Wat is het buitenlandse element? Toepassingsgebied binnen de reikwijdte van de Wet op het internationaal privaatrecht
Ingang
Er is een onmisbare voorwaarde voor de toepassing van het internationaal privaatrecht en Wet nr. 5718 betreffende het internationaal privaatrecht: het element van buitenlandse partij . In de praktijk worden de meeste zaken ten onrechte beoordeeld door ze te reduceren tot de vraag "is er een buitenlandse partij?"; het element van buitenlandse partij is echter een veel breder en technischer begrip. Een onjuist vastgesteld element van buitenlandse partij kan ernstige gevolgen hebben, waaronder de toepassing van het verkeerde recht , het negeren van bezwaren tegen de bevoegdheid en zelfs de procedurele afwijzing van zaken .
Dit artikel onderzoekt systematisch de definitie en soorten van het buitenlandse element , de functie ervan onder de Wet op het Internationaal Privaatrecht , de meest voorkomende scenario's in de praktijk en de benadering van het Hooggerechtshof
1. Het concept van het element vreemdheid
a) Definitie
Het element van buitenlandse jurisdictie verwijst naar een situatie waarin ten minste één aspect van een privaatrechtelijke relatie de wetten van meer dan één staat betreft . Wanneer dit element aanwezig is, rijzen vragen over welke wetgeving van toepassing is en welke rechter bevoegd is.
In de klassieke uitdrukking:
"Als er geen buitenlands element is, is de Wet op het Internationaal Privaatrecht niet van toepassing."
De Wet op het Internationaal Privaatrecht is derhalve uitzonderingswet ; deze is alleen van toepassing op relaties waarbij een buitenlands element betrokken is.
b) Het belang van het buitenlandse element
De aanwezigheid van een vreemd element:
-
het toepasselijke recht Turks recht is of niet,
-
Turkse rechtbanken bevoegd zijn,
-
Of een rechtskeuze mogelijk is ,
-
uitspraken van buitenlandse rechtbanken al dan niet erkend kunnen worden
.
De rechter moet daarom allereerst vaststellen of en wat de aard van het buitenlandse element is.
2. Soorten van het element vreemdheid
Het element van vreemdheid manifesteert zich niet op één enkele manier. De belangrijkste typen die in de leer en de praktijk worden erkend, zijn de volgende:
a) Buitenlands element met betrekking tot de partij
Een van de partijen:
-
Als buitenlander,
-
Het hebben van een dubbele nationaliteit,
-
Staatloos zijn of een vluchteling zijn,
creëert een vreemd element.
Het enkel hebben van een buitenlandse nationaliteit is echter niet altijd voldoende . Als andere aspecten van de relatie volledig aan Turkije gerelateerd zijn, kan de Turkse wetgeving in sommige gevallen nog steeds van toepassing zijn.
b) Element van vreemdheid met betrekking tot het onderwerp (object)
Onderwerp van het geschil:
-
Een woning in het buitenland
-
Een bankrekening in een buitenland,
-
het voertuig of het aandeel in het bedrijf is geregistreerd in een buitenlands register,
dan is er sprake van een buitenlands element.
Met name wat onroerend goed betreft, bepaalt het element van buitenlandse status direct de uitkomst vanwege het beginsel van lex rei sitae (de wet van de plaats waar het onroerend goed zich bevindt)
c) Vreemd element met betrekking tot de gebeurtenis of transactie
Juridische procedure:
-
Als het in het buitenland was opgericht,
-
Als het in het buitenland moet worden uitgevoerd,
-
Er is sprake van een buitenlands element als de vordering gebaseerd is op een onrechtmatige daad die in het buitenland heeft plaatsgevonden
Bijvoorbeeld:
-
Een contract tussen twee Turkse burgers woonachtig in Turkije, dat in Duitsland zal worden uitgevoerd
-
Een schadevergoedingseis is in Turkije ingediend naar aanleiding van een verkeersongeval dat in Frankrijk plaatsvond
Ook in deze gevallen, wanneer de partijen Turks zijn, is er een buitenlands element bij betrokken.
3. De functie van het buitenlandse element in het internationaal privaatrecht
a) Vaststellen van het toepasselijke recht
Als er sprake is van een buitenlands element, kan een Turkse rechter niet rechtstreeks Turks recht toepassen. Ten eerste:
-
De relevante bindende regel is vastgelegd in de MÖHÜK (Turks Wetboek van Internationaal Privaatrecht)
-
De bevoegde autoriteit bepaalt de wetgeving
-
Het past zo nodig buitenlands recht toe.
