Schadevergoedingseis wegens verbroken verloving

Een rechtszaak over schadevergoeding als gevolg van een verbroken verloving betreft een schadevergoeding die de persoon die beloofde te trouwen moet betalen als hij of zij die belofte intrekt. Als een verloving juridisch gezien als een contract wordt beschouwd, dan wordt de verloofde relatie op dezelfde manier beoordeeld.

Wanneer een verloving wordt verbroken, ontstaan ​​er bepaalde rechten voor beide partijen. Als een van de verloofden de verloving om willekeurige redenen verbreekt, kunnen er consequenties volgen, zoals een scheiding. Het verbreken van de verloving kan leiden tot zowel financiële als emotionele schade en kan ook de teruggave van verlovingsgeschenken en voorbereidingen vereisen.

Wat houdt verloving in?

Volgens artikel 118 van het Turkse Burgerlijk Wetboek is een verloving een wederzijdse belofte tot huwelijk tussen een man en een vrouw. Deze belofte kan mondeling of schriftelijk worden gedaan, of kan worden bekrachtigd door handelingen zoals het uitwisselen van verlovingsringen. Een verloving wordt in de context van het burgerlijk recht als voltooid beschouwd.

Beloftes of verklaringen van een huwelijk door anderen worden echter niet als verloving beschouwd. Een verloving is alleen geldig met de toestemming van de personen die zich verloven. Beloftes van ouders of andere familieleden gelden niet als verloving.

Een verloving kan in bepaalde omstandigheden ongeldig worden verklaard:
– Verlovingen die in strijd zijn met de wet, de goede zeden of de persoonlijke rechten;
– Verloving van een gehuwd persoon;
– Verloving van een geestelijk zieke;
Verloving tussen naaste bloedverwanten of aangetrouwde familieleden
; – Verloving tussen adoptieouders.

Een overeenkomst is alleen rechtsgeldig als de betrokkenen volledig of beperkt handelingsbekwaam zijn en toestemming hebben van hun wettelijke vertegenwoordiger. Personen die volledig handelingsonbekwaam zijn, kunnen niet aansprakelijk worden gesteld voor de financiële gevolgen van de overeenkomst.

Bepalingen inzake verloving binnen het kader van het familierecht

Een verloving schept een verplichting tot trouwen en een plicht tot trouw. Een verloving vormt echter geen verplichting tot trouwen (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 119). De boete of schadevergoeding die is vastgesteld bij het ontbinden van een huwelijk kan niet via een rechtszaak worden geëist en gedane betalingen kunnen niet worden teruggevorderd (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 119/2). De schadevergoeding die is vastgesteld met het oog op het ontbinden van een huwelijk wordt daarom beschouwd als een onvolledige verplichting.

Verloofden worden in bepaalde juridische situaties als "familieleden" beschouwd. Zo kunnen er bijvoorbeeld regels gelden met betrekking tot onterving als een verloofde een ernstig misdrijf begaat. Bovendien kunnen verloofden een schadevergoeding eisen voor gederfde inkomsten (Turks Wetboek van Verbintenissen, artikel 53). Er wordt echter geen verwantschapsrelatie tussen verloofden vastgesteld. Een verloofde kan weigeren te getuigen in de zaak van zijn of haar verloofde (Turks Wetboek van Burgerlijke Procedure, artikel 248/f.1/a), en de rechter mag de zaak van zijn of haar verloofde niet behandelen (Turks Wetboek van Burgerlijke Procedure, artikel 34/f.1/e). Als een verloofde overlijdt als gevolg van een onrechtmatige daad, kan de andere verloofde een rechtszaak aanspannen voor schadevergoeding voor gederfde inkomsten of immateriële schade.

Rechtszaken die kunnen worden aangespannen vanwege het afbreken van een verlovingsring

Als een van de verloofden de verloving verbreekt door de verlovingsring zonder geldige reden weg te gooien, moet de schuldige partij de gevolgen dragen. Schuld speelt geen rol bij de teruggave van verlovingsgeschenken en -voorbereidingen. De verjaringstermijn voor rechtszaken die voortvloeien uit het verbreken van een verloving is één jaar. Familierechtbanken zijn bevoegd in deze zaken en de rechtbank in de woonplaats van de gedaagde wordt bepaald. In deze zaken worden evenredige griffiekosten in rekening gebracht en rente berekend vanaf de datum van het verbreken van de verloving. Elk document, getuigenverklaring, verlovingsvideo en foto's kunnen als bewijsmateriaal worden gebruikt.

