Reischarterovereenkomsten in het zeerecht: het Turkse handelswetboek en de toepassing ervan

Reischarterovereenkomst in het maritiem recht

Ingang

Zeetransport is een van de belangrijkste en meest wijdverspreide routes in de internationale handel. Een groot deel van het handelsvolume wordt over zee vervoerd en deze transporten worden gereguleerd door diverse soorten contracten. Charterovereenkomsten behoren.

Charterovereenkomsten hebben betrekking op een rederij die haar schip ter beschikking stelt voor gebruik onder specifieke voorwaarden. Er bestaan verschillende soorten charters: tijdcharter, reischarter en bareboat-/demisecharter.

1. Definitie van een reischarterovereenkomst

De reischarterovereenkomst is geregeld in artikel 1139 van het Turkse Wetboek van Koophandel (TTK). Volgens dit artikel:

“Een reischarter is een contract waarbij de vervoerder een schip, of een specifiek gedeelte van een schip, ter beschikking stelt aan de verlader voor het vervoer van vracht van de ene haven naar de andere in ruil voor een vastgesteld vrachttarief.”

Met andere woorden, de vervoerder stelt zijn schip, of een specifiek deel daarvan, ter beschikking aan de verlader voor een bepaalde reis. Het essentiële element van het contract is de uitvoering van die specifieke reis.

2. Verschillen tussen cruisecharters en andere chartertypes

2.1. Reischarter

Het hele schip of een specifiek gedeelte ervan wordt voor een reis gereserveerd.
Hij heeft de controle over de navigatie en het beheer van het vrachtschip.
Vrachttarieven worden over het algemeen bepaald door de hoeveelheid te vervoeren goederen.

2.2. Tijdcharter

Het schip wordt voor een specifieke periode gecharterd.
Hoewel de rederij verantwoordelijk blijft voor de exploitatie van het schip, is de charteraar verantwoordelijk voor commerciële zaken zoals het laden en lossen.

2.3. Volledige charter (Bareboat/Demise Charter)

Het schip wordt eigendom van de charteraar.
De charteraar exploiteert het schip en stelt de bemanning tewerk.

Een reischarter verschilt daarom van andere charters doordat het schip exclusief voor een specifieke reis wordt toegewezen.

3. Elementen van een reischarterovereenkomst

Partijen: Vervoerder en verlader.
Onderwerp: Toewijzing van een schip of een deel daarvan voor een specifieke reis.
Vrachtkosten: De kosten die betaald moeten worden voor het transport.
Vracht: Goederen die vervoerd moeten worden.
Reisroute: De havens van herkomst en bestemming van de lading.

4. Rechten en verplichtingen van de partijen

4.1. Verplichtingen van de vervoerder

Om het schip zeewaardig en geschikt voor de weg te maken,
Het geschikt houden van magazijnen voor het laden,
De reis uitvoeren conform het contract
De lading onbeschadigd en op tijd afleveren.

4.2. Verplichtingen van de aannemer

Om de overeengekomen lading gereed te hebben,
Om de vrachtkosten te betalen,
Het nauwkeurig rapporteren van gevaarlijke goederen,
Het naleven van de laad- en lostijden.

5. Vrachtkosten en demurrage

5.1. Vracht

Vracht is de kosten van het transport. Bij reischarters worden de vrachtkosten doorgaans berekend op basis van het tonnage van de te vervoeren lading. De vrachtkosten worden betaald bij levering van de lading of op het in het contract overeengekomen tijdstip.

5.2. Overliggeld

De tijd die is toegewezen voor het laden en lossen demurrage . Als deze tijd wordt overschreden, betaalt de verlader de vervoerder demurrage (dagvergoeding) . Dit dient als compensatie voor het onnodig lang moeten wachten van het schip.

