Recidivisme, medeplichtigheid en verzwarende omstandigheden bij drugsdelicten

1. INLEIDING

Drugsdelicten behoren tot de zwaarst bestrafte misdrijven in het Turkse strafrecht, omdat ze niet alleen de gezondheid van een individu direct schaden, maar ook een bedreiging vormen voor de openbare veiligheid, de volksgezondheid en de maatschappelijke vrede. De aard van het misdrijf drugshandel (artikel 188 van het Turkse Wetboek van Strafrecht), de zwaarte van de straffen, of het misdrijf georganiseerd of in samenwerking wordt gepleegd, en of de dader eerder betrokken is geweest bij een soortgelijk misdrijf, spelen allemaal een belangrijke rol bij het bepalen en verhogen van de straf.

Deze studie recidive, medeplichtigheid en verzwarende omstandigheden bij drugsdelicten onder het Turkse Wetboek van Strafrecht afzonderlijk en presenteert praktische evaluaties in het licht van relevante jurisprudentie.

2. DRUGSDELICTEN EN BASISREGELGEVING (Artikel 188 van het Turkse Wetboek van Strafrecht)

Artikel 188 van het Turkse Wetboek van Strafrecht nr. 5237 regelt het misdrijf van het vervaardigen en verhandelen van verdovende en stimulerende middelen. De basisstraf voor dit misdrijf is:

"Een gevangenisstraf van ten minste tien jaar en een gerechtelijke boete van maximaal twintigduizend dagen."

Dit is de standaardprocedure. In sommige gevallen wordt deze straf echter verhoogd of worden verzwarende bepalingen toegepast.

3. RECIDIVISME (Artikel 58 van het Turkse Wetboek van Strafrecht) EN DRUGSDELICTEN

3.1. Wat is herhaling?

Volgens artikel 58 van het Turkse Wetboek van Strafrecht zijn bepalingen zoals verhoogde straffen en verlenging van de periode van voorwaardelijke vrijlating van toepassing op daders die na een definitieve veroordeling opnieuw een misdrijf plegen

3.2. Toepassingsvoorwaarden:

De eerdere veroordeling is reeds uitgezeten (of de veroordeling is als vrijgesproken beschouwd)
Het nieuwe misdrijf werd opzettelijk gepleegd
Er mag geen periode van 5 jaar zijn verstreken tussen de twee misdrijven.

3.3. Gevolgen van recidive bij drugsdelicten:

De gevangenisstraf die aan de dader wordt opgelegd, kan niet worden opgeschort (artikel 51 van het Turkse Wetboek van Strafrecht is niet van toepassing).
Het uitstel van de bekendmaking van het vonnis (HAGB) is niet van toepassing.
Het percentage voorwaardelijke vrijlatingen wordt verhoogd van 2/3% naar 3/4%,
De periode van voorwaardelijke vrijlating wordt verlengd.

Hof van Cassatie, 10e Strafkamer, Zaaknummer 2021/12456 E. – Uitspraaknummer 2022/9804 K.:

"Gezien het feit dat de verdachte, die een strafblad heeft voor drugshandel, hetzelfde misdrijf opnieuw heeft begaan, is het besluit om de straf op te schorten en een voorwaardelijke vrijlating te verlenen onjuist."

4. DEELNAME (Artikelen 37-39 van het Turkse Wetboek van Strafrecht) EN DRUGSDELICTEN

Bij drugsgerelateerde misdrijven werken vaak meerdere personen samen. Deze situatie geeft aanleiding tot de toepassing van bepalingen betreffende medeplichtigheid , hulp en aanzetting

4.1. Schuld (Artikel 37 van het Turkse Wetboek van Strafrecht)

Twee mensen die samen drugs verhandelen, bijvoorbeeld:

De één koopt het materiaal in, de ander verkoopt het
De één organiseert de verzending, de ander verzorgt het transport.

In dit geval worden beiden als gezamenlijke daders .

4.2. Medewerking (Artikel 39 van het Turkse Wetboek van Strafrecht)

Hoewel de dader niet heeft deelgenomen aan het plegen van het misdrijf;

De voertuigleverancier,
Een transportroute voorstellen,
De persoon die de verpakkingsapparatuur levert, wordt beschouwd als medeplichtige.

De straf wordt verminderd in verhouding tot de straf die aan de hoofdverdachte is opgelegd.

