Huwelijksbelofte, bedrog en schending van vertrouwen
Ingang
Het meest kwetsbare punt in romantische relaties is de belofte van een toekomst. Uitspraken als "We gaan trouwen" of "Ik bouw mijn leven met je op" zijn vaak niet alleen romantische uitingen; een gerechtvaardigd gevoel van vertrouwen . Offers die gebracht worden, beslissingen die genomen worden en levensplannen die veranderd worden op basis van dit vertrouwen, kunnen aanleiding geven tot juridische stappen wanneer de relatie eindigt.
De Turkse wet verplicht niemand tot een huwelijk. Het schenden van het vertrouwen dat is gewekt door een huwelijksbelofte, op een wijze die in strijd is met het beginsel van goede trouw,onder bepaalde omstandigheden juridische aansprakelijkheid . Dit artikel onderzoekt de omstandigheden waaronder de begrippen huwelijksbelofte, bedrog en schending van vertrouwen aanleiding kunnen geven tot een rechtszaak, evenals de benadering van het Turkse Hooggerechtshof.
1. Is een huwelijksbelofte wettelijk bindend?
Kort antwoord: Nee.
huwelijksbelofte:
-
Het is op zichzelf geen bindend contract
-
Niemand kan worden gedwongen een huwelijksbelofte na te komen.
Dit principe:
-
Persoonlijke vrijheid,
-
van vrijheid van huwelijk
.
Dit betekent echter niet dat een huwelijksbelofte geen juridische gevolgen heeft .
2. Wat de wet beschermt: niet de belofte zelf, maar het vertrouwen
De gevestigde aanpak van het Hooggerechtshof is duidelijk:
"Een huwelijksbelofte is niet bindend; het gerechtvaardigde vertrouwen dat op basis van een dergelijke belofte ontstaat, is echter wel beschermd."
Het onderwerp van de rechtszaak is derhalve:
-
Het gaat er niet om dat "hij niet getrouwd is",
-
gedrag wordt ingegeven door de belofte van een huwelijk.
Dit onderscheid vormt de basis van de wet van de liefde.
3. Onder welke omstandigheden is er sprake van een vertrouwensbreuk?
Er kan sprake zijn van een vertrouwensbreuk als de volgende elementen gelijktijdig aanwezig zijn:
-
Een langdurige en serieuze relatie,
-
De families worden voorgesteld
-
Verloving, huwelijksvoorbereidingen,
-
Gezamenlijke woonplannen,
-
Economische en sociale offers,
-
De expliciete richtlijnen van de andere partij
Onder deze omstandigheden de abrupte, ongerechtvaardigde en oneerlijke beëindiging van een relatie leiden tot juridische aansprakelijkheid.
4. Leidt valsspelen altijd tot juridische aansprakelijkheid?
Nee.
Onder ongehuwde mensen:
-
Valsspelen leidt op zich niet tot juridische sancties
-
Het wordt beschouwd als een morele kwestie.
Maar bedrog:
-
Naast de belofte van een huwelijk,
-
Op een manier die de eer van de andere partij zou schaden,
-
Als dit in het openbaar of op een vernederende manier is gebeurd , kan dit een schending van persoonlijke rechten vormen
In dit geval speelt een vergoeding voor immateriële schade een rol.
5. Voorwaarden voor immateriële schade
Voor immateriële schade als gevolg van een huwelijksbelofte of bedrog:
-
Wrok en verdriet zijn niet genoeg.
Volgens het Hooggerechtshof geldt voor immateriële schade het volgende:
-
Aanval op persoonlijke rechten,
-
Openbare vernedering,
-
om eer en reputatie te schaden
.
Bijvoorbeeld:
-
Voorbereidingen treffen om in het openbaar met iemand anders te trouwen
-
De vernederende onthulling van de relatie,
-
Gedragingen die neerkomen op psychische mishandeling
kunnen aanleiding geven tot een schadevergoeding voor emotioneel leed.
6. In welke situaties speelt financiële compensatie een rol?
Gebaseerd op een huwelijksbelofte:
-
Het verlaten van de baan,
-
Veranderende steden,
-
Het verlaten van een opleiding,
-
Aanzienlijke kosten voor een bruiloft en de voorbereidingen thuis
kunnen aanleiding geven tot een claim voor financiële compensatie.
Deze schadegevallen omvatten echter:
-
In de richting van de andere partij,
-
Het moet gebaseerd zijn op gerechtvaardigd vertrouwen
7. Verloving en het verbreken van de verloving
Een verloving is een concretere vorm van de belofte om te trouwen.
Volgens het Turkse Burgerlijk Wetboek:
-
In geval van een ongerechtvaardigde verbreking van de overeenkomst,
-
Zowel materiële als immateriële schade kan worden geëist.
Maar dit is de maatstaf:
-
Onrecht,
-
gebrekkige
.
Niet elke verbroken overeenkomst leidt automatisch tot compensatie.
8. De kwestie van bewijs: hoe wordt vertrouwen bewezen?
Liefde hoeft niet bewezen te worden; beloftes en daden wel.
In de praktijk blijkt dit als bewijs:
-
Correspondentie,
-
Berichten,
-
Getuigenverklaringen,
-
Verklaringen van de families,
-
Documenten met betrekking tot de huwelijksvoorbereidingen
kunnen worden gebruikt.
Bewijsmateriaal dat op illegale wijze is verkregen (ongeautoriseerde opnames, enz.) kan echter worden afgewezen.
9. De afwegingsmethode van het Hof van Cassatie
Hooggerechtshof:
-
Het velt geen oordeel over romantische relaties
-
Maar het biedt geen bescherming tegen kwade trouw en misbruik van vertrouwen.
De basisaanpak is als volgt:
"De wet grijpt niet in bij het einde van de liefde, maar bij onrecht."
Daarom wordt elk geval beoordeeld aan de hand van de specifieke kenmerken van het betreffende geval.
10. Veelvoorkomende fouten in de praktijk
-
Een rechtszaak aanspannen uitsluitend op grond van verlating
-
Emotionele redenen verwarren met juridische redenen
-
Een schadevergoeding eisen zonder bewijs
-
Het verwarren van een huwelijksbelofte met een verloving
-
De aanname dat morele schade automatisch wordt toegekend
Conclusie
Huwelijksbeloften, ontrouw en schending van vertrouwenzijn de meest gevoelige gebieden waar liefde en recht elkaar kruisen. De Turkse wet beschermt absoluut de vrijheid van een individu om niet te trouwen; zij staat echter dat deze vrijheid wordt uitgeoefend op een wijze die in strijd is met het beginsel van goede trouw .
Het fundamentele principe van de wet van de liefde is dit:
-
Liefde is toegestaan
-
Je bent vrij om op te geven
-
Maar misbruik maken van vertrouwen is niet toegestaan.
Wanneer dit evenwicht correct wordt gevonden, worden zowel gegronde grieven beschermd als wordt voorkomen dat de wet een instrument voor emotionele wraak wordt.
Over de auteur van dit bericht
