Wettelijke voorschriften betreffende de preventie van geweld bij voetbalwedstrijden

Wat zijn de wettelijke voorschriften met betrekking tot het voorkomen van geweld tijdens voetbalwedstrijden? Een uitgebreide juridische analyse van Wet nr. 6222, de uitvoeringsvoorschriften, de disciplinaire bepalingen van de TFF, elektronische kaartverkoop, stadionverboden en de verantwoordelijkheid van de clubs.

Ingang

De wettelijke voorschriften met betrekking tot het voorkomen van geweld bij voetbalwedstrijden beperken zich niet tot strikte veiligheidsmaatregelen die vechtpartijen op de tribunes voorkomen. In de Turkse wetgeving is dit een gelaagd regelgevingskader dat onder meer de voorbereiding op de wedstrijd, de beveiliging van het stadion, de beweging van fans, de in- en uitgangsprocedures, de organisatie van particuliere beveiliging, de controle op verboden middelen, elektronische ticketsystemen, disciplinaire sancties en strafrechtelijke gevolgen omvat. De belangrijkste pijler van dit kader Wet nr. 6222 van 31 maart 2011 betreffende de preventie van geweld en wanordelijkheden in de sport ; de details van de uitvoering ervan worden aangevuld door relevante regelgeving en de huidige instructies van de Turkse voetbalbond. (uogm.gsb.gov.tr)

Het doel van Wet nr. 6222 is het voorkomen van geweld en wanordelijkheden vóór, tijdens en na sportwedstrijden; in en rond sportlocaties, op plaatsen waar fans samenkomen en op de routes van en naar de wedstrijdlocatie. De wet inzake voetbalveiligheid omvat daarom niet alleen het veld zelf, maar ook de organisatie van uitwedstrijden, teamkampen, tribunes en het openbaar vervoer. Met name door de wijzigingen van 2019 is de reikwijdte van de wet verder uitgebreid; voertuigen die gebruikt worden voor collectief vervoer door teams of fans, en teamkampen, vallen nu ook onder de bescherming. (uogm.gsb.gov.tr)

In dit opzicht kan de bestrijding van geweld in het voetbal niet alleen worden verklaard door de dreiging met straffen. Hoewel de wetgever misdrijven en sancties reguleert, legt hij ook preventieve verantwoordelijkheden op aan clubs, de voetbalbond, de politie en particuliere beveiligingsbedrijven. Daarom moeten, wanneer we spreken over "wettelijke regelingen met betrekking tot de preventie van geweld bij voetbalwedstrijden", het strafrecht, het bestuursrecht en het sporttuchtrecht in samenhang worden beschouwd.

Wat regelt wet nr. 6222 met betrekking tot voetbalwedstrijden?

Wet nr. 6222 is niet zomaar een tekst die acties van fans bestraft. De wet omvat veiligheidsmaatregelen, verboden handelingen en gedragingen, de sancties die daarop van toepassing zijn, evenals de plichten en verantwoordelijkheden van sportclubs, managers, fans, fanverenigingen, federaties, mediaorganisaties en beveiligingspersoneel. In de specifieke context van voetbal definieert dit systeem zowel de daadwerkelijke beveiliging op wedstrijddagen als het institutionele beveiligingsregime dat gedurende het hele seizoen moet worden toegepast. (uogm.gsb.gov.tr)

Artikel 4 van de wet stelt provinciale en districtsraden voor sportveiligheid in. De provinciale raad voor sportveiligheid bestaat uit de gouverneur of een door de gouverneur aangewezen locogouverneur als voorzitter, en vertegenwoordigers van de gemeente, de gendarmerie, de politie, de provinciale directie jeugd en sport, de gezondheidsdirectie, het nationale onderwijs, relevante federaties en de overkoepelende organisatie van amateursporters, evenals andere actoren die nodig worden geacht. Deze regeling laat zien dat de veiligheid bij voetbalwedstrijden niet alleen door de politie moet worden geregeld; het wordt beheerd via een coördinatiemechanisme met meerdere actoren en instellingen. (uogm.gsb.gov.tr)

De regelgeving kent deze besturen ook brede verantwoordelijkheden toe. De besturen zijn verantwoordelijk voor het opzetten van de technische infrastructuur, de coördinatie tussen instellingen, het voorkomen van verstoringen door beledigingen en aanstootgevende spreekkoren, het voorkomen van toegang voor personen met een verbod, het beoordelen en goedkeuren van veiligheidsplannen voor sportaccommodaties en het inspecteren van sportaccommodaties aan het begin van het seizoen. Hoewel veiligheidscertificaten worden afgegeven voor sportaccommodaties zonder gebreken, zullen wedstrijden niet worden toegestaan ​​als er gebreken worden geconstateerd totdat deze gebreken zijn verholpen.