4.3. Aanzetting (artikel 38 van het Turkse Wetboek van Strafrecht)

Iemand die niet direct betrokken is bij drugshandel, maar iemand anders aanzet tot het plegen van het misdrijf, wordt beschouwd als een aanstichter en zal op dezelfde manier worden gestraft als de dader.

4.4. Beoordeling van de participatie in rechterlijke beslissingen:

Hof van Cassatie, 10e Strafkamer, Zaaknummer 2019/2546:

"Er is vastgesteld dat de verdachte het voertuig bestuurde, de taak had om de substantie te vervoeren en te verbergen op het moment dat het misdrijf werd gepleegd. Omdat hij bewust deelnam aan het criminele plan, is hij een mededader."

5. REDENEN VOOR HET VERHOGEN VAN DE SANCTIES

In artikel 188 van het Turkse Wetboek van Strafrecht zijn, zowel binnen als buiten dit artikel, diverse gronden vastgelegd voor het verhogen van de straffen voor drugsdelicten:

5.1. Het plegen van een misdrijf in het kader van georganiseerde misdaad (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 188/5)

Als het misdrijf is gepleegd in het kader van georganiseerde misdaad , wordt de straf verzwaard.

Voorbeeld: De standaard gevangenisstraf van 10 jaar kan worden verhoogd tot 15 jaar als het misdrijf is gepleegd in het kader van een organisatie.

Algemene Vergadering van het Hooggerechtshof inzake strafzaken, zaaknummer 2014/6-100 E., besluitnummer 2015/102 K.:

"Het staat vast dat de verdachten in een hiërarchische structuur opereerden en een vaste taakverdeling hadden. De drugshandel vond plaats in het kader van georganiseerde misdaad."

5.2. Het misdrijf gepleegd door een overheidsfunctionaris (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 188/6)

Agenten van de wetshandhaving of personen die tijdens de uitoefening van hun functie als overheidsfunctionaris deelnemen aan misdrijven, zullen zwaardere straffen krijgen.

5.3. Het plegen van een misdrijf tegen kinderen of in de omgeving van onderwijsinstellingen (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 188/4)

Het verkopen van goederen in de buurt van scholen,
Handel tussen kinderen of studenten leidt tot een hogere straf.

5.4. Internationale verzending (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 188/7)

De straf wordt verhoogd voor de export of import van verdovende of stimulerende middelen in of uit het land .

6. EVALUATIE EN IMPLEMENTATIEKRITIEK

De kwestie van medeplichtigheid moet worden verduidelijkt. Het Hooggerechtshof heeft in veel van zijn uitspraken gesteld dat loutere aanwezigheid niet als bewijs van medeplichtigheid kan worden beschouwd.
De toepassing van bepalingen inzake recidive moet proportioneel zijn. Met name de praktijk om dezelfde zware straf voor een economisch misdrijf op te leggen aan personen die eerder zijn veroordeeld voor eenvoudig misbruik van privé-eigendom, is bekritiseerd.
Er bestaan verschillen in de toepassing van gronden voor het verhogen van de straffen. Met name het criterium "organisatorische activiteit" wordt soms willekeurig geïnterpreteerd.

7. CONCLUSIE

Bij drugsgerelateerde misdrijven zijn niet alleen de gepleegde daad zelf, maar de achtergrond van de daderde wijze waarop hij of zij aan het misdrijf heeft deelgenomen en de methode waarmee het is gepleegd, bepalend voor de strafmaat. Recidivisme, medeplichtigheid en gronden voor strafverzwaring moeten worden toegepast in overeenstemming met de beginselen van proportionaliteit en rechtvaardigheid in het strafrecht. Bij de bestrijding van criminaliteit het beschermen van wettelijke waarborgen en het toepassen van op bewijs gebaseerde rechtspraak even essentieel als strengheid.

#Strafverhoging, #Strafrecht, #StrafrechtelijkeVerantwoordelijkheid, #RechterlijkeUitspraken, #CrimineleOrganisatie, #TurksStrafwetboek188, #TurksStrafwetboek37, #TurksStrafwetboek38, #TurksStrafwetboek39, #Recidivisme, #TurksStrafwetboek, #Drugsmisdrijven, #Drugshandel, #UitsprakenHooggerechtshof, medeplichtigheid

Enkele blogtitel