VERKEERVERZEKERING EN JURIDISCHE OPLOSSINGEN

VERKEERVERZEKERING

De verplichte motorrijtuigenverzekering, ofwel verkeersverzekering zoals deze algemeen bekend staat, is volgens de Wegenverkeerswet nr. 2918 in wezen de dekking die verzekeringsmaatschappijen bieden voor schade als gevolg van ongevallen op de openbare weg. Deze verzekering is wettelijk verplicht voor alle voertuigbezitters. De dekking omvat materiële schade, medische kosten en overlijdenskosten . Een aangewezen expert stelt een rapport op, rekening houdend met de aansprakelijkheidspercentages en de polislimieten, om te voorkomen dat de verzekerde rechten verliest. Op basis van dit rapport worden de bedragen en de vergoedingen die de verzekeringsmaatschappij zal uitkeren vastgesteld. Hiervoor sluiten verzekerden vooraf een contract af met de verzekeringsmaatschappij. Dit contract is één jaar geldig en moet jaarlijks worden verlengd. De inhoud van dit contract tussen verzekerden en verzekeringsmaatschappijen is vastgelegd in de Algemene Voorwaarden voor de Verplichte Motorrijtuigenverzekering, gepubliceerd in het Staatsblad van 14 mei 2015, nummer 29355 .

JURIDISCHE AARD De juridische aard van deze contracten is discutabel. De vraag rijst of deze algemene voorwaarden, vanwege hun uniforme toepassing op alle contracten , moeten worden beschouwd als algemene voorwaarden zoals gedefinieerd in het Wetboek van Verbintenissen, of dat zij een administratieve handeling vormen, aangezien zij door de overheid zijn opgesteld en in het Staatsblad zijn gepubliceerd. De gangbare opvatting is dat dit een contract met algemene voorwaarden betreft, omdat de partijen niet over de voorwaarden kunnen onderhandelen met de verzekeringsmaatschappij. Het feit dat het contract door de overheid is opgesteld en in het Staatsblad is gepubliceerd, maakt het echter geen administratieve handeling, omdat rechtszaken tegen administratieve handelingen tegen de overheid worden aangespannen in de vorm van een vordering tot nietigverklaring van de administratieve handeling. In tegenstelling hiermee spannen particulieren bij een verkeersverzekering, wanneer er een geschil ontstaat, rechtstreeks rechtszaken aan tegen de verzekeringsmaatschappijen. In de praktijk belanden geschillen tussen particulieren en verzekeringsmaatschappijen vaak voor de rechter, bijvoorbeeld vanwege meningsverschillen over de vastgestelde schadevergoeding. Kortom, hoewel een verkeersverzekering wettelijk verplicht is en de inhoud van het verzekeringscontract door de overheid wettelijk wordt bepaald, moeten particulieren de verzekeringsmaatschappij aanklagen wanneer zij schade lijden op basis van de vastgestelde aansprakelijkheids- en schadevergoedingspercentages; dit onderscheidt het van een administratieve handeling.

Rechtszaken tegen verzekeringsmaatschappijen
zijn gebaseerd op de verkeerswet en de algemene voorwaarden, waarin bepaalde verplichtingen van zowel bestuurders als verzekeraars zijn vastgelegd.
Geschillen ontstaan ​​meestal
door het niet nakomen van deze verplichtingen of door meningsverschillen over het bedrag dat in het deskundigenrapport is vastgesteld.

1.Schending van verplichtingen door de verzekeringsmaatschappij
:  Volgens artikel 101 van de Turkse verkeerswet wordt de verplichte aansprakelijkheidsverzekering
aangeboden door verzekeringsmaatschappijen die bevoegd zijn om in Turkije ongevallenverzekeringen aan te bieden. Deze verzekeringsmaatschappijen
zijn verplicht om deze verplichte aansprakelijkheidsverzekering te verstrekken.
 Verzekeringsmaatschappijen zijn verplicht om polissen af ​​te sluiten conform de wet;
contracten die de aansprakelijkheid van voertuigeigenaren verhogen of verlagen, mogen niet worden gesloten
de medische kosten van de slachtoffers en de materiële schade aan het voertuig te vergoeden in verhoudingen die in overeenstemming zijn met de wet
.
Voertuigeigenaren kunnen een rechtszaak aanspannen tegen verzekeringsmaatschappijen op grond van het feit dat aan deze voorwaarden niet of niet naar behoren is voldaan
.

