VERJARINGSTERMIJN BIJ VERKEERSONGEVALLEN

Verkeersongelukken zijn gebeurtenissen die het leven van mensen beïnvloeden en juridische gevolgen hebben. Schadevergoedingseisen naar aanleiding van deze ongelukken worden ingediend om de materiële en immateriële schade van de slachtoffers te verhalen. Deze rechtszaken moeten echter binnen een bepaalde termijn worden ingediend. Deze termijn wordt de "verjaringstermijn" genoemd. Zodra de verjaringstermijn is verstreken, vervalt het recht van het slachtoffer om een ​​rechtszaak aan te spannen.

VERJARINGSTERMIJN

Verjaring verwijst naar de situatie waarin, na het verstrijken van een bepaalde periode, een recht niet langer kan worden ingeroepen of een schuld niet langer kan worden opgeëist. In rechtssystemen worden regels met betrekking tot verjaring toegepast om rechtvaardigheid te waarborgen, rechtszekerheid te beschermen en te voorkomen dat partijen met onzekerheid te maken krijgen. Deze regels zijn van groot belang in zowel het straf- als het burgerlijk recht.

Verjaringstermijn bij verkeersongevallen volgens de Turkse wetgeving

In de Turkse wetgeving wordt de verjaringstermijn voor schadeclaims als gevolg van verkeersongevallen geregeld door het Turkse Wetboek van Verbintenissen nr. 6098 (TBK) en de Wegenverkeerswet nr. 2918 (KTK): "De wettelijk voorgeschreven termijn voor het indienen van een rechtszaak voor schadevergoeding voor materiële en immateriële schade als gevolg van verkeersongevallen bedraagt ​​twee jaar."

6098 syl TBK m.72

C. Verjaringstermijn
I. Regel
ARTIKEL 72 - Een vordering tot schadevergoeding is onderworpen aan een verjaringstermijn van twee jaar vanaf de datum waarop de benadeelde partij kennisneemt van de schade en de persoon die aansprakelijk is voor de schadevergoeding, en in ieder geval tien jaar vanaf de datum waarop de handeling is gepleegd
. Indien de schadevergoeding echter voortvloeit uit een handeling die strafbaar is met een straf waarvoor in het Wetboek van Strafrecht een langere
verjaringstermijn geldt, is die langere verjaringstermijn van toepassing.

6102 syl TTK m.1420

12. Verjaringstermijn
ARTIKEL 1420- (1) Alle vorderingen die voortvloeien uit de verzekeringsovereenkomst
verjaringstermijn van twee jaar vanaf de datum waarop de vordering opeisbaar wordt, en, met inachtneming van de bepalingen van artikel 1482,
vorderingen met betrekking tot verzekeringsvergoeding en verzekeringsuitkering
onderworpen aan een verjaringstermijn van zes jaar vanaf de datum waarop het risico zich voordeed.
(2) De bepalingen van andere wetten blijven van kracht.

Als de onrechtmatige daad die voortvloeit uit een verkeersongeval ook een strafbaar feit vormt volgens het Wetboek van Strafrecht, en het Wetboek van Strafrecht een langere verjaringstermijn voorschrijft voor dat strafbare feit, dan wordt de termijn voor het indienen van een schadeclaim eveneens verlengd tot de langere verjaringstermijn die in het Wetboek van Strafrecht is vastgelegd.

Verjaringstermijn: Artikel 109 – Vorderingen tot vergoeding van materiële schade voortvloeiend uit motorvoertuigongevallen zijn onderworpen aan een verjaringstermijn van twee jaar vanaf de datum waarop de benadeelde kennisneemt van de schade en de aansprakelijke partij , en in ieder geval tien jaar vanaf de datum van het ongeval. Indien de vordering voortvloeit uit een strafbaar feit en het Wetboek van Strafrecht een langere verjaringstermijn voorschrijft voor dat feit, geldt deze langere termijn ook voor vorderingen tot vergoeding van materiële schade. Indien de verjaringstermijn wordt onderbroken ten aanzien van de aansprakelijke partij, wordt deze ook onderbroken ten aanzien van de verzekeraar. Een onderbreking van de verjaringstermijn ten aanzien van de verzekeraar wordt tevens beschouwd als een onderbreking ten aanzien van de aansprakelijke partij. Bij motorvoertuigongevallen is het recht van verhaal tussen de aansprakelijke partijen onderworpen aan een verjaringstermijn van twee jaar vanaf de datum waarop zij volledig aan hun verplichtingen hebben voldaan en kennis hebben genomen van de identiteit van de persoon tegen wie verhaal moet worden gezocht .

