De invloed van alcohol op de schuldvraag bij verkeersongevallen

We zullen ingaan op een andere veelgestelde vraag: het effect van alcohol op de schuldvraag bij verkeersongevallen. Zoals bekend leidt alcoholgebruik tot een verminderd wilsvermogen en een aanzienlijke afname van het vermogen om helder na te denken. Daardoor zijn mensen niet in staat om verstandige beslissingen te nemen en kunnen ze zelfs spijt krijgen van de beslissingen die ze hebben genomen.

Als iemand niet vrijwillig alcohol heeft geconsumeerd – bijvoorbeeld op een bruiloft, waar alcohol, zoals vruchtensap of cola, door vrienden of kwaadwillenden in de drankjes is gemengd om die persoon dronken te maken – dan is die persoon niet strafrechtelijk verantwoordelijk voor onvrijwillige alcoholconsumptie. Dit is volkomen normaal, aangezien de persoon tijdelijk minder aansprakelijk is vanwege het ontbreken van schuld.

Een van de grootste risico's van alcohol is rijden onder invloed. Dit komt doordat een verminderd wilsvermogen de reflexen negatief beïnvloedt. De wetgeving bevat bepalingen over rijden onder invloed van alcohol, en personen zijn verplicht zich aan deze regels te houden. Overtreding hiervan leidt bij constatering tot gerechtelijke en administratieve sancties. Indien iemand vrijwillig alcohol heeft geconsumeerd en de hoeveelheid alcohol een bepaalde bloedalcoholgrens overschrijdt, is die persoon volledig aansprakelijk en verantwoordelijk.

Als natuurlijk gevolg van de bevolkingsgroei is vervoer een noodzaak geworden. Deze ontwikkelingen hebben in de loop der tijd geleid tot een beperking van de individuele vrijheden, die onderworpen zijn aan bepaalde regels. De fundamentele reden hiervoor is het minimaliseren van de schade voor anderen wanneer een recht wordt uitgeoefend. Gezien de incidenten die voortvloeien uit het toegenomen autogebruik, hebben wetgevers daarom bepaalde beperkingen opgelegd aan voertuigen op de weg en de bestuurders ervan. Alcohol valt, zoals de titel al aangeeft, onder deze beperkingen. Zowel wetenschappelijk als psychologisch onderzoek heeft aangetoond dat rijden onder invloed van alcohol onaanvaardbaar is.

Bij verkeersongevallen veroorzaakt door rijden onder invloed, wordt ook gezocht naar een causaal verband tussen het alcoholpromillage van de bestuurder en het ongeval. De mate van aansprakelijkheid wordt dienovereenkomstig vastgesteld. Mogelijk is de bestuurder, zelfs onder invloed, niet schuldig aan het ongeval. In dat geval, aangezien de bestuurder geen schuld heeft, is er geen sprake van strafrechtelijke aansprakelijkheid.

Zelfs als het alcoholpromillage van een bestuurder een bepaalde drempel overschrijdt en hij of zij te dronken is om het voertuig goed te besturen, moet de verzekeringsmaatschappij de schade vergoeden als de bestuurder onschuldig blijkt te zijn aan het verkeersongeval. De wettelijke limiet voor alcoholpromillage verschilt voor bestuurders van personenauto's en bedrijfsvoertuigen. De schuld van de bestuurder aan het ongeval als gevolg van alcoholgebruik moet grondig worden onderzocht, aangezien dit direct verband houdt met de oorzaak. Indien schuld wordt vastgesteld, kan de bestuurder worden vervolgd door het Openbaar Ministerie. Het betreffende artikel van het Turkse Wetboek van Strafrecht regelt het misdrijf van het opzettelijk in gevaar brengen van de verkeersveiligheid en schrijft een gevangenisstraf voor van drie maanden tot twee jaar. Na een ongeval wordt het rijbewijs van de bestuurder door de verkeerspolitie voor zes maanden ingenomen en wordt een administratieve boete opgelegd, waarvan het bedrag jaarlijks wordt herzien. Als iemand opzettelijk een ongeval veroorzaakt onder invloed van alcohol, wordt hij of zij als schuldig beschouwd, zelfs als er geen opzet in het spel was, simpelweg omdat er vrijwillig alcohol is geconsumeerd. Voor deze strafmaatregel moet het incident echter concreet gedocumenteerd zijn. Omdat dit misdrijf alleen met opzet gepleegd kan worden, moet het daadwerkelijk hebben plaatsgevonden of waarschijnlijk plaatsvinden.

