MARITIEM RECHT EN MENSENRECHTEN: DE RECHTEN VAN MARITIEME WERKNEMERS, VLUCHTELINGEN EN MIGRANTEN

Maritiem recht en mensenrechten:

Het zeerecht is een breed vakgebied dat alle internationale en nationale rechtsregels omvat met betrekking tot het gebruik, de bescherming en het beheer van de zeeën. Mensenrechten daarentegen zijn fundamentele rechten en vrijheden die alle individuen vanaf hun geboorte bezitten en die de staat moet beschermen. Deze twee gebieden overlappen elkaar, met name wat betreft de rechten van mensen die op zee wonen of werken.

De relatie tussen zeerecht en mensenrechten

Het zeerecht is in veel opzichten verweven met het mensenrechtenrecht. Bijvoorbeeld:

• Rechten van maritieme werknemers: Zeevarenden, vissers en andere maritieme werknemers worden beschermd door internationale maritieme arbeidsverdragen en mensenrechtendocumenten. Deze documenten stellen minimumnormen vast met betrekking tot arbeidsomstandigheden, lonen, rust, gezondheid en veiligheid.

Internationale rechten van maritieme werknemers

• Internationale Maritieme Arbeidsconventie (MLC): Deze conventie, die in 2006 werd aangenomen om de arbeids- en leefomstandigheden van zeevarenden te verbeteren, regelt op alomvattende wijze de fundamentele rechten van zeevarenden (huisvesting, voeding, gezondheidszorg, loon, rust, enz.).
• Verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO): De ILO heeft diverse verdragen opgesteld ter bescherming van de rechten van mensen die op zee werken. Deze verdragen stellen minimumnormen vast voor zeevarenden op gebieden zoals arbeidsveiligheid, gezondheid, sociale zekerheid en lonen.

Rechten van maritieme werknemers in Turkije

In Turkije worden de rechten van zeevarenden de Maritieme Arbeidswet . Deze wet is opgesteld in overeenstemming met de normen van internationale verdragen en regelt de arbeidsomstandigheden, lonen, sociale zekerheidsrechten en andere rechten van zeevarenden.

De belangrijkste rechten die in de Maritieme Arbeidswet zijn opgenomen, zijn:

• Loon: Zeevarenden ontvangen een loon dat is afhankelijk van het werk dat ze doen en de duur van hun dienstverband. Ze hebben ook recht op toeslagen voor overuren, nachtwerk en werk onder gevaarlijke omstandigheden.
• Rust: Zeevarenden hebben recht op een bepaald aantal uren rust per week. Ze hebben ook recht op jaarlijks betaald verlof.
• Accommodatie en maaltijden: Het is verplicht om adequate accommodatie en maaltijden aan boord van het schip te bieden.
• Gezondheidszorg: Er moet een medisch professional aan boord van het schip aanwezig zijn om de gezondheid van de zeevarenden te bewaken.
• Sociale zekerheid: Zeevarenden genieten, net als andere werknemers, rechten op sociale zekerheid.
• Arbeidsveiligheid en -gezondheid: Er moeten noodzakelijke maatregelen worden genomen om de veilige exploitatie van schepen te waarborgen en zeevarenden te beschermen tegen arbeidsongevallen.
• Arbeidsovereenkomst: De maritieme arbeidswetgeving regelt de vereisten voor schriftelijke arbeidsovereenkomsten in de maritieme sector en de inhoud die daarin moet worden opgenomen.
• Beëindiging van de arbeidsovereenkomst: De bepalingen die van toepassing zijn in geval van beëindiging of opzegging van arbeidsovereenkomsten voor zeevarenden zijn vastgesteld.
• Geschillenbeslechting: Er zijn procedures vastgelegd voor het oplossen van geschillen tussen maritieme werknemers en werkgevers.

 

Problemen waarmee maritieme werknemers te maken hebben en manieren om hun rechten te beschermen

Mensen die op zee werken, kunnen met diverse uitdagingen te maken krijgen, zoals lange tijd op zee, werken in het buitenland en taalbarrières. Dit kan leiden tot schendingen van hun rechten. Zeevarenden kunnen de volgende stappen ondernemen om hun rechten te beschermen:

• Vakbondslidmaatschap: Lid worden van een zeevarendenvakbond vergroot de collectieve onderhandelingspositie en helpt rechten te beschermen.
• Juridische stappen ondernemen: Zeevarenden van wie de rechten zijn geschonden, kunnen genoegdoening eisen door een rechtszaak aan te spannen.
• Aanvragen bij internationale organisaties: Ze kunnen steun ontvangen door een aanvraag in te dienen bij internationale organisaties zoals de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO).