Als de verjaringstermijn wordt onderbroken ten aanzien van de partij die aansprakelijk is voor de schadevergoeding, wordt deze ook onderbroken ten aanzien van de verzekeraar.

Verjaringstermijn bij dodelijke ongevallen

Strafrechtelijke verjaringstermijn 

Als een verkeersongeval tevens een misdrijf vormt en er een strafzaak is aangespannen, kan de verjaringstermijn in de strafzaak ook van invloed zijn op de schadeclaims. Verjaringstermijnen in strafzaken kunnen langer zijn, en de afloop van de strafzaak kan eveneens de verjaringstermijn voor de schadeclaim beïnvloeden.

 Volgens artikel 66 van het Turkse Wetboek van Strafrecht (TCK) bedraagt ​​de verjaringstermijn voor misdrijven met dodelijke afloop 15 jaar. Deze termijn begint te lopen vanaf de datum waarop het misdrijf is gepleegd. Een strafzaak die vóór het verstrijken van de verjaringstermijn wordt aangespannen, heeft ook gevolgen voor schadevergoedingseisen.

Het verstrijken van de verjaringstermijn ontneemt slachtoffers het recht om een ​​rechtszaak aan te spannen en ondermijnt de effectiviteit van juridische procedures. Daarom wordt nabestaanden van slachtoffers van dodelijke verkeersongevallen aangeraden rekening te houden met de verjaringstermijn en juridisch advies in te winnen om te voorkomen dat zij hun rechten verliezen.

Ongeval met letsel tot gevolg

Algemene verjaringstermijn: Volgens artikel 146 van het Turkse Wetboek van Verbintenissen bedraagt ​​de algemene verjaringstermijn voor schadeclaims 10 jaar. Deze termijn begint te lopen vanaf de datum van het ongeval.

Volgens artikel 72 van het Turkse Wetboek van Verbintenissen moet een rechtszaak worden aangespannen binnen twee jaar nadat het slachtoffer kennis heeft genomen van de schade en de aansprakelijke partij. In elk geval moet de rechtszaak echter binnen tien jaar na de datum van het ongeval worden aangespannen. Bij ongevallen met letselschade ligt de datum waarop het slachtoffer kennis neemt van de schade en de aansprakelijke partij doorgaans dicht bij de datum van het ongeval.

Verjaringstermijn voor strafbare feiten: Volgens artikel 66 van het Turkse Wetboek van Strafrecht (TCK) varieert de verjaringstermijn voor strafbare feiten die letsel veroorzaken, afhankelijk van de aard van het misdrijf. Voor eenvoudige mishandeling bedraagt ​​de verjaringstermijn 8 jaar, terwijl deze voor zware mishandeling 15 jaar is. Deze termijnen gaan in op de datum waarop het misdrijf is gepleegd. Een strafzaak die wordt aangespannen voordat de verjaringstermijn is verstreken, heeft ook gevolgen voor schadeclaims.

Waardevermindering – Verjaringstermijn voor materiële schade

Rechtstreeks recht om een ​​claim in te dienen en een rechtszaak aan te spannen:
Artikel 97 – (Gewijzigd: 14/4/2016-6704/5 art.)

rechtszaak
aanspant, een schriftelijke aanvraag indienen bij de betreffende verzekeringsmaatschappij
verzekeringsmaatschappij niet binnen 15 dagen na de aanvraagdatum schriftelijk reageert,
of indien er een geschil bestaat over de vraag of de reactie de claim dekt,
kan de benadeelde partij een rechtszaak aanspannen of een arbitrageprocedure starten op grond van Wet nr. 5684.

Vijandigheid - Degenen die een rechtszaak kunnen aanspannen voor schadevergoeding voor materiële en morele schade als gevolg van verkeersongevallen:

I. Eigenaren van beschadigde voertuigen

De eerste groep die een rechtszaak kan aanspannen voor materiële schade aan een voertuig als gevolg van een verkeersongeval, zijn de eigenaren van de beschadigde voertuigen. De voertuigeigenaar kan een vergoeding eisen voor de kosten die nodig zijn om de schade aan zijn voertuig te herstellen en voor de waardevermindering van het voertuig.

