Norveç Hukukunda Soybağı ile Vatandaşlık

Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık, bir çocuğun Norveç vatandaşlığını doğum yeri üzerinden değil, esasen anne veya baba ile kurduğu hukukî bağ üzerinden kazanmasını ifade eder. Bu sistem, klasik anlamda jus sanguinis yaklaşımına dayanır. Norveç makamlarının güncel resmî açıklamalarına göre, Norveç’te doğmuş olmak tek başına vatandaşlık sonucunu doğurmaz; belirleyici olan husus, çocuğun doğum anında Norveç vatandaşı bir ebeveyne sahip olup olmadığı ve bu ebeveynlik ilişkisinin Norveç hukukuna göre nasıl kurulduğudur. Ayrıca bu alandaki kurallar birden fazla kez değiştirildiği için, kişinin hangi tarihte doğduğu çoğu dosyada belirleyici unsur haline gelir. (udi.no)

Norveç vatandaşlık hukukunda soybağına dayalı kazanım, uygulamada sanıldığından daha teknik bir alandır. Çünkü yalnızca “annem ya da babam Norveç vatandaşı” demek yeterli olmayabilir. Özellikle eski doğum tarihlerinde ebeveynlerin evli olup olmadığı, babalığın nasıl kurulduğu, ebeveynlerin sonradan evlenip evlenmediği, yabancı ülkede düzenlenen doğum kayıtlarının Norveç makamlarınca nasıl değerlendirildiği ve bazı özel dosyalarda DNA incelemesi gerekip gerekmediği sonuca doğrudan etki eder. Bu nedenle Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık, hem vatandaşlık mevzuatını hem de ebeveynliğin kurulmasına ilişkin aile hukuku kurallarını birlikte okumayı gerektirir. (udi.no)

Bu yazıda Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık rejimi, 1 Eylül 2006 öncesi ve sonrası ayrımı, annelik ve babalığın tespiti, evlat edinme, taşıyıcı annelik, belge yükümlülükleri, 22 yaşına kadar vatandaşlığın korunması ve çifte vatandaşlık başlıkları altında ayrıntılı biçimde ele alınacaktır. Metin, Mart 2026 itibarıyla Norveç resmî kaynaklarındaki güncel çerçeve esas alınarak hazırlanmıştır. (Regjeringen.no)

Norveç’te Soybağı mı, Doğum Yeri mi Esastır?

Norveç hukukunda vatandaşlığın otomatik kazanılmasında temel ilke doğum yerinden çok soybağıdır. UDI’nin resmî açıklamasına göre, Norveç’te doğmuş olmak tek başına kişiyi Norveç vatandaşı yapmaz. Eğer çocuk Norveç’te doğmuş olsa dahi, her iki ebeveyni de yabancı ülke vatandaşıysa çocuk doğumla otomatik olarak Norveç vatandaşı olmaz. Buna karşılık Norveç vatandaşı bir ebeveynle kurulan hukukî bağ, belirli koşullarla vatandaşlığı doğrudan doğurabilir. Bu yönüyle Norveç sistemi, koşulsuz jus soli değil, soybağı merkezli vatandaşlık anlayışına dayanır. (udi.no)

Bu nokta özellikle yurtdışında yaşayan Norveç vatandaşları açısından önemlidir. Çünkü Norveç vatandaşı anne veya babanın çocuğu, çoğu durumda Norveç sınırları dışında doğmuş olsa bile Norveç vatandaşlığını doğum anında kazanabilir. Dolayısıyla Norveç hukukunda “çocuk nerede doğdu?” sorusu her zaman ilk soru değildir; asıl mesele “doğum tarihinde Norveç vatandaşı olan ebeveyn var mıydı ve ebeveynlik ilişkisi hukuken nasıl kurulmuştu?” sorusudur. (udi.no)

1 Eylül 2006: Soybağıyla Vatandaşlıkta Ana Kırılma Tarihi

Norveç vatandaşlık hukukunda soybağı açısından en kritik tarih 1 Eylül 2006’dır. Norveç hükümetinin güncel açıklamasına ve UDI’nin resmî rehberine göre, bu tarihten sonra doğan çocuklar bakımından sistem önemli ölçüde sadeleştirilmiştir. 1 Eylül 2006 veya sonrasında doğan bir çocuk için, anne veya babadan birinin Norveç vatandaşı olması kural olarak doğumla Norveç vatandaşlığını kazanmak için yeterlidir. Bu sonuç, çocuğun Norveç’te ya da yurtdışında doğmuş olmasına ve ebeveynlerin evli olup olmamasına bağlı değildir. (udi.no)