2. Onenigheid over de vastgestelde schadevergoeding en situaties waarin de verzekeringsmaatschappij de schadevergoeding kan weigeren : Bestuurders die van mening zijn dat de schadevergoeding en de hoogte van de schadevergoeding zoals vastgesteld in het deskundigenrapport van de verzekeringsmaatschappij onterecht zijn en in beroep willen gaan, dienen eerst na te gaan aan welke verplichtingen zij moeten voldoen en in welke situaties de verzekeringsmaatschappij de schadevergoeding kan weigeren . Indien zij, ondanks het voldoen aan al deze voorwaarden en verplichtingen, nog steeds van mening zijn dat de vastgestelde schadevergoeding ontoereikend is, dient zij in beroep te gaan tegen dit bedrag.

A. Verplichtingen van de voertuigeigenaar Volgens artikel 91 en 94 van de Turkse Wegenverkeerswet en de Algemene Voorwaarden C1, C2, C3, B1 en B4 heeft de voertuigeigenaar, of bestuurder zoals de wet ze noemt, bepaalde verplichtingen. Deze zijn:  De verplichting om een ​​contract af te sluiten en premies te betalen  De verplichting om ongevallen en rechtszaken te melden aan de verzekeraar en documenten en informatie te verstrekken  De verplichting om een ​​wijziging van de bestuurder te melden  De verplichting om wijzigingen te melden die het risico vergroten. Als voertuigeigenaren zich niet aan deze voorwaarden houden, kunnen verzekeringsmaatschappijen weigeren een schadevergoeding uit te keren. Daarom moeten voertuigeigenaren eerst aan deze voorwaarden voldoen. Daarnaast somt de wet ook een aantal situaties op waarin de verzekeringsmaatschappij is vrijgesteld van aansprakelijkheid.

B. Omstandigheden die de verzekeraar vrijstellen van aansprakelijkheid  De verzekeraar is vrijgesteld van aansprakelijkheid indien de verzekeringsmaatschappij kan bewijzen dat het ongeval het gevolg was van overmacht, grove nalatigheid van de benadeelde partij of een derde . (Turkse Wegenverkeerswet, artikel 86)  Lichamelijke en materiële schade geleden door de voertuigeigenaar  Schade aan de eigendommen van de familieleden van de voertuigeigenaar  Schade aan goederen die met het voertuig werden vervoerd  Immateriële schade  Schade aan het voertuig tijdens een motorrace kan niet worden geclaimd bij de verzekeringsmaatschappij (Turkse Wegenverkeerswet, artikel 92) Indien de bovengenoemde verplichtingen van de voertuigeigenaar en de omstandigheden die de verzekeraar vrijstellen van aansprakelijkheid aanwezig zijn, kunnen verzekeringsmaatschappijen weigeren de schade te vergoeden; daarom dient eerst te worden gecontroleerd of aan deze voorwaarden in het specifieke geval is voldaan. Als de voertuigeigenaren aan al hun verplichtingen hebben voldaan en de bovengenoemde omstandigheden die de verzekeringsmaatschappij ertoe zouden brengen de dekking te weigeren niet bestaan, kunnen de voertuigeigenaren dit geschil met juridische bijstand voor de rechter brengen. Op deze manier kan een mogelijk verlies van rechten worden voorkomen en kan de schade door de verzekeringsmaatschappij worden vergoed in overeenstemming met de aansprakelijkheidsverhoudingen.

SUDE AKBALIK/HÜSEYİN DOĞAN