Het gezin is het meest fundamentele en primaire element waaruit de samenleving is opgebouwd. Net als met alles kunnen er echter ook binnen het gezin conflicten ontstaan. Gezien het belang van het gezin voor de samenleving, heeft dit geleid tot de regulering van regels scheidings- en familierecht .
De dynamiek die de structuur van een samenleving bepaalt, de collectieve manier van denken en handelen, ontstaat ongetwijfeld binnen de gezinnen waaruit die samenleving bestaat en verspreidt zich over het geheel. Het gezin is dan ook de kleinste eenheid waaruit de samenleving bestaat, die we ook kunnen definiëren als een veelzijdig organisme. Aangezien wettelijke regels het sociale leven reguleren, is het vanzelfsprekend dat de wet veel belang hecht aan regels die betrekking hebben op de kleinste eenheid van de samenleving. De vastgestelde regels zijn er immers op gericht om schade te voorkomen, niet alleen voor de samenleving zelf, maar ook voor de individuen die deel uitmaken van het gezin. Hoewel de voordelen van een gezond gezinsleven voor de individuen binnen het gezin en de samenleving evident zijn, is het eveneens belangrijk voor die individuen dat er geen schade ontstaat wanneer de gezinseenheid niet in stand kan worden gehouden. Daarom is het bij een geschil over echtscheiding en familierecht noodzakelijk om het advies in te winnen van een gespecialiseerde familierechtadvocaat om een zo eerlijk en gezond mogelijke oplossing voor alle betrokken partijen te garanderen .
Vermogensverdeling in het familierecht
Een van de meest voorkomende geschillen in het dagelijks leven met betrekking tot echtscheiding en familierecht de verdeling van de bezittingen . Wanneer een gezin om diverse redenen uiteenvalt, wordt er dan ook besloten hoe de bezittingen van de gezinsleden verdeeld zullen worden. De wet heeft gedetailleerde bepalingen vastgelegd met betrekking tot de verdelingsmethoden om te voorkomen dat personen nadeel ondervinden door de ontbinding van het gezin. Deze worden vermogensregimes genoemd. De huidige wet, het Burgerlijk Wetboek nr. 4721, bepaalt het wettelijke vermogensregime van gemeenschappelijk bezit, , en de regimes van gemeenschappelijk bezit, afzonderlijk bezit en gedeeld afzonderlijk bezit, waarvoor een notariële overeenkomst vereist is. In het oude Burgerlijk Wetboek nr. 743 was het wettelijke vermogensregime het afzonderlijke bezit, en aangezien de man de economisch dominante partij in het gezin was en de vrouw minder economisch draagkrachtig, ontstonden er oneerlijke situaties. Deze situatie is in de nieuwe wet gecorrigeerd.
- Het gemeenschapsvermogensregime: Dit is een vermogensregime waarbij de bezittingen van echtgenoten worden verdeeld in roerende goederen, waaronder bezittingen die vóór het huwelijk of zonder arbeid zijn verworven, en verworven goederen, waaronder bezittingen die tijdens het huwelijk door arbeid zijn verworven en de inkomsten uit roerende goederen. De totale waarde van deze bezittingen wordt berekend aan de hand van andere methoden die in de wet zijn vastgelegd.
- Scheiding van goederen: Dit is een vermogensregime waarbij elke echtgenoot zijn of haar eigen rechten over de eigen bezittingen behoudt.
- Gezamenlijk vermogensscheidingsregime: Dit is een vermogensregime waarbij echtgenoten gezamenlijk eigenaar zijn van bezittingen waarvan ze niet met zekerheid kunnen bewijzen dat ze individueel aan hen toebehoren.
- Gemeenschapsgoederenregime: Dit is een vermogensregime waarbij echtgenoten gezamenlijk eigendommen bezitten die wettelijk gezien niet als hun persoonlijke eigendom worden beschouwd. Deze bezittingen worden gemeenschapsgoederen genoemd.
Redenen voor echtscheiding
Vanwege de belangrijke positie van het gezin in de samenleving, zoals eerder vermeld, is de ontbinding van het huwelijk onderworpen aan specifieke regels binnen het kader van het echtscheidings- en familierecht. Het doel hiervan is te voorkomen dat mensen de status van het gezin in de samenleving ondermijnen door overhaaste beslissingen zonder werkelijk gegronde redenen. Ons Burgerlijk Wetboek bepaalt dan ook dat er bepaalde gronden moeten bestaan voor een echtscheiding. Deze gronden worden op basis van hun concrete, duidelijke en ondubbelzinnige aard onderverdeeld in twee categorieën: specifieke echtscheidingsgronden en algemene echtscheidingsgronden.
Specifieke gronden voor echtscheiding:
- Overspel: Als een van de partijen overspel pleegt, kan de andere partij een echtscheidingsprocedure starten.
- Poging tot moord, extreem slecht of vernederend gedrag: Als een van de echtgenoten een poging doet om de ander te doden of zich schuldig maakt aan vernederend gedrag, kan de andere echtgenoot een echtscheidingsprocedure starten.
- Een misdrijf plegen en een oneervol leven leiden: Als een van de echtgenoten een vernederend misdrijf pleegt of een oneervol leven leidt, kan de andere echtgenoot een echtscheidingsprocedure starten.
- Verlating: Als een van de echtgenoten de ander verlaat met de bedoeling de huwelijksverplichtingen niet na te komen, of zonder geldige reden niet terugkeert naar de echtelijke woning, kan de andere echtgenoot onder bepaalde voorwaarden een echtscheidingsprocedure starten.
- Geestelijke ziekte: Als een van de echtgenoten lijdt aan een geestelijke ziekte en dit het huwelijk voor de andere echtgenoot ondraaglijk maakt, kan een echtscheidingsprocedure worden gestart.
Veelvoorkomende redenen voor een echtscheiding:
- Fundamentele ontwrichting van het huwelijk: Als het huwelijk zodanig is ontwricht dat van de echtgenoten niet langer verwacht wordt dat ze hun gezamenlijke leven voortzetten, kan een van beide echtgenoten een echtscheidingsprocedure starten.
De deskundige advocaten van ons kantoor, gespecialiseerd in echtscheidings- en familierecht, bieden u de service die u nodig heeft met nauwgezette aandacht voor het behalen van het best mogelijke resultaat. U kunt contact met ons opnemen contactformulier .