Bu değişiklikten önce ise özellikle baba üzerinden vatandaşlık kazanımında daha katı ve şekli kurallar uygulanıyordu. Bu nedenle Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık değerlendirmesi yapılırken ilk kontrol edilmesi gereken husus doğum tarihidir. Zira 2006 sonrası dosyalarda “bir Norveçli ebeveyn yeterli” mantığı baskınken, 2006 öncesi dosyalarda evlilik, sonradan evlenme ve annenin medeni hali gibi ayrıntılar belirleyici olabilir. (udi.no)

1 Eylül 2006 Sonrası: Anne veya Babadan Birinin Norveçli Olması Yeterli mi?

Evet. UDI’nin açık açıklamasına göre, 1 Eylül 2006 veya sonrasında doğan bir çocuk, annesi veya babası doğum anında Norveç vatandaşıysa otomatik olarak Norveç vatandaşı olur. Bu kural, ebeveynlerin evli olup olmamasına bakılmaksızın uygulanır. Aynı şekilde çocuğun Norveç’te doğmuş olması da şart değildir; çocuk dünyanın herhangi bir ülkesinde doğmuş olabilir. Bu yönüyle 2006 sonrası rejim, eşitlikçi ve daha az formalist bir modele geçmiştir. (udi.no)

Ancak burada bir nüans vardır: vatandaşlık sonucunun doğması için yalnızca genetik bağ iddiası değil, Norveç hukukunun tanıdığı anlamda ebeveynliğin kurulmuş olması gerekir. Özellikle baba üzerinden gidilen dosyalarda, babalığın hukuken tanınması veya usulüne uygun şekilde tespit edilmiş olması önemlidir. Yani uygulamada “Norveçli babadan çocuk” söylemi, ancak hukuk düzeninin kabul ettiği babalık statüsü varsa vatandaşlık açısından sonuç doğurur. Bu nokta, taşıyıcı annelik, yabancı doğum kayıtları ve ihtilaflı babalık dosyalarında daha da önem kazanır. (Regjeringen.no)

1 Eylül 2006 Öncesi: Eski Kurallar Neden Hâlâ Çok Önemli?

Norveç makamlarının resmî açıklamasına göre, 1 Temmuz 1979 ile 1 Ağustos 2006 arasında doğan çocuklar bakımından annenin Norveç vatandaşı olması doğumla vatandaşlık için yeterliydi. Buna karşılık babanın Norveç vatandaşı olması tek başına her zaman yetmiyordu; babanın aynı zamanda çocuk doğduğu sırada anne ile evli olması aranıyordu. Bu, özellikle evlilik dışı doğan çocuklar açısından eski rejimde ciddi fark yaratıyordu. (udi.no)

Daha eski dönemlerde kurallar daha da parçalıdır. UDI’nin tarihsel özetine göre, 1 Temmuz 1961 ile 30 Haziran 1979 arasında doğan çocukta Norveçli babadan vatandaşlık için yine babanın anne ile evli olması şarttı. Eğer yalnızca baba Norveçli ise ve ebeveynler çocuk doğduktan sonra fakat çocuk 18 yaşını doldurmadan önce evlenmişse, çocuk evlilik anından itibaren Norveç vatandaşlığını kazanabiliyordu. Benzer mantık, 1 Ocak 1951 ile 30 Haziran 1961 arasındaki doğumlar bakımından da geçerlidir. (udi.no)

UDI ayrıca 1 Ocak 1925 ile 31 Aralık 1950 arasında doğan çocuklarda da temel sistemin benzer olduğunu; babanın Norveçli ve anneyle evli olması halinde doğumla vatandaşlık kazanıldığını, annenin Norveçli fakat evli olmadığı hallerde de vatandaşlığın doğumla kazanılabildiğini belirtmektedir. 1 Ocak 1925 öncesinde ise ebeveynlerin evli olup olmadığı ve hangi ebeveynin Norveçli olduğu yine belirleyici nitelik taşımaktadır. Bu nedenle Norveç hukukunda soybağıyla vatandaşlık dosyaları, tek bir genel kuralla çözülemez; doğum tarihine göre uygulanacak tarihsel rejim bulunmalıdır. (udi.no)

Norveç Hukukunda Annelik Nasıl Kurulur?

