HOE WORDEN DE BEPALINGEN INZAKE EFFECTIEVE BEROUWTOEKENNING TOEGEPAST BIJ OMKOOPMISDRIJVEN?

1. Inleiding

Omkoping, gedefinieerd als het uitoefenen van een openbaar ambt in ruil voor persoonlijk gewin, is een van de misdrijven die het publieke vertrouwen het meest ernstig ondermijnen. Artikel 252 van het Turkse Wetboek van Strafrecht bestraft zowel de ambtenaar als de persoon die de omkoping ontvangt gelijktijdig.

Omdat de ontdekking van het misdrijf en de openbaarmaking van de handelingen van de ambtenaar van groot algemeen belang zijn, heeft het Turkse Wetboek van Strafrecht bepalingen opgenomen voor effectief berouw. . Deze bepaling, te vinden in artikel 254 van het Turkse Wetboek van Strafrecht, is ingevoerd om de bestraffing van ambtenaren te waarborgen en het blootleggen van corruptiepraktijken aan te moedigen.

2. Artikel 254 van het Turkse Wetboek van Strafrecht – Wettelijke bepaling

Artikel 254/1 van het Turkse Wetboek van Strafrecht

"In gevallen van omkoping geldt dat als de omkoper spijt betuigt en de zaak bij de autoriteiten meldt voordat iemand anders dan de omkoper de misdaad bij de autoriteiten meldt, er geen straf aan hem/haar wordt opgelegd."

Artikel 254/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht

"Indien de omkoper, voordat het onderzoek naar het misdrijf van omkoping begint maar nadat de bevoegde autoriteiten van het misdrijf op de hoogte zijn geraakt, berouw toont en de situatie meldt, kan een strafvermindering worden opgelegd."

Deze regelgeving biedt straffeloosheid of lagere straffen voor degenen die steekpenningen geven, waardoor misbruik door overheidsfunctionarissen aan het licht komt en transparantie in de openbare dienst wordt nagestreefd.

3. Het doel van de bepalingen inzake effectief berouw

Het mechanisme van effectieve berouwverlening is een regeling binnen het strafrecht die voorziet in strafvermindering of gratieverlening indien de dader vrijwillig berouw toont, met als doel de feitelijke waarheid aan het licht te brengen en het algemeen belang te dienen. In het geval van omkoping is het doel van deze regeling:

• Om de criminele connectie bloot te leggen,

• Om ervoor te zorgen dat de misdaad van een overheidsfunctionaris aan het licht komt

• Om de verspreiding van omkoping te voorkomen,

• Het doel is de staat aan te moedigen minder gebruik te maken van strafmaatregelen.

4. Algemene voorwaarden voor het aanvragen

A. Omvang: Uitsluitend vanuit het perspectief van de omkoper

Het principe van effectief berouw geldt alleen voor degene die de smeergeld geeft . Ambtenaren (die het smeergeld aannemen) vallen hier niet onder. Hoewel dit in tegenspraak lijkt met het symmetrische karakter van het misdrijf, wordt het in de rechtsleer en -praktijk geaccepteerd omdat het het algemeen belang dient.

B. Melding aan de bevoegde autoriteit

De melding moet niet alleen worden gedaan aan de partner, vriend of advocaat van de dader, maar ook aan het openbaar ministerie, de politie of de administratieve autoriteiten . Anders zijn de bepalingen voor effectief berouw niet van toepassing.

C. Voordat het misdrijf wordt ontdekt (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 254/1)

• Als de door de ambtenaar ontvangen steekpenning nog niet door de officiële autoriteiten is ontdekt,

• Als de persoon die de omkoping pleegt de situatie zelf meldt,

• Er zal geen straf worden opgelegd.

D. Nadat het misdrijf is ontdekt (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 254/2)

• Als de autoriteiten op de hoogte zijn van een omkopingsincident maar nog geen onderzoek hebben ingesteld,

• Als de persoon die de omkoping heeft gedaan de situatie opnieuw meldt,

• De rechtbank kan naar eigen inzicht een strafvermindering opleggen. De hoogte van de strafvermindering is niet vastgelegd; deze wordt overgelaten aan het oordeel van de rechter.