Verantwoordelijkheid van de gastclub voor de beveiliging

De thuisclub speelt een centrale rol in de wettelijke voorschriften met betrekking tot de preventie van geweld bij voetbalwedstrijden. Volgens artikel 5 van de wet is de thuisclub verplicht om gezondheids- en veiligheidsmaatregelen te treffen in de wedstrijd- en tribunezones, aparte vakken in te richten voor supporters van de bezoekende ploeg en maatregelen te nemen om contact tussen fans te voorkomen. Bovendien is de club verplicht zich te houden aan de beslissingen van de provinciale of districtscommissie voor sportveiligheid. Dit betekent dat de club niet alleen de organisator is, maar ook direct verantwoordelijk voor de veiligheid. (uogm.gsb.gov.tr)

De wet staat in hetzelfde artikel ook toe dat er fysieke barrières, zoals draden, muren en soortgelijke constructies, tussen de toeschouwers en de locatie worden geplaatst, mits deze het zicht niet belemmeren en voldoen aan de reglementen van de internationale federatie. Met andere woorden, het rechtssysteem accepteert fysieke scheiding als een legitieme veiligheidsmaatregel wanneer dit nodig is; deze maatregel mag echter niet willekeurig zijn, mag het recht om te kijken niet tenietdoen en moet voldoen aan de federatieve normen.

De regelgeving gaat dieper in op de verantwoordelijkheden van de clubs. Zo zijn clubs verplicht om apparatuur zoals metaaldetectoren en röntgenapparaten te leveren, een functionerend radiosysteem te onderhouden waarmee de wedstrijdbeveiliger kan communiceren met de politie, particuliere beveiliging, eerste hulp, brandweer en clubfunctionarissen, personen onder invloed van alcohol of drugs van het sportterrein te verwijderen en ervoor te zorgen dat toeschouwers worden begeleid en evacuatiezones vrij blijven. Deze regelgeving laat duidelijk zien dat de beveiliging van het stadion niet uitsluitend aan de algemene politie kan worden overgelaten.

Beveiligingsplan voor sportterreinen en stadioninspectie

Het "beveiligingsplan voor sportlocaties", opgenomen in de reglementen, is een van de belangrijkste documenten voor de veiligheid in het voetbal. Dit plan wordt opgesteld door de club, in overleg met overheidsinstanties en -organisaties, volgens de criteria van de betreffende voetbalbond en de sportveiligheidsdienst. Het plan is specifiek voor elke sportlocatie en treedt in werking na goedkeuring door de sportveiligheidsraad. Het beveiligingsplan is geen algemene en abstracte tekst, maar een concreet uitvoeringsdocument dat moet worden opgesteld op basis van de capaciteit, de fysieke structuur, de in- en uitgangen en het risicoprofiel van elk stadion.

Dezelfde regelgeving schrijft voor dat het veiligheidsplan ook rekening moet houden met de noodcommunicatiestrategie, de routes voor hulpdiensten, de training van het betrokken personeel en de verplichtingen met betrekking tot oefeningen. Het bestuur beoordeelt en keurt het veiligheidsplan voor de sportlocatie goed; het controleert ook of de oefeningen worden uitgevoerd in overeenstemming met de taakomschrijvingen in het plan en of er getraind personeel aanwezig is. Deze structuur laat zien dat de beveiliging van voetballocaties niet alleen op papier wordt aangepakt, maar met een managementmodel gebaseerd op regelmatige inspecties en oefeningen.