Norveç’te soybağının vatandaşlık üzerindeki etkisini anlamak için, önce anneliğin Norveç aile hukukuna göre nasıl kurulduğunu bilmek gerekir. Norveç Çocuklar ve Ebeveynler Hakkında Kanun’a göre, çocuğu doğuran kadın çocuğun annesi sayılır. Aynı hükümde, başka bir kadın için çocuk doğurmaya yönelik anlaşmaların bağlayıcı olmadığı da açıkça belirtilir. Bu nedenle Norveç hukukunda annelik, kural olarak doğum olgusuna bağlanmıştır. (Regjeringen.no)

Bu ilke, vatandaşlık hukukunda da çok güçlü sonuç doğurur. Çünkü çocuk, soybağı nedeniyle vatandaşlık kazanacaksa önce hukuk düzeni kimin anne olduğunu belirler. Norveçli genetik katkı tek başına yeterli olmayabilir; hukuk düzeni anneliği doğum yapan kadın üzerinden tanımlıyorsa, vatandaşlık da o hukukî annelik kurgusu üzerinden değerlendirilir. Bu nedenle doğum yapan kişi ile amaçlanan ebeveyn arasındaki ayrımın bulunduğu dosyalar, özellikle uluslararası taşıyıcı annelik vakalarında son derece karmaşık hale gelir. (Regjeringen.no)

Norveç Hukukunda Babalık Nasıl Kurulur?

Norveç Çocuklar Kanunu’na göre, çocuk doğduğu sırada annenin evli olduğu erkek kural olarak çocuğun babası sayılır. Bu, evliliğe bağlı babalık karinesidir. Eğer bu otomatik karine yoksa babalık yazılı beyanla kurulabilir; beyan, doğum bildiriminde veya ilgili makamlar önünde yapılabilir. Kanun, babalığın ebe, doktor, Ulusal Nüfus Sicili, mahkeme, NAV ya da baba yurtdışındaysa Norveç diplomatik veya konsolosluk görevlisi önünde beyan edilebileceğini düzenlemektedir. (Regjeringen.no)

Ayrıca Norveç hukuku, babalık uyuşmazlıklarında DNA incelemesine geniş yer verir. Resmî kanun metnine göre NAV, anneyi ve muhtemel babayı açıklama vermeye çağırabilir ve çocukla birlikte DNA örneği alınmasını isteyebilir. Yine çocuk yurtdışında doğmuşsa ve kimlik kanıtı yetersizse ya da çocuğa Norveç vatandaşlığı kazandırmak amacıyla yanlış babalık bilgisi verilmiş olabileceğine dair neden varsa, DNA analizi istenebilir. DNA analizi kişinin baba olamayacağını gösterirse, o kişi babalığı beyan edemez. (Regjeringen.no)

Bu sistemin vatandaşlık açısından sonucu açıktır: Norveç vatandaşı olduğunu ileri süren baba üzerinden vatandaşlık talep edilen dosyalarda, Norveç makamları babalığın yalnızca kâğıt üstünde değil, hukukî ve gerektiğinde biyolojik olarak da ikna edici biçimde kurulmasını ister. Dolayısıyla soybağı ile vatandaşlık, çoğu durumda yalnızca nüfus kaydı meselesi değil; aynı zamanda ebeveynlik statüsünün usulüne uygun şekilde ispatı meselesidir. (Regjeringen.no)

Taşıyıcı Annelik Dosyalarında Soybağı ile Vatandaşlık

Norveç hukukunda en hassas alanlardan biri taşıyıcı annelik dosyalarıdır. UDI’nin resmî rehberine göre taşıyıcı annelik Norveç’te izin verilen bir kurum değildir; buna rağmen bazı Norveçliler yurtdışında taşıyıcı annelik düzenlemelerine başvurmaktadır. UDI açıkça belirtmektedir ki, yumurta veya sperm Norveç vatandaşı bir kişiden gelmiş olsa bile, çocuk ebeveynlik hukuken transfer edilene kadar Norveç vatandaşı olmaz. Ebeveynlik transfer edildiğinde ise çocuk otomatik olarak Norveç vatandaşı olabilir. (udi.no)