Bijvoorbeeld:
-
Contracten → Artikel 24 van de Wet op het Internationaal Privaatrecht
-
Onrechtmatige daad → Artikel 34 van het Turkse Wetboek van Burgerlijke Procedure
-
Erfrecht → Artikel 20 van het Turkse Wetboek van Burgerlijke Procedure
b) Vaststelling van de bevoegde rechtbank
Het element van buitenlandse afkomst internationale jurisdictie . Turkse rechtbanken:
-
Ongeacht of hij/zij daartoe bevoegd is of niet
-
Of de bevoegdheid nu exclusief is of niet,
-
Of de machtigingsovereenkomst geldig is,
wordt beoordeeld aan de hand van de bepalingen van de Wet op het Internationaal Privaatrecht.
Op dit punt is het verwarren ervan met de interne jurisdictieregels in het Wetboek van Burgerlijke Procedure een van de meest voorkomende fouten.
4. Kan de Wet op het Internationaal Privaatrecht worden toegepast, zelfs als er geen buitenlands element is?
Nee.
De partijen zijn:
-
Ze zijn allemaal Turkse staatsburgers
-
De rechtspersoon is gevestigd in Turkije
-
De voorstelling vindt plaats in Turkije
-
Als de zaak zich in Turkije afspeelt , is de Wet op het Internationaal Privaatrecht niet van toepassing ; dan geldt direct het Turkse recht.
In bestanden van dit type:
-
Een rechtskeuze is niet mogelijk
-
Verwijzing naar buitenlands recht is ongeldig
-
Autorisatieovereenkomsten kunnen niet worden beoordeeld in het kader van de Wet op het Internationaal Privaatrecht.
5. Grensgevallen: Is er sprake van een buitenlands element of niet?
Dit is in de praktijk het meest omstreden gebied.
Voorbeeld 1:
Beide partijen zijn Turkse staatsburgers, het contract is in Turkije gesloten, maar de betaling zal in buitenlandse valuta via een buitenlandse bank plaatsvinden.
➡️ Er is een buitenlands element bij betrokken.
Voorbeeld 2:
Een van de partijen is een Turks staatsburger, de andere een buitenlander; de overeenkomst zal echter volledig in Turkije worden uitgevoerd.
➡️ Er is een buitenlands element, maar het toepasselijke recht kan nog steeds Turks recht zijn.
Voorbeeld 3:
De buitenlander is woonachtig in Turkije en de gehele relatie is verbonden met Turkije.
➡️ Er is een buitenlands element, maar de openbare orde en de direct geldende wetten blijven van kracht.
6. De benadering van het Hooggerechtshof ten aanzien van het buitenlandse element
De gangbare aanpak van het Hooggerechtshof:
-
Functionele interpretaties, in plaats van restrictieve interpretaties van het element 'vreemdheid'
-
Het kijkt niet alleen naar de nationaliteit van de partijen,
-
Het beoordeelt de relatie als geheel.
Met name bij commerciële en contractuele geschillen wordt rekening gehouden met de plaats van uitvoering en het economisch centrum. In het familierecht en het arbeidsrecht daarentegen een beschermende benadering .
7. Veelvoorkomende fouten in de praktijk
-
Buitenlandse partij = wordt automatisch als een buitenlands element beschouwd
-
De veronderstelling is dat het valutacontract geen buitenlands element bevat
-
Het verwarren van de bevoegdheidsregels van het Wetboek van Burgerlijke Procedure met de bevoegdheidsregels van de Wet op het Internationaal Privaatrecht
-
Een wet kiezen zonder buitenlandse elementen
-
Het buitenlandse element wordt "achteraf" tijdens het proces in overweging genomen
Deze fouten leiden vaak tot procedurele afwijzing , nietigverklaring of onjuiste toepassing van de wet
8. Praktische checklist (vanuit het perspectief van een jurist)
Een dossier moet de volgende vragen duidelijk beantwoorden:
-
Is een van de betrokkenen een buitenlander?
-
Waar is de juridische transactie tot stand gekomen en waar zal deze worden uitgevoerd?
-
Waar bevindt zich het betwiste eigendom?
-
Is er een verband met een buitenlandse wet of rechtbank?
-
Welke bindende regel zal worden toegepast in de Raad voor Internationaal Privaatrecht?
Het indienen van een petitie zonder antwoord te hebben op deze vragen is vaak een strategische fout.
Conclusie
Het element van vreemdschapis het sleutelbegrip dat de deur opent naar het internationaal privaatrecht. Zonder dit element correct te identificeren:
-
Het toepasselijke recht kan niet correct worden vastgesteld
-
Jurisdictionele bezwaren kunnen niet op de juiste wijze worden gegrond verklaard
-
Er kan geen geldige rechtskeuze worden gemaakt.
Bij de toepassing van de Wet op het Internationaal Privaatrecht hangt succes vaak een correcte analyse van het buitenlandse element voordat de inhoudelijke aspecten van de zaak worden beoordeeld . Wanneer deze analyse correct wordt uitgevoerd, wordt de rest van de zaak juridisch voorspelbaar.
Over de auteur van dit bericht
