Geschillen over internationale eigendomsregimes
Inleiding: De grootste risico's bij internationale huwelijken zonder huwelijkscontract
Bij internationale huwelijken trouwen partners vaak zonder huwelijkscontract en denken ze niet na over welk rechtsstelsel van toepassing zal zijn op hun vermogensverdeling. Maar wanneer het moment van scheiding aanbreekt:
-
Welke rechtbank is bevoegd?
-
Welke wetgeving is van toepassing?
-
Hoe zal het vastgoed in Turkije verdeeld worden?
-
Hoe zullen activa in het buitenland worden geliquideerd?
-
Welke gevolgen heeft een dubbele nationaliteit voor de verdeling van bezittingen?
Dergelijke vragen komen vaak voor en leiden tot grote meningsverschillen.
Vanaf 2025 worden deze vragen opgelost in het kader van artikel 15 van de Wet op het Internationaal Privaatrecht en de jurisprudentie van het Hooggerechtshof.
1. Hoe wordt het toepasselijke recht bepaald in geschillen over vermogensregimes?
Indien er geen huwelijkscontract is, wordt niet automatisch het toepasselijke recht bepaald; artikel 15 van de Wet op het Internationaal Privaatrecht is dan van toepassing.
De volgende criteria worden in de aangegeven volgorde in overweging genomen:
1. Wetgeving inzake gemeenschappelijke gewone verblijfplaats
De wetten van het land waar de echtgenoten tijdens het huwelijk samenwonen, zijn van toepassing.
Voorbeeld:
Als een Turks-Duits echtpaar in Duitsland woont → Duitse vermogenswetgeving
2. Gemeenschappelijk nationaal recht
Als de echtgenoten dezelfde nationaliteit hebben, zijn de wetten van dat land van toepassing.
Voorbeeld:
Als beide partijen Turkse staatsburgers zijn → Turks recht
3. De wet met de strengste binding
Als aan bovenstaande criteria niet wordt voldaan, kiest de rechtbank het land waar het huwelijk de sterkste band heeft.
In deze beoordeling:
-
Levenscentrum,
-
De locatie van de goederen,
-
Het land waar de kinderen wonen,
-
De plaats waar het huwelijk daadwerkelijk wordt voltrokken
wordt in overweging genomen.
2. Onroerende goederen in Turkije zijn noodzakelijkerwijs onderworpen aan de Turkse wetgeving
Dit is een zeer strikte regel:
Onroerend goed in Turkije is onderworpen aan de Turkse wetgeving, ongeacht uitspraken van buitenlandse rechtbanken.
Omdat:
-
Scheiding in Duitsland
-
Scheiding in de VS
-
Scheiding in Nederland
Het heeft geen directe juridische gevolgen voor onroerend goed in Turkije .
De rechtbank houdt ook rekening met de bepalingen van het Turkse Burgerlijk Wetboek betreffende onroerend goed.
3. Kan een Turkse rechtbank een uitspraak doen over goederen die zich in een buitenland bevinden?
Nee.
Een Turkse rechtbank kan geen uitspraak doen over eigendommen die zich in het buitenland bevinden.
Het kan echter het volgende doen:
-
Vermogenswaardering,
-
Berekening van de deelnamekosten,
-
Het vaststellen van betalingsverplichtingen op basis van waarde.
Hoewel er dus geen beslissing over het eigendom van het onroerend goed kan worden genomen, kan er wel een geldwaarde worden vastgesteld in overeenstemming met de beginselen van billijkheid.
4. Welke invloed heeft dubbele nationaliteit op geschillen over het eigendomsregime?
De groep met een dubbele nationaliteit is het meest complex.
Voorbeeld:
Als een Turks-Frans echtpaar in Frankrijk woont:
-
Vermogensregimerecht → Frans recht,
-
Onroerend goed in Türkiye → Turks recht,
-
Vastgoed in Frankrijk → Frans recht.
Deze situatie kan ertoe leiden dat de wetten van meerdere landen in dezelfde zaak van toepassing zijn.