Hükümetin 2025 tarihli beyaz kitap açıklamaları da aynı doğrultudadır. Bu açıklamaya göre, Norveç hukukunda doğuran kadın anne kabul edilir; taşıyıcı annenin yabancı olduğu dosyalarda, çocuğun doğumdan itibaren Norveç vatandaşlığı kazanabilmesi için çocuğun babasının Norveç vatandaşı olması gerekir. Dış temsilcilikler, bu tip dosyalarda özellikle kimlik ve babalık tespitiyle ilgilenir. Bazı ülkelerde taşıyıcı annenin adı doğum belgesine yazılmadığından, Norveç makamları açısından soybağının doğrulanması daha da güçleşebilir. (Regjeringen.no)

Bu nedenle Norveç hukukunda taşıyıcı annelik vakaları, klasik “Norveçli ebeveynden doğan çocuk otomatik vatandaştır” formülünün en dikkatli uygulanması gereken alanıdır. Burada genetik bağ, hukuken tanınmış annelik ve babalık ile her zaman örtüşmeyebilir. Uygulamada en güvenli yaklaşım, çocuğun doğum belgesi, yabancı ülke mahkeme veya idari kararları, babalık/annelik tespit belgeleri ve gerekiyorsa DNA delilleriyle dosyanın eksiksiz şekilde hazırlanmasıdır. (udi.no)

Evlat Edinme ile Vatandaşlık: Soybağının Genişletilmiş Hali

Her ne kadar klasik anlamda soybağı biyolojik ebeveynlik üzerinden düşünülse de, Norveç hukukunda evlat edinme de çocuğun vatandaşlığı üzerinde doğrudan sonuç doğurabilir. UDI’nin güncel açıklamasına göre, 1 Eylül 2006 veya sonrasında bir Norveç vatandaşı tarafından evlat edinilen çocuk, 18 yaşın altındaysa ve Norveç makamları evlat edinme iznini vermişse veya yabancı evlat edinme Norveç’te geçerli/uygun kabul edilmişse, otomatik olarak Norveç vatandaşı olur. (udi.no)

Yabancı evlat edinmenin Norveç’te geçerli sayılması için de bazı şartlar vardır. UDI’nin ilgili açıklamasına göre, yabancı evlat edinmenin kesinleşmiş olması, yetkili makamca verilmiş bulunması ve bazı durumlarda Bufetat veya Bufdir’in ön onayının bulunması gerekir. Hükümetin 2025 tarihli resmî açıklaması da, Norveç’te yerleşik kişilerin yurtdışından evlat edinmek istiyorsa önce Bufetat’tan ön izin alması gerektiğini; bu izin varsa yabancı evlat edinmenin kural olarak Norveç’te tanınacağını ve en az bir evlat edinen ebeveyn Norveç vatandaşıysa çocuğun otomatik olarak Norveç vatandaşlığı kazanacağını belirtmektedir. (udi.no)

Bu çerçevede evlat edinme, klasik biyolojik soybağından farklı olsa da Norveç vatandaşlık hukukunda çocuğu Norveç devletiyle bağlayan bağımsız bir hukukî kanal oluşturur. Özellikle uluslararası aileler bakımından biyolojik bağ bulunmasa dahi, Norveç hukukunca geçerli kabul edilen evlat edinme kararı vatandaşlık sonucu doğurabilir. (Regjeringen.no)

Soybağı ile Vatandaşlıkta Hangi Belgeler İstenir?

UDI’nin resmî rehberine göre, soybağı ile Norveç vatandaşlığı iddia eden kişinin en temel belgesi doğum belgesidir. Buna ek olarak, doğum tarihinde ebeveynlerden en az birinin Norveç vatandaşı olduğunu gösteren belgeler sunulmalıdır. Eğer vatandaşlık iddiası baba veya her iki ebeveyn üzerinden kuruluyorsa, ebeveynlerin evlilik belgesinin de ibrazı istenir. Eğer yalnızca annenin Norveç vatandaşı olduğu bir dosyada eski kurallar uygulanıyorsa, anne ile babanın doğum tarihinde evli olmadığını gösteren belge de gerekli olabilir. (udi.no)