6. Aansprakelijkheid van de vervoerder

Bij een reischarter is de vervoerder aansprakelijk voor verlies, schade of vertraging van de lading volgens de bepalingen van het Turkse Wetboek van Koophandel. Onder bepaalde omstandigheden kan de vervoerder echter van deze aansprakelijkheid worden ontheven:

Overmacht (storm, aardbeving, enz.),
De fout ligt bij de verzender
Maritieme ongevallen,
Onjuiste melding van gevaarlijke goederen.

De vervoerder kan echter niet van aansprakelijkheid worden ontheven indien hij met grove nalatigheid of opzet heeft gehandeld.

7. De rol van de cognossement

Bij een reischartercontract wordt een cognossement afgegeven aan de verlader of ontvanger. Een cognossement is:

Bewijs van het transportcontract,
Ontvangstbewijs waaruit blijkt dat de lading is ontvangen
Het heeft de kenmerken van een verhandelbaar instrument.

Indien de cognossementen bepalingen bevatten die strijdig zijn met de charterovereenkomst, prevaleren de bepalingen van het cognossement voor derden.

8. Internationale regelgeving

De Haag-Visby-regels: regelen het aansprakelijkheidsregime van de vervoerder.
Hamburgse regels: Verruimen de aansprakelijkheid van de vervoerder.
Rotterdamse Regels: Deze hebben ook betrekking op multimodaal transport; de toepassing ervan op cruisecharters is discutabel.

Het Turkse recht is grotendeels beïnvloed door de Haag-Visby-regels en de Hamburgse regels.

9. Reischarter in het licht van uitspraken van het Hooggerechtshof

De volgende principes zijn in de jurisprudentie van het Hooggerechtshof met betrekking tot chartervluchten naar voren gekomen:

De charterovereenkomst moet schriftelijk worden vastgelegd; bewijs hiervan kan echter ook worden verkregen via het cognossement.
De vervoerder is aansprakelijk als hij er niet in slaagt het schip zeewaardig te houden.
Indien de vrachtkosten niet worden betaald, kan de vervoerder zijn retentierecht uitoefenen.
Demurrageclaims worden geaccepteerd als de laadtijd wordt overschreden.

Deze uitspraken tonen aan dat een cruisecharter een contractvorm is die de belangen van de betrokken partijen in evenwicht brengt.

10. Problemen die in de praktijk zijn ondervonden

Geschillen over laadtijd: Er kan discussie ontstaan over welke dagen in de demurrage zijn inbegrepen.
Conflict tussen een cognossement en een charterovereenkomst: Het bepalen welke bepaling geldig is ten opzichte van derden kan problemen opleveren.
Vrachtgeschillen: Wanneer en hoe vracht betaald moet worden, is een veelvoorkomend twistpunt.
Verzekeringsrelatie: De omvang van de vrachtverzekering en de aansprakelijkheidsverzekering van de vervoerder.

Conclusie

In het zeerecht een reischartereen van de meest voorkomende transportcontracten, gesloten tussen de vervoerder en de verlader voor een specifieke reis.

De vervoerder is verantwoordelijk voor het in goede staat houden van het schip en voor het veilig vervoeren van de lading.
De verlader is verantwoordelijk voor het beschikbaar stellen van de lading en het betalen van de vrachtkosten.
Overliggeld is een van de belangrijkste onderdelen van een cruisecharter.
Het cognossement speelt een centrale rol, als zowel bewijsstuk als verhandelbaar instrument.
De praktijk van het Hooggerechtshof hanteert een aanpak die de belangen van de partijen tegen elkaar afweegt.

Kortom, reischarters behoren tot de meest gebruikte contractvormen in de maritieme handel en regelen de rechten en plichten van zowel de vervoerder als de verlader op een evenwichtige manier.

#Overliggeld, Maritiem vervoer, zeerecht, cognossement, vracht, aansprakelijkheid van de vervoerder, Turks handelswetboek, uitspraken van het Hooggerechtshof, reischarterovereenkomst, verplichtingen van de verlader

Enkele blogtitel