De inspectie van sportaccommodaties en de afgifte van veiligheidscertificaten aan het begin van het seizoen maken ook deel uit van hetzelfde preventieve systeem. Als een sportaccommodatie tijdens de inspectie ongeschikt blijkt te zijn voor de veiligheid en gezondheid van de toeschouwers, mogen er geen wedstrijden worden gespeeld totdat de gebreken zijn verholpen. Dit toont aan dat de veiligheid in stadions niet alleen onder wettelijk toezicht staat wanneer er incidenten plaatsvinden, maar ook vóórdat er wedstrijden worden gespeeld.

Hoofd Particuliere Beveiliging, Observerende Politie en Mededingingsbeveiliging

Volgens artikel 6 van de wet zijn deelnemers aan professionele sportwedstrijden verplicht om te beschikken over een voldoende aantal particuliere beveiligingsmedewerkers, die samenwerken met de reguliere politie, om de veiligheid te waarborgen vanaf vóór de wedstrijd tot de evacuatie is voltooid. Deze verplichting geldt rechtstreeks voor voetbal. Particuliere beveiligingsmedewerkers zijn geen alternatief voor de reguliere politie; ze vormen een aanvullende beveiligingslaag die daarmee samenwerkt. (uogm.gsb.gov.tr)

Artikel 7 van de wet bepaalt dat de wedstrijdbeveiligingsfunctionaris of zijn/haar assistent verantwoordelijk is voor de coördinatie met alle relevante personen en organisaties met betrekking tot de uitvoering en het toezicht op de veiligheidsmaatregelen. Dit heeft tot doel een gecentraliseerd beheer van de wedstrijdbeveiliging te waarborgen. De regelgeving stelt tevens dat voor elke club in de hoogste voetbalcompetitie en de competitie daaronder een waarnemend politieagent wordt aangewezen om toezicht te houden op de activiteiten van de supporters, risicogebieden en de toegang van personen die de toegang tot wedstrijden is ontzegd. (uogm.gsb.gov.tr)

De accreditatieregels van de Turkse voetbalbond (TFF) vullen deze structuur specifiek voor voetbal aan. Volgens de regels is accreditatie het proces waarbij personeel wordt geïdentificeerd en hun accreditatiekaarten worden gecontroleerd om de veiligheid en beveiliging bij voetbalwedstrijden te waarborgen. Dezelfde tekst definieert de "beveiligingsfunctionaris van de thuisclub" als de persoon die de interne beveiliging beheert vanaf de eerste beveiligingsperimeter van het sportterrein in de hoogste divisie en de divisies daaronder, via particulier beveiligingspersoneel, en die een training in crowdmanagement heeft gevolgd. Deze regelgeving laat zien dat de veiligheid in het voetbal niet alleen wordt aangescherpt door de algemene wetgeving, maar ook door accreditatie- en toegangscontroleregels op federaal niveau. (Turkse voetbalbond)

Toegangscontrole, verboden stoffen en zoekbevoegdheid

Artikel 12 van de wet is de fundamentele norm die gericht is tegen fysiek geweld tijdens voetbalwedstrijden. Dienovereenkomstig zijn vuurwapens (zelfs wapens met een vergunning), andere wapens waarvan het bezit in principe verboden is, snij-, steek- of pletgereedschap, explosieven, ontvlambare, brandbare of corrosieve stoffen, en verdovende middelen of stimulerende middelen niet toegestaan ​​in wedstrijd-, toeschouwers- en trainingsgebieden, noch in voertuigen die gebruikt worden voor groepsvervoer door teams of supporters. Verder is bepaald dat de regels met betrekking tot het meenemen, gebruiken en verkopen van alcoholische dranken in wedstrijd-, toeschouwers- en trainingsgebieden door de betreffende federaties worden vastgesteld. (uogm.gsb.gov.tr)

In hetzelfde artikel staat dat, op schriftelijk bevel van de lokale overheid, wetshandhavers en particuliere beveiligingsmedewerkers onder hun toezicht technische apparatuur mogen gebruiken en, indien nodig, toeschouwers die het sportstadion betreden handmatig mogen controleren en fouilleren. Deze bevoegdheid is niet slechts een routinecontrole door een particuliere beveiligingsdienst in het kader van de voetbalveiligheid; het is een preventieve veiligheidsmaatregel met een duidelijke wettelijke basis. Het feit dat de controle wordt ondersteund door technische apparatuur en onder toezicht van de wetshandhaving plaatsvindt, is belangrijk voor zowel de effectiviteit als de wettigheid. (uogm.gsb.gov.tr)