Ayrıca UDI bazı aile ilişkisi dosyalarında doğum belgesini genellikle yeterli görse de, gerekli hallerde ebeveyn ile çocuk arasındaki ilişkinin doğrulanması için DNA testi talep edebileceğini belirtmektedir. Bu, özellikle yabancı belgelerin güvenilirliğinin tartışmalı olduğu veya soybağı iddiasının yalnızca beyan düzeyinde kaldığı dosyalarda önemlidir. Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık başvurusu hazırlayanların, belgeyi yalnızca mevcut haliyle sunmakla yetinmeyip, gerektiğinde belge zincirinin nasıl oluştuğunu da açıklamaları gerekir. (udi.no)

Çifte Vatandaşlık ve Soybağıyla Doğan Çocuklar

UDI’ye göre 1 Ocak 2020’den itibaren Norveç, çifte vatandaşlığa izin vermektedir. Bu nedenle Norveç vatandaşı bir ebeveynden doğan çocuk, aynı anda başka bir ülke vatandaşlığını da kazanıyorsa, Norveç hukuku bakımından bu artık tek başına sorun yaratmaz. Ancak çocuğun diğer vatandaşlığını kazandığı ülkenin hukuku ayrıca incelenmelidir; çünkü diğer ülke çoklu vatandaşlığa izin vermiyorsa, o ülke hukukuna göre farklı sonuçlar doğabilir. (udi.no)

Bununla birlikte soybağıyla doğum anında Norveç vatandaşlığı kazanan bazı kişiler için 22 yaş kuralı hâlâ önem taşır. UDI’nin “retention of citizenship” açıklamasına göre, kişi doğumda çifte vatandaşlık kazanmışsa ve 22 yaşına gelene kadar Norveç’te en az 2 yıl veya Nordik ülkelerde toplam 7 yıl yaşamamışsa, Norveç vatandaşlığını korumak için başvuru yapması gerekir. Bu nedenle yurtdışında doğan ve hayatının büyük kısmını Norveç dışında geçiren çocuklar bakımından, soybağı ile kazanılan vatandaşlığın otomatik biçimde sonsuza kadar korunduğu varsayımı doğru değildir. (udi.no)

Uyuşmazlık Yaratan Başlıca Konular

Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık dosyalarında en sık ihtilaf yaratan konu, babalığın veya anneliğin hangi hukukî yolla kurulduğudur. Doğum belgesi, evlilik kaydı, sonradan evlenme, yabancı idari karar, yabancı mahkeme hükmü, DNA raporu ve nüfus sicili kaydı birbiriyle uyumsuzsa, Norveç makamları soybağını otomatik kabul etmeyebilir. Özellikle çocuk yurtdışında doğmuşsa ve dosyada Norveç vatandaşlığı elde etmeye yönelik gerçeğe aykırı beyan şüphesi varsa, babalık beyanı tek başına yeterli görülmeyebilir. (Regjeringen.no)

Bir diğer kritik alan, eski tarihli doğumlarda yanlış hukukî testin uygulanmasıdır. 2006 sonrası kuralların daha basit olması, uygulamada bazı kişilerin eski doğum tarihli dosyalara da aynı mantığı uygulamasına yol açabilmektedir. Oysa UDI açıkça, hangi kuralların uygulanacağının doğum tarihine göre değiştiğini belirtmektedir. Bu nedenle eski doğumlu kişiler bakımından, “babam Norveçliydi” cümlesi tek başına yeterli değildir; babanın doğum anındaki medeni hali ve ebeveynlerin sonradan evlenip evlenmediği de ayrıca incelenmelidir. (udi.no)

Sonuç

Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık, ilk bakışta basit görünen fakat ayrıntıda çok teknikleşen bir alandır. Genel çerçevede Norveç, doğum yerinden çok anne veya babayla kurulan hukukî bağı esas alır. 1 Eylül 2006 sonrasında bir Norveçli anne veya babaya sahip olmak kural olarak doğumla vatandaşlık için yeterliyken, daha eski doğum tarihli dosyalarda evlilik, sonradan evlenme ve babalık statüsü gibi unsurlar belirleyici hale gelir. Anneliğin doğumu yapan kadın üzerinden tanımlanması, babalığın evlilik, beyan veya hükümle kurulması ve gerekli hallerde DNA incelemesi yapılabilmesi, soybağının vatandaşlık sonuçlarını doğrudan etkiler. (udi.no)