Oplossing van geschillen tussen zeevarenden en werkgevers volgens de Turkse maritieme arbeidswetgeving

De Turkse maritieme arbeidswetgeving voorziet in diverse mechanismen om een ​​eerlijke en snelle oplossing te garanderen voor geschillen tussen zeevarenden en werkgevers. Deze mechanismen zijn van toepassing op geschillen die verband houden met zowel individuele als collectieve arbeidsovereenkomsten.

Methoden die worden gebruikt bij geschillenbeslechting

1. Koopje:
   • Collectieve onderhandelingen: Vakbonden of vertegenwoordigers van zeevarenden voeren collectieve onderhandelingen met werkgevers of werkgeversorganisaties. Deze onderhandelingen zijn erop gericht geschillen op te lossen door overeenstemming te bereiken over zaken als lonen en arbeidsomstandigheden.
   • Individuele onderhandelingen: Dit zijn directe onderhandelingen tussen de zeeman en de werkgever. Ze worden doorgaans gebruikt om individuele geschillen op te lossen over zaken als loon, verlof en beëindiging van het dienstverband.
2. Bemiddeling:
   • Het is een methode voor geschillenbeslechting waarbij een neutrale derde partij betrokken is. De mediator luistert naar de partijen en helpt hen tot een overeenkomst te komen.
3. Arbitrage:
   • Het is een methode om een ​​bindende uitspraak te verkrijgen van een of meer arbiters die vooraf door de partijen zijn overeengekomen. Het is een veelgebruikte methode voor geschillenbeslechting in maritieme aangelegenheden.

Samenvattend hebben zeevarenden belangrijke rechten die worden beschermd door internationale en nationale wetgeving. Bewustwording van en bescherming van deze rechten zullen zeevarenden in staat stellen hun werk onder betere arbeidsomstandigheden uit te voeren.

 

• Vluchtelingen en migranten: Vluchtelingen en migranten die over zee migreren, worden beschermd door het internationale mensenrechtenrecht. Kuststaten zijn verplicht de mensenrechten van deze personen te respecteren.

Internationaal juridisch kader

• VN-Verdrag inzake het recht van de zee (UNCLOS): Dit verdrag bevat fundamentele beginselen met betrekking tot het gebruik en de bescherming van de zeeën, en omvat tevens bepalingen over de redding en ontscheping van vluchtelingen en migranten op zee.
• Het Verdrag van 1951 betreffende de juridische status van vluchtelingen: Dit is een fundamentele tekst die vluchtelingen, hun rechten en de verplichtingen van staten jegens hen definieert. Dit verdrag is ook van toepassing op vluchtelingen die over zee aankomen.
• Internationale Maritieme Arbeidsconventie (MLC): Deze conventie regelt de arbeidsomstandigheden van mensen die op zee werken en omvat ook de humane behandeling van vluchtelingen en migranten die op zee worden gered.
• De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens: Deze verklaring beschrijft de fundamentele rechten en vrijheden die iedereen vanaf de geboorte bezit. De verklaring benadrukt dat alle personen op zee, ongeacht of zij vluchtelingen of migranten zijn, recht hebben op hun fundamentele rechten.

Problemen waarmee vluchtelingen en migranten op zee te maken krijgen

• Redding en ontscheping: Een gebrek aan coördinatie tussen staten wordt vaak geconstateerd bij de redding en ontscheping van vluchtelingen en migranten die op zee gestrand zijn.
• Schendingen van mensenrechten: Vluchtelingen en migranten die zeereizen ondernemen onder krappe en onhygiënische omstandigheden kunnen te maken krijgen met schendingen van mensenrechten zoals mensenhandel, marteling en mishandeling.
• Wetten inzake terugstuurbaarheid: Vluchtelingen en migranten mogen niet worden teruggestuurd naar landen waar ze vervolging zouden riskeren. Sommige staten sturen vluchtelingen en migranten echter terug naar onveilige landen.
• Onzekerheid over de juridische status: Vluchtelingen en migranten die op zee worden gered, hebben mogelijk een onzekere juridische status, waardoor ze hun rechten niet volledig kunnen uitoefenen.

 

De situatie in Turkije

Door zijn geografische ligging bevindt Turkije zich op de doorvoerroute voor vluchtelingen en migranten die over zee aankomen. Turkije verleent humanitaire hulp aan vluchtelingen en beoordeelt asielaanvragen binnen het kader van het internationaal recht. Het opvangen van een groot aantal vluchtelingen brengt echter aanzienlijke uitdagingen met zich mee.