Artikel 13 van de wet criminaliseert ook het introduceren van verboden middelen in de sportarena en de daaruit voortvloeiende verstoring van de wedstrijd. Dit artikel bestraft niet alleen fysiek geweld, maar ook het introduceren van middelen die gevaar kunnen opleveren. Met andere woorden, de wet pakt het risico liever bij de bron aan dan te wachten op de gevolgen. Deze aanpak is een duidelijk voorbeeld van de preventieve strafrechtelijke logica in de strijd tegen geweld in het voetbal. (uogm.gsb.gov.tr)

Illegale toegang voor toeschouwers en elektronisch ticketsysteem

Volgens artikel 15 van de wet worden personen die zonder geldig toegangsbewijs de wedstrijd- en toeschouwerszones betreden om sportevenementen te bekijken, bestraft met een boete. Hetzelfde artikel bestraft ook ongeoorloofde toegang voor toeschouwers en het faciliteren van dergelijke toegang. Deze regelgeving toont aan dat capaciteitscontrole en identificatie van toeschouwers essentiële elementen zijn van de veiligheid bij voetbalwedstrijden. (uogm.gsb.gov.tr)

Volgens artikel 16 van het TFF-reglement voor voetbalwedstrijden kunnen toeschouwers wedstrijden betreden met elektronische tickets, geprinte tickets die geregistreerd zijn bij de TFF, of seizoenkaarten; toeschouwers worden niet toegelaten met andere documenten. Deze bepaling verduidelijkt het ticketsysteem op federaal niveau en vormt een aanvulling op de structuur van Wet nr. 6222, die gericht is op het voorkomen van illegale toegang voor toeschouwers. Met name het elektronische ticketsysteem maakt het voor toeschouwers moeilijker om anoniem te blijven, waardoor gerichte maatregelen mogelijk zijn, zoals het blokkeren van kaarten voor risicogroepen en individuen. (Turkse voetbalbond)

Het tuchtreglement van de Turkse voetbalbond (TFF) voorziet ook in strenge consequenties voor clubs met betrekking tot het toelaten van toeschouwers zonder toestemming. Artikel 49 van het reglement schrijft geldboetes voor, afhankelijk van de competitie, voor clubs die toeschouwers zonder ticket of met een ander document dan een ticket toelaten, de capaciteit van het stadion overschrijden of winst maken met deze praktijk. Hetzelfde reglement beschouwt het niet vrijhouden van trappenhuizen in de tribunes als een tuchtrechtelijke overtreding. Naast het strafrechtelijke aspect is er dus een extra laag van federaal tuchtrecht tegen clubs ingesteld. (Turkse voetbalbond)

Betreden van verboden gebieden, overtredingen op het veld en incidenten op het veld

Artikel 16 van de wet bepaalt dat iedereen die zonder toestemming het wedstrijdterrein, de kleedkamers, gangen en uitgangstunnels voor atleten betreedt, vanaf het moment dat de toeschouwers het terrein betreden tot de volledige ontruiming, een gevangenisstraf of een boete riskeert. Zwaardere straffen gelden indien de handeling het verloop of de veiligheid van de wedstrijd verstoort. Deze bepaling geeft aan dat handelingen zoals het betreden van het veld, het bestormen van gangen en het veroorzaken van overlast rond de kleedkamers worden beschouwd als directe schendingen van de openbare orde en de sportveiligheid. (uogm.gsb.gov.tr)

Artikel 52 van het tuchtreglement van de Turkse voetbalbond (TFF), onder het kopje "incidenten op het veld", bepaalt dat personen die de regels overtreden met betrekking tot orde, discipline, het normale verloop van een wedstrijd of de veiligheid van het spel in stadions, kunnen worden geschorst of tijdelijk gediskwalificeerd. Volgens hetzelfde artikel kan de tuchtcommissie boetes, stadionsluitingen en wedstrijden achter gesloten deuren opleggen, individueel of collectief, aan de clubs die verantwoordelijk zijn voor de incidenten, afhankelijk van de ernst van het incident. Bovendien kunnen in wedstrijden in de Süper Lig en de Eerste Lig, waar gebruik wordt gemaakt van elektronische tickets, de kaarten van toeschouwers die het vak(ken) betraden waar de betrokken supporters zich bevonden, worden geblokkeerd, waardoor zij de wedstrijd niet meer kunnen bijwonen. (Turkse voetbalbond)