5. Effectief berouw in de jurisprudentie van het Hooggerechtshof

HOOGGERECHTSHOF VAN BEROEP, 5E STRAFZAAK Zaaknummer: 2013/5345 Uitspraaknummer: 2014/12929

• Artikel 254 van het Turkse Wetboek van Strafrecht
• Effectief berouw

Het feit dat de rechtbank heeft nagelaten te overwegen dat de aan de verdachten, verkeersagenten die bevoegd waren om boetes uit te delen, opgelegde straffen met de helft verhoogd hadden moeten worden overeenkomstig artikel 11 van Wet nr. 2918, zoals gewijzigd door Wet nr. 4199, die van kracht was ten tijde van het vonnis, werd niet beschouwd als een reden voor vernietiging, aangezien er geen hoger beroep was ingesteld. Op basis van het gevoerde proces, het verzamelde bewijsmateriaal en het in het vonnis gepresenteerde bewijsmateriaal, de door de rechtbank gevormde mening en het oordeel in overeenstemming met de onderzoeksresultaten, en de inhoud van het onderzochte dossier, werden de overige beroepen eveneens ongegrond verklaard.

Echter;

Het feit dat het geld dat met de omkoopaanbieding gemoeid was, werd beschouwd als een materieel voordeel dat was verkregen voor het plegen van het misdrijf en daarom niet in beslag kon worden genomen, en dat er geen besluit kon worden genomen om het van de verdachten af ​​te pakken en aan de informant terug te geven, werd niet in overweging genomen

Aangezien de beroepen van de raadslieden van de verdachten en de lokale officier van justitie gegrond worden geacht omdat ze in strijd zijn met de wet, worden de vonnissen hierbij vernietigd overeenkomstig artikel 321 van het Wetboek van Strafvordering, met inachtneming van artikel 8/1 van Wet nr. 5320. Omdat deze zaak echter geen herziening van het proces vereist, wordt op grond van de bevoegdheid verleend door artikel 322 van het Wetboek van Strafvordering het gedeelte in het vonnis geschrapt waarin staat: "Aangezien de informant Esad Demir, die de steekpenning heeft gegeven, de misdaad met oprecht berouw heeft gemeld aan de opsporingsautoriteiten voordat het onderzoek begon, zal de door hem gegeven steekpenning van 30 TL van de verdachten worden teruggevorderd overeenkomstig artikel 254/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht," en worden de vonnissen, die overigens in overeenstemming zijn met de procedure en de wet, gecorrigeerd en bekrachtigd. De beslissing werd unaniem genomen op 18 december 2014.

6. Opvattingen binnen de doctrine

Argumenten vóór:

• Deze regelgeving maakt het gemakkelijker om overheidsfunctionarissen te straffen.

• De kans dat het misdrijf wordt ontdekt, neemt toe.

• Het heeft een ontwrichtend effect op de omkopingsrelatie.

Kritische standpunten:

• Het toekennen van de beloning alleen aan degenen die steekpenningen betalen, zou tot onrechtvaardigheid kunnen leiden.

• Naarmate de druk op overheidsfunctionarissen om strafrechtelijk ter verantwoording te worden geroepen toeneemt, ontlopen degenen die steekpenningen geven de gevolgen.

• Het is in de praktijk lastig om de oprechtheid van berouw te beoordelen.

7. Effectief berouw bij omkopingsmisdrijven – Vergelijking met andere misdrijven

8. Problemen bij de implementatie

• Het bepalen van het tijdstip van melding: Het moment waarop officieel kennis werd genomen van het misdrijf kan complex zijn.

• De oprechtheid van het berouw: De rechtbank kan moeite hebben om te beoordelen of het berouw oprecht is.

• Verklaringen die onder dwang door wetshandhavers zijn afgelegd: het is twijfelachtig of ze daadwerkelijk vrijwillig zijn afgelegd.

• Het niet toekennen van het recht op effectief berouw aan overheidsfunctionarissen: dit kan in de praktijk tot onevenredigheid leiden.

9. Conclusie en evaluatie

Het instituut van effectieve berouwverlening is een belangrijk juridisch instrument dat tot doel heeft de afschrikkende werking van omkoping in het strafrecht te vergroten en de misdaden van overheidsfunctionarissen aan het licht te brengen door middel van strafvermindering of zelfs immuniteit voor de persoon die de omkoping heeft gepleegd. Het is echter van groot belang dat deze praktijk op een evenwichtige en rechtvaardige manier wordt uitgevoerd, dat de oprechtheid van de bekentenis zorgvuldig wordt beoordeeld en dat de verantwoordelijkheid van de overheidsfunctionaris volledig wordt vastgesteld.

In het Turkse strafrecht wordt deze mogelijkheid, die alleen geldt voor omkoping, beschouwd als een effectieve maatregel om de effectiviteit van strafvervolgingen te vergroten en de waardigheid van het openbaar ambt te beschermen. In de praktijk worden deze bepalingen toegepast binnen het kader dat is vastgesteld door uitspraken van het Hooggerechtshof.