• Schadevergoeding voor materiële schade: Er kan een claim worden ingediend voor de kosten die zijn gemaakt voor het repareren van fysieke schade aan het voertuig.
• Waardeverminderingvergoeding: Dit is een vergoeding die wordt geëist voor de waardevermindering van een voertuig na een ongeval, zelfs als het is gerepareerd.

II. Familieleden van gewonde of overleden personen

Personen die gewond raken of omkomen bij verkeersongevallen, of hun nabestaanden, hebben ook recht op een schadevergoeding.

• Gewonde personen: Personen die bij het ongeval gewond zijn geraakt, kunnen een schadevergoeding eisen voor medische kosten, verlies aan verdienvermogen en andere financiële verliezen. Ze kunnen ook een schadevergoeding eisen voor emotioneel leed en leed.
• Nabestaanden: De nabestaanden van de persoon die bij het ongeval is omgekomen, kunnen een vergoeding eisen voor begrafeniskosten, verlies van inkomsten en immateriële schade.

III. Werkgevers

Werkgevers kunnen in bepaalde omstandigheden ook een schadevergoeding eisen als hun werknemer gewond raakt of overlijdt als gevolg van een verkeersongeval. Werkgevers kunnen een vergoeding eisen voor het loon dat is betaald gedurende de periode van arbeidsongeschiktheid van de werknemer of voor geleden verliezen als gevolg van verlies aan verdienvermogen.

IV. Verzekeringsmaatschappijen

Verzekeringsmaatschappijen kunnen een regresvordering instellen tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor ongevallen om de aan hun verzekerden betaalde bedragen terug te vorderen. Deze rechtszaken worden aangespannen om de door de verzekeringsmaatschappij aan de verzekerde uitgekeerde schadevergoeding terug te vorderen.

V. Autoverhuurbedrijven

In gevallen waarin huurauto's betrokken zijn bij ongevallen, kunnen autoverhuurbedrijven ook worden aangeklaagd voor financiële schade. Deze schade kan bestaan ​​uit reparaties aan het voertuig en een vergoeding voor de waardevermindering ervan.

VI. Vijandigheid

Het begrip 'standing' verwijst naar de partijen in een rechtszaak, en in schadevergoedingszaken is standing cruciaal om te bepalen wie de rechtszaak kan aanspannen en tegen wie deze kan worden aangespannen. In rechtszaken betreffende materiële en immateriële schade als gevolg van verkeersongevallen hebben de volgende personen standing:

• Eisers: Personen die schade hebben geleden bij een verkeersongeval of die familieleden zijn van het slachtoffer. Dit kunnen de direct gewonden, de erfgenamen van de overledene en de nabestaanden van het slachtoffer zijn.
• Gedaagden: De bestuurder die het ongeval heeft veroorzaakt, de eigenaar van het voertuig, de werkgever en de betreffende verzekeringsmaatschappijen. Daarnaast kunnen ook de bestuurders en eigenaren van andere bij het ongeval betrokken voertuigen als gedaagden worden aangemerkt.

Juridische procedure en aandachtspunten

Bij het indienen van een rechtszaak voor materiële en immateriële schade als gevolg van verkeersongevallen zijn er een aantal belangrijke punten om rekening mee te houden:

I. Verjaringstermijn: Bij schadeclaims moet rekening worden gehouden met de verjaringstermijn. Claims voor materiële en immateriële schade moeten worden ingediend binnen de termijnen die zijn vastgelegd in het Turkse Wetboek van Verbintenissen en de Turkse Verkeerswet.

II. Bewijsmateriaal verzamelen: Het verzamelen van bewijsmateriaal na een ongeval is cruciaal. Politierapporten, getuigenverklaringen, foto's en andere documenten spelen een essentiële rol in het juridische proces.

III. Deskundige adviezen: Deskundige rapporten en adviezen kunnen worden gebruikt om de omvang van de schade en de waardevermindering van het voertuig vast te stellen en de hoogte van de schadevergoeding te berekenen.

IV. Aanvraag bij de verzekeringsmaatschappij: Na het ongeval moet een aanvraag worden ingediend bij de verzekeringsmaatschappij en moeten de benodigde documenten worden overlegd. Als de verzekeringsmaatschappij weigert te betalen, kan een rechtszaak worden aangespannen.

V. Juridisch advies: Het inwinnen van juridisch advies in schadevergoedingszaken naar aanleiding van verkeersongevallen zorgt ervoor dat de zaak correct wordt behandeld en de rechten van het slachtoffer worden beschermd.

 

Juridisch stagiair

Behiye Zeynep Ozturk