Hoewel het niet nodig is dat iemand een ongeval heeft veroorzaakt, is rijden onder invloed van alcohol boven een bepaald alcoholpromillage volgens het Turkse Wetboek van Strafrecht strafbaar met gevangenisstraf, zoals bepaald in het betreffende artikel van de Wegenverkeerswet. In dat geval wordt u staande gehouden tijdens een routinecontrole of wanneer uw gedrag de aandacht trekt, en wordt een ademtest afgenomen. Als u positief test op alcohol (binnen het minimum alcoholpromillage), krijgt u een administratieve boete en wordt uw rijbewijs voor een bepaalde periode geschorst. Als u het minimum alcoholpromillage overschrijdt, wordt er een strafvervolging tegen u ingesteld en kunt u strafrechtelijk worden vervolgd. Bovendien dient u er rekening mee te houden dat wanneer er sprake is van rijden onder invloed, het voertuig door de verkeerspolitie in beslag wordt genomen.

Als iemand onder invloed van alcohol blijft rijden, wordt zijn of haar rijbewijs voor twee jaar ingetrokken.

Wat betreft het concept van bloedalcoholgehalte (BAL), BAL is een meeteenheid die aangeeft hoeveel milligram alcohol er in iemands bloed aanwezig is. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat de hoeveelheid alcohol in het bloed elk uur met een bepaald percentage afneemt, afhankelijk van de hoeveelheid geconsumeerde alcohol.

De invloed van alcohol op verkeersongevallen is ook aan de orde gekomen in uitspraken van het Hooggerechtshof. In het kader van het recht op rechtshulp kunnen personen, indien zij in eerste instantie geen bevredigende uitspraak krijgen, de zaak voorleggen aan het Hof van Beroep, de gebruikelijke rechtsgang. Mocht ook daar geen resultaat worden geboekt, dan wordt de zaak na een grondige beoordeling uiteindelijk beslist door het Hooggerechtshof, de hoogste rechterlijke instantie. Laten we de uitspraak van het Hooggerechtshof over de invloed van alcohol op verkeersongevallen eens nader bekijken.

de uitspraak van de 17e burgerlijke kamer van het Hof van Cassatie van 7 maart 2019, nummer 2016/6764 E., 2019/2595 K.;gelet op de informatie en documenten in het dossier, het feit dat er geen procedurele of juridische onregelmatigheid is in de bespreking en beoordeling van het bewijsmateriaal waarop de motivering van de rechterlijke uitspraak is gebaseerd, en dat het verkeersongeval uitsluitend onder invloed van alcohol heeft plaatsgevonden en dat de Sociale Zekerheidsinstelling (SGK) geen partijstatus verkrijgt door in de zaak te worden betrokken omdat de rechtszaak is aangespannen na de inwerkingtreding van Wet nr. 6111, worden alle beroepen van de advocaat van de eiser, die als ongegrond worden beschouwd, verworpen en wordt het vonnis, dat in overeenstemming met de procedure en de wet is bevonden, BEKRACHTIGD. De resterende bekrachtigingskosten van 15,20 TL, waarvan de details hieronder zijn vermeld, zullen worden verhaald op de eiser die in beroep is gegaan. Dit besluit werd unaniem genomen op 7 maart 2019.