Vergoeding van medische kosten bij verkeersongevallen
In het huidige Turkije is een van de grootste problemen die de groeiende bevolking met zich meebrengt ongetwijfeld het aantal verkeersongevallen. Het gestaag toenemende aantal verkeersongevallen is ongetwijfeld een juridische kwestie geworden. Een van de meest gestelde vragen is dan ook welke vergoedingen men kan claimen in geval van een verkeersongeval en van wie men deze kan eisen. In dit artikel proberen we deze vragen te beantwoorden en, zoals de titel al aangeeft, leggen we uit hoe men een vergoeding kan claimen voor medische zorg, die specifiek is geregeld in de Wegenverkeerswet.
Volgens de Wegenverkeerswet nr. 6047 zijn bij ongevallen veroorzaakt door het gebruik van een motorvoertuig de eigenaar van het motorvoertuig en de onderneming waartoe het behoort hoofdelijk aansprakelijk. Bovendien zijn bestuurders van motorvoertuigen verplicht een verplichte financiële aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten overeenkomstig artikel 91 van de Wegenverkeerswet. De volgende vorderingen worden gedekt door de verplichte financiële aansprakelijkheidsverzekering:
- Materiële schade: schade aan de economische bezittingen van een derde partij, inclusief de waardevermindering van het voertuig
- Blijvende invaliditeit: De schadepost die een derde partij kan claimen vanwege de lichamelijke invaliditeit die zij als gevolg van het ongeval hebben opgelopen en die levenslang zal aanhouden
- Medische kosten: De kosten van de behandeling die een derde partij als gevolg van het ongeval heeft gemaakt
- Vergoeding voor verlies van levensonderhoud: Dit is een vorm van compensatie die kan worden geëist door personen die het levensonderhoud van een naaste zijn verloren als gevolg van het overlijden van een derde partij bij een ongeval
Wanneer een ongeval plaatsvindt als gevolg van het gebruik van een motorvoertuig, kan de gewonde derde partij de hierboven genoemde items claimen bij de verzekeringsmaatschappij van het motorvoertuig dat de schade heeft veroorzaakt, op grond van de verplichte motorrijtuigenverzekering (ZMSS).
De kosten voor gezondheidszorg, ook wel behandelingskosten genoemd, zijn specifiek geregeld in artikel 98 van de Wegenverkeerswet. Met gezondheidszorgkosten worden alle behandelingskosten bedoeld die nodig zijn om de lichamelijke integriteit te herstellen van een persoon die gewond is geraakt bij een ongeval. Hoe deze kosten worden vergoed, wordt duidelijk uitgelegd in artikel 98 van de Wegenverkeerswet. De kosten voor gezondheidszorg die worden verstrekt door alle in de wet genoemde zorginstellingen in verband met een behandeling na een verkeersongeval, worden dus vergoed door de Sociale Zekerheidsinstelling (SGK). Dit betekent dat zelfs als de behandeling plaatsvindt in ziekenhuizen die geen overeenkomst hebben met de SGK, de kosten voor gezondheidszorg door de SGK worden vergoed. Vóór de wijziging van artikel 98 in 2011 waren de bestuurder, de vervoerder en de verzekeringsmaatschappij van de verplichte motorrijtuigenverzekering (ZMSS) gezamenlijk verantwoordelijk voor deze kosten. Met de wijziging in 2011 werd deze verantwoordelijkheid echter overgedragen aan de SGK. Bovendien werd in een tijdelijke bepaling vastgelegd dat de kosten voor gezondheidszorg bij ongevallen die vóór 2011 hadden plaatsgevonden, ook door de SGK zouden worden vergoed.
Zoals hierboven vermeld, is de Sociale Zekerheidsinstelling (SGK) echter alleen verantwoordelijk voor gedocumenteerde behandelingskosten, niet voor alle behandelingskosten. Met andere woorden, kosten voor mantelzorgers en andere behandelingskosten worden niet door de SGK vergoed. De verantwoordelijkheid van de voertuigeigenaar, de bestuurder en de verzekeringsmaatschappij voor behandelingskosten vervalt dus niet volledig; zij blijven aansprakelijk, in ieder geval voor behandelingskosten die niet door de SGK worden gedekt.