Dit systeem introduceert een aanpak van "collectieve maar gerichte sancties" om geweld in het voetbal te bestrijden. Enerzijds wordt de club verantwoordelijk gehouden voor haar acties tegen haar fans en leden; anderzijds kunnen dankzij het elektronische ticketsysteem gerichtere maatregelen worden genomen tegen het specifieke vak of de specifieke groep fans waar het incident plaatsvond. Zo worden algemene maatregelen die het hele stadion betreffen, gecombineerd met gepersonaliseerde maatregelen gericht op de direct verantwoordelijken. (Turkse voetbalbond)

Bedreigingen, beledigingen, aanstootgevende spreekkoren en discriminatie

Artikel 14 van de wet bestraft openbare uitspraken en handelingen van fans in sportstadions, zowel individueel als in groepen, die door degenen die ze horen of zien als bedreigingen of beledigingen worden ervaren, ongeacht of ze op een specifiek persoon gericht zijn. Voor deze overtreding is geen klacht vereist. De sfeer tijdens de wedstrijd of de opwinding op de tribunes wordt door het rechtssysteem dus niet beschouwd als een rechtvaardiging voor bedreigingen en beledigingen. (uogm.gsb.gov.tr)

Artikel 53 van het tuchtreglement van de Turkse voetbalbond (TFF) introduceert een specifieker en breder disciplinair systeem onder de noemer "ongepaste en aanstootgevende spreekkoren". Volgens het reglement is het verboden om in een groep, door middel van woorden, handelingen of soortgelijke middelen, beledigende, provocerende of intimiderende spreekkoren te zingen. In professionele competities en de Turkse beker kunnen clubs te maken krijgen met oplopende straffen, variërend van waarschuwingen tot hoge boetes en zelfs het spelen van wedstrijden achter gesloten deuren, afhankelijk van het aantal overtredingen. Bij wedstrijden in de Süper Lig en de Eerste Lig, waar gebruik wordt gemaakt van elektronische tickets, kunnen de kaarten van toeschouwers die vakken betreden waar ongepaste en aanstootgevende spreekkoren voorkomen, worden geblokkeerd, waardoor ze geen toegang meer hebben. (Turkse voetbalbond)

De federale regelgeving is nog strenger als het gaat om discriminatie en ideologische propaganda. Artikel 42 van de regelgeving bepaalt dat voetballers, managers en officials geschorst of gediskwalificeerd kunnen worden voor handelingen die de menselijke waardigheid schenden door discriminatie op basis van ras, taal, religie, etnische afkomst of enige andere vorm van discriminatie; clubs waarvan supporters of leden zich schuldig maken aan dergelijke handelingen, kunnen ook een boete krijgen. Afhankelijk van de ernst of herhaling van de overtreding kunnen er aanvullende straffen worden opgelegd, zoals spelen achter gesloten deuren, sluiting van het stadion, verlies van wedstrijden, puntenaftrek en uitsluiting. Ideologische propaganda voor, tijdens en na wedstrijden is eveneens verboden volgens hetzelfde artikel. (Turkse voetbalbond)

Deze tabel laat zien dat spreekkoren in de voetbalwetgeving niet langer wordt beschouwd als een "natuurlijk onderdeel van de toeschouwerscultuur", maar als een afgebakend gedragsgebied met straffen voor overtredingen. Het strafrecht, de sportdiscipline en het elektronische ticketsysteem spelen hierbij een rol, met name met betrekking tot discriminerend en vernederend gedrag op de tribune. (uogm.gsb.gov.tr)

Verbod op reis

Artikel 18 van Wet nr. 6222 om personen de toegang tot sportevenementen te ontzeggen, een van de meest effectieve mechanismen in de strijd tegen geweld in het voetbal. Volgens dit artikel wordt, indien een rechter oordeelt over een persoon die schuldig is bevonden aan een in de wet omschreven of genoemde overtreding, besloten om die persoon de toegang tot sportevenementen te ontzeggen als veiligheidsmaatregel. Dit verbod verhindert de betrokkene de wedstrijd-, trainings- en toeschouwersruimtes te betreden om de wedstrijd te bekijken. (uogm.gsb.gov.tr)

