleri ile ses ya da video kayıtları kabul edilebilir delildir. Aynı madde, saha içinde sözlü olarak gerçekleştirilen ve müsabaka görevlileri raporlarında yer almayan ihlallerde resmî yayıncı görüntüsündeki seslerin delil olabileceğini de belirtir. Bu yapı, ekran görüntülerinin, paylaşım linklerinin, video kayıtlarının, kulüp raporlarının ve varsa resmi bildirimlerin disiplin dosyasına girebilmesine elverişli geniş bir delil alanı oluşturur.

FDT m.76’ya göre müsabaka görevlilerinin raporlarında bulunan hususlar aksi ispat edilmedikçe doğru kabul edilir; raporlar arasında çelişki varsa oyun alanındaki fiiller bakımından hakem raporu, oyun alanı dışındaki fiiller bakımından ise temsilci raporu esas alınır. Bu nedenle sosyal medya paylaşımının maç günü tribün olayına dönüştüğü dosyalarda, temsilci raporu ile dijital delilin birlikte değerlendirilmesi özellikle önem taşır. Taraftarın paylaşımı tek başına değil, onun sahadaki yansımasıyla birlikte ele alındığında disiplin sonucuna daha güçlü şekilde etki eder.

Başvuru ve İtiraz Yolları

Disiplin süreci işletildiğinde başvuru yolları da önem kazanır. FDT m.88’e göre AFDK ve PFDK tarafından verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde TFF Tahkim Kurulu nezdinde itiraz edilebilir. M.89’a göre cezalandırılan kişi veya bağlı olduğu kulüp itiraz hakkına sahiptir; itiraz cezanın infazını kendiliğinden durdurmaz, ancak infazın durdurulması talep edilebilir. Bu nedenle sosyal medya paylaşımı nedeniyle kulüp, yönetici veya ilgili kişi hakkında verilen cezada savunmanın yalnız ilk derece kurul önünde değil, Tahkim aşamasında da dikkatle kurulması gerekir.

6222 m.22 bakımından ise süreç farklıdır. Burada idari para cezası ve seyirden yasaklama bakımından yetkili merci Cumhuriyet savcısıdır. Dolayısıyla taraftar sosyal medya paylaşımı nedeniyle 6222 üzerinden işlem yapıldığında, savcılık dosyası ile federasyon disiplin dosyası aynı anda yürüyebilir. Kanunun 19. maddesi zaten bu iki sürecin birbirini dışlamadığını açıkça belirtmektedir. Bu ikili yapı, spor hukukunda dijital paylaşım dosyalarının neden yalnız sosyal medya hukuku değil, aynı zamanda spor güvenliği hukuku dosyası olduğunu göstermektedir.

Sonuç

Taraftarların sosyal medya paylaşımlarının 6222 sayılı Kanun ve disiplin hukuku bakımından değerlendirilmesinde temel gerçek şudur: dijital paylaşım artık tribün davranışından ayrı düşünülmemektedir. 6222 sayılı Kanun m.22, sporda şiddeti teşvik edecek basın ve yayın açıklamalarını idari para cezası ve bir yıl seyirden yasaklama ile yaptırıma bağlamıştır; TFF Futbol Disiplin Talimatı ise sosyal medya aracılığıyla yapılan futbolun itibarını zedeleyici açıklamaları, hakaret ve tehditleri, çirkin-kötü tezahürata ve taraftar olayına dönüşebilecek beyanları disiplin alanına sokmuştur. Ordinary taraftar açısından doğrudan 6222 rejimi daha belirgin olsa da, disiplin hukukunda da özellikle hakaret-tehdit ve kulübün objektif sorumluluğu üzerinden ciddi sonuçlar doğabilir.

Bu nedenle taraftarın sosyal medyada yazdığı şey, yalnız “kişisel öfke” ya da “tribün kültürü” olarak görülmemelidir. Paylaşım; şiddeti teşvik ediyor, belirli kişi veya kurumları hedef gösteriyor, toplu eylem çağrısı yapıyor, hakaret veya tehdit içeriyor ya da maç günü tribün olayına dönüşecek organizasyon kuruyorsa, hukuken sonuç doğurur. En doğru yaklaşım, ifade özgürlüğü ile spor güvenliğinin sınırını burada çizmektir: eleştiri mümkündür; ancak şiddeti besleyen, meşrulaştıran veya organize eden dijital dil artık spor güvenliği hukukunun konusudur. Türk mevzuatının bugünkü mesajı da tam olarak budur.