Als een van de verloofden de verloving zonder gegronde reden of door verwijtbaar gedrag verbreekt, kan hij of zij aansprakelijk worden gesteld voor een schadevergoeding. De schuldige partij is verplicht een passende vergoeding te betalen voor de kosten en financiële offers die de andere partij heeft gebracht, uitgaande van de geldigheid van de verloving. De financiële vergoeding is bedoeld om de negatieve schade te dekken die voortvloeit uit het verbreken van de verloving. Deze schade is het financiële verlies dat niet zou zijn ontstaan ​​als de verloving niet had plaatsgevonden.

De ouders of voogden van de verloofde kunnen een vergoeding aanvragen voor gemaakte kosten.

Vordering tot vergoeding van immateriële schade wegens het verbreken van een verbintenis (artikel 121 van het Turkse Burgerlijk Wetboek)

De partij wiens persoonlijke rechten zijn geschonden als gevolg van een verbroken verloving, kan een schadevergoeding voor immateriële schade eisen van de andere partij. Het enkel verbreken van de verloving is echter niet voldoende om immateriële schade te kunnen claimen. De persoonlijke rechten van de eiser moeten ernstig zijn geschonden en het leed moet buitengewoon zijn. Immateriële schade wordt geëist voor het leed en de pijn die is ondervonden als gevolg van de schending van de persoonlijke rechten. Het bedrag aan immateriële schade als gevolg van een verbroken verloving wordt bijvoorbeeld doorgaans geschat op ongeveer 10.000 TL, maar dit bedrag kan variëren afhankelijk van de specifieke omstandigheden van de zaak.

 Teruggave van verlovingsgeschenken (TMK 122)

Wanneer een verloving wordt verbroken, kunnen ongebruikelijke geschenken worden teruggevorderd. In geval van een verbroken verloving worden deze ongebruikelijke geschenken beschouwd als "ongerechtvaardigde verrijking". Daarom zullen geschenken die kunnen worden teruggegeven, ook worden teruggegeven. Of een van beide partijen schuld heeft aan het verbreken van de verloving, is irrelevant voor de teruggave van verlovingsgeschenken.

Verlovingscadeaus kunnen bestaan ​​uit gemakkelijk te gebruiken kleding, kapperskosten, sieraden, verlovingsgoud, ornamenten, mobiele telefoons en computers. Verlovingsringen worden echter over het algemeen beschouwd als traditionele geschenken en kunnen niet worden geretourneerd.

Om geschenken terug te kunnen geven, moeten ze tijdens of vanwege de verloving zijn gegeven. In dat geval moet de waarde van de sieraden op het moment dat de verloving werd verbroken, worden vastgesteld. De prijs van de verlovingsring wordt bijvoorbeeld berekend op basis van de waarde ervan op het moment dat de verloving werd verbroken.

Bruidsprijs en verbroken verloving

Er bestaan ​​verschillende meningen over de bruidsprijs. Het Hooggerechtshof heeft geoordeeld dat de bruidsprijs in strijd is met de wet en de goede zeden en daarom ongeldig is. Omdat het eisen van een bruidsprijs in de Turkse gebruiken en tradities als een schending van persoonlijke rechten wordt beschouwd, kan de bruidsprijs niet worden teruggevorderd.

Belangrijke overwegingen bij schadeclaims als gevolg van contractbreuk

Volgens de jurisprudentie van het Hooggerechtshof is in gevallen van scheiding tussen echtparen die na een verloving en een kerkelijk huwelijk zijn gaan samenwonen, het verbintenissenrecht van toepassing en niet het familierecht, en is de bevoegde rechter de rechtbank van eerste aanleg. Aangezien het voor een gehuwd persoon niet mogelijk is om zich te verloven, is de bevoegde rechter in dergelijke gevallen de rechtbank van eerste aanleg.

Wat de bewijslast betreft, is bepaald dat de partij die beweert dat het geld in kwestie als verlovingsgeschenk is verzonden, dit moet bewijzen. Bovendien kan het feit dat de geschenken zijn gegeven en niet zijn teruggegeven, met elk soort bewijs worden aangetoond.

Bij vorderingen tot vergoeding van immateriële schade moet de rechter bij het bepalen van de hoogte van de schadevergoeding rekening houden met factoren zoals de aard van het incident, de mate van schuld van de partijen en hun economische omstandigheden. De hoogte van de immateriële schadevergoeding wordt vastgesteld om de benadeelde partij emotionele genoegdoening te bieden, en deze compensatie is niet bedoeld voor schade die verband houdt met strafrecht of vermogensrecht.