De regelgeving maakt dit systeem gedetailleerder. Foto's van personen die een stadionverbod hebben gekregen, worden opgeslagen in een elektronische database. Het verbod blijft van kracht totdat de officier van justitie het opheft tijdens het onderzoek en de rechter het opheft tijdens de vervolgingsfase; het verbod wordt onmiddellijk opgeheven indien er een uitspraak wordt gedaan van geen vervolging, vrijspraak of seponering. Daarnaast moet de persoon met het stadionverbod zich melden bij het dichtstbijzijnde politiebureau op het aanvangstijdstip en één uur na aanvangstijdstip van de wedstrijd van het team dat hij of zij steunt, indien de wedstrijd in eigen land plaatsvindt, op de dag dat het verbod inging.

Deze instelling is een beschermend veiligheidsmechanisme in de strijd tegen voetbalgeweld. Het bestraft niet alleen daden uit het verleden, maar beoogt ook herhaling van toekomstige risico's te voorkomen. Met andere woorden, een stadionverbod is niet louter een straf; het is een preventief juridisch instrument dat risicovolle fanprofielen uit het systeem verwijdert. (uogm.gsb.gov.tr)

Juridische beoordeling

Wanneer de wettelijke voorschriften met betrekking tot de preventie van geweld bij voetbalwedstrijden in hun geheel worden bekeken, blijkt dat de Turkse wetgeving een drieledige structuur heeft. De eerste laag wordt gevormd door Wet nr. 6222, die misdrijven, veiligheidsmaatregelen, fouilleerbevoegdheid, uitsluiting van wedstrijden en clubverplichtingen regelt. De tweede laag bestaat uit de uitvoeringsvoorschriften, die operationele zaken concretiseren zoals veiligheidsplannen, veiligheidscertificaten, coördinatie van eerste hulp en brandweer, observatie door de politie, particuliere beveiliging en begeleiding van supporters. De derde laag omvat het wedstrijdreglement, het tuchtreglement en het accreditatiereglement van de Turkse voetbalbond (TFF); deze bepalen de sancties die de bond kan opleggen aan clubs, managers, spelers en supporters, evenals de regels voor het organiseren van wedstrijden. (uogm.gsb.gov.tr)

Het belangrijkste kenmerk van dit systeem is dat het zich niet beperkt tot algemene en abstracte veiligheidsretoriek. De wet maakt gebruik van zeer concrete instrumenten, van ticketsystemen tot blokkering van toegangskaarten; van controles op verboden middelen tot stadioncertificering; van aanstootgevende spreekkoren tot sancties voor stadionsluiting. Voor voetbalclubs gaat het daarom niet alleen om "wangedrag van toeschouwers"; het gaat ook om naleving van de bedrijfsregels, risicomanagement en preventieve organisatorische verplichtingen. Een club met een zwak beveiligingsplan, ontoereikende technische apparatuur of onvoldoende toegangscontrole kan niet alleen sportieve, maar ook juridische gevolgen ondervinden.

Conclusie

Kortom, de wettelijke voorschriften ter voorkoming van geweld bij voetbalwedstrijden zijn niet slechts een systeem dat vechters in het stadion bestraft. Dit gebied, dat Wet nr. 6222, de uitvoeringsvoorschriften daarvan en de richtlijnen van de TFF (Turkse voetbalbond) omvat, heeft een holistisch veiligheidsregime ingesteld dat zich uitstrekt van stadioninfrastructuur en cluborganisatie tot particuliere beveiliging, coördinatie van wetshandhaving, de preventie van verboden middelen, elektronische ticketsystemen en van bedreigende en beledigende spreekkoren tot incidenten op het veld. (uogm.gsb.gov.tr)

Het echte probleem in het voetbalrecht is dus niet simpelweg het opleggen van straffen na een incident. Het gaat erom een ​​rechtssysteem te creëren dat incidenten bemoeilijkt, risicogebieden vooraf identificeert, verantwoordelijkheid verdeelt en waar nodig gerichte sancties oplegt. De huidige structuur van het Turkse recht is hier precies op gericht: niet alleen het onderdrukken van geweld, maar ook het herstructureren van de voetbalorganisatie van boven tot onder op basis van criteria voor veiligheid en openbare orde.