Evlat edinme ve taşıyıcı annelik gibi özel dosyalar ise bu alanın en hassas başlıklarıdır. Evlat edinmede Norveç’in tanıdığı geçerli bir evlat edinme kararı çocuğa otomatik vatandaşlık sağlayabilirken, taşıyıcı annelikte genetik bağ her zaman yeterli olmaz; Norveç hukukunun kabul ettiği annelik ve babalık yapısı ayrıca kurulmalıdır. 2020’den beri çifte vatandaşlığın kabul edilmesi önemli bir kolaylık sağlamış olsa da, özellikle yurtdışında doğan ve Norveç dışında büyüyen çocuklar bakımından 22 yaşına kadar vatandaşlığın korunmasına ilişkin kurallar da gözden kaçırılmamalıdır. (udi.no)

Sonuç olarak, Norveç hukukunda soybağı ile vatandaşlık meselesi “Norveçli ebeveyn var mı?” sorusundan ibaret değildir. Doğum tarihi, ebeveynliğin hukukî kuruluş şekli, yabancı belgelerin niteliği, Norveç makamlarının kabul ettiği kayıt sistemi ve özel dosyalarda DNA veya mahkeme kararı gerekip gerekmediği birlikte değerlendirilmelidir. Bu yüzden özellikle eski doğum tarihli, yurtdışı doğumlu, evlilik dışı doğumlu, taşıyıcı annelik içeren veya belge zinciri eksik dosyalarda başvuru öncesi ayrıntılı hukukî analiz büyük önem taşır. (udi.no)

Sık Sorulan Sorular

Norveç’te doğan her çocuk Norveç vatandaşı olur mu?

Hayır. UDI’nin açıklamasına göre Norveç’te doğmuş olmak tek başına yeterli değildir. Kural olarak belirleyici olan, çocuğun Norveç vatandaşı bir ebeveyne sahip olması ve bunun hukukî olarak kabul edilmiş olmasıdır. (udi.no)

2006’dan sonra Norveçli babadan evlilik dışı doğan çocuk vatandaş olur mu?

Kural olarak evet. 1 Eylül 2006 veya sonrasında doğan çocukta, anne veya babadan birinin Norveç vatandaşı olması yeterlidir; ebeveynlerin evli olması aranmaz. Ancak babalığın Norveç hukukuna göre usulüne uygun kurulmuş olması gerekir. (udi.no)

2006’dan önce Norveçli babadan doğan çocukta durum farklı mı?

Evet. Eski kurallarda baba üzerinden vatandaşlık çoğu dönemde babanın anneyle evli olmasına bağlıydı. Bazı dönemlerde ebeveynlerin çocuk 18 yaşına gelmeden önce sonradan evlenmesi de vatandaşlık sonucunu etkileyebiliyordu. (udi.no)

Taşıyıcı annelikte Norveçli genetik ebeveyn olması otomatik vatandaşlık sağlar mı?

Her zaman değil. UDI’ye göre çocuk, ebeveynlik Norveç hukukuna göre transfer edilene kadar otomatik olarak Norveç vatandaşı olmaz. Norveç hukukunda doğuran kadın anne kabul edildiği için taşıyıcı annelik dosyaları ayrıca değerlendirilir. (udi.no)

Norveç makamları DNA testi isteyebilir mi?

Evet. Özellikle kimlik veya soybağı konusunda belirsizlik varsa ya da Norveç vatandaşlığı elde etmek amacıyla yanlış babalık bilgisi verilmiş olabileceğine dair şüphe bulunuyorsa, DNA analizi istenebilir. (Regjeringen.no)

Evlat edinilen çocuk Norveç vatandaşı olabilir mi?

Evet. 1 Eylül 2006 veya sonrasında Norveç vatandaşı bir kişi tarafından, gerekli yasal koşullarla evlat edinilen çocuk otomatik olarak Norveç vatandaşı olabilir. Bunun için evlat edinmenin Norveç hukukunda geçerli sayılması gerekir. (udi.no)

Soybağıyla kazanılan Norveç vatandaşlığı sonradan kaybedilebilir mi?

Bazı durumlarda evet. UDI’ye göre doğumda çifte vatandaşlık kazanan kişi, 22 yaşına kadar Norveç’te en az 2 yıl veya Nordik ülkelerde toplam 7 yıl yaşamamışsa vatandaşlığını korumak için başvuru yapmak zorunda kalabilir. (udi.no)