5. Het belang van de wetgeving inzake gemeenschappelijke gewone verblijfplaats
De afgelopen jaren heeft het Hooggerechtshof overwegend het volgende criterium toegepast:
De eigendomsrechten van het land waar de echtgenoten tijdens hun huwelijk samenwoonden, zijn van toepassing.
Als de partijen dus al lange tijd in Duitsland wonen, is de Turkse rechter verplicht het Duitse recht toe te passen.
Ook dit:
-
Scheiding van goederen,
-
Deelnamekosten,
-
Verdeling van de tijdens het huwelijk verworven bezittingen
Dat kan dingen compleet veranderen.
6. Bevoegde rechtbank in geschillen over het vermogensregime
Het toepasselijke recht kan verschillen, maar de bevoegde rechter is doorgaans:
-
Dit is de partij tegen wie de rechtszaak is aangespannen
-
Het is de woonplaats van de partijen
-
Het betreft de locatie van het pand.
Turkse rechtbanken zijn verplicht buitenlands recht toe te passen.
Dit kan de duur van zaken betreffende internationale vermogensregimes verlengen.
7. Meest voorkomende problemen als er geen huwelijkscontract is
A. Onzekerheid over welke wetgeving van welk land van toepassing is
De partijen kunnen in verschillende landen getrouwd zijn of lange tijd in verschillende landen hebben gewoond.
B. De misvatting dat buitenlandse rechterlijke uitspraken automatisch geldig zijn in Turkije
Dit is een onjuiste aanname.
C. De veronderstelling dat het onroerend goed in Turkije zal worden opgedeeld
Het eigendom wordt niet verdeeld; alleen het aandeel in het gezamenlijk bezit wordt berekend.
D. Misinterpretatie van buitenlands recht
Zonder gedegen deskundig advies kan de rechtbank een verkeerde beslissing nemen.
8. Het verzamelen van bewijsmateriaal in zaken betreffende het internationale vermogensregime
In gevallen van dit type:
-
Bankgegevens in het buitenland,
-
kadastergegevens,
-
Voertuigregistraties,
-
bedrijfsaandelen,
-
Buitenlandse belastingaangiften,
-
Declaratiedocumenten
moet aan de rechtbank worden voorgelegd.
Documenten verkregen in het buitenland:
-
Apostille,
-
Notariële bekrachtiging,
-
Vertaling
Het is onderworpen aan de algemene voorwaarden.
9. Trends in het Hof van Cassatie betreffende geschillen over de verdeling van huwelijksgoederen in 2024-2025
De huidige aanpak van het Hooggerechtshof:
-
Het heeft voorrang op het recht van de gemeenschappelijke woning.
-
Hij houdt zich strikt aan het principe van lex rei sitae in zaken betreffende onroerend goed.
-
Het is gebaseerd op het principe van het verdelen van in Turkije verworven bezittingen volgens de Turkse wetgeving.
-
Buitenlandse rechterlijke uitspraken vereisen altijd erkenning en tenuitvoerlegging.
Deze aanpak heeft geschillen over internationale eigendomsregimes voorspelbaarder gemaakt.
10. Aanbevelingen ter voorkoming van geschillen over het eigendomsregime
-
Een overeenkomst over de vermogensverdeling moet vóór of tijdens het huwelijk worden gesloten .
-
In de overeenkomst moet duidelijk worden vermeld welke wetgeving van welk land van toepassing is.
-
Er zouden aanvullende regels moeten komen voor onroerende goederen.
-
Activa in het buitenland dienen zorgvuldig te worden geïdentificeerd.
-
Het is raadzaam juridisch advies in te winnen voordat u een scheiding aanvraagt.
Conclusie: Het is moeilijk om geschillen over internationale vermogensregimes op te lossen zonder een huwelijkscontract
Bij de implementatie in 2025:
-
De wetgeving van meerdere landen kan van toepassing zijn
-
De jurisdictie kan tot verschillende landen behoren
-
Het onderscheid tussen onroerend en roerend goed is cruciaal
-
De regels rondom eigendomsrechten verschillen van land tot land.
Daarom is de scheidingsprocedure bij internationale huwelijken zonder huwelijkscontract een van de meest complexe juridische gebieden. Zonder een deskundige strategie is het succesvol afhandelen van deze zaken behoorlijk lastig.