Misdrijf van bezit of gebruik van verdovende of stimulerende middelen

Het beschermde belang bij dit misdrijf is de volksgezondheid. Het loutere bezit van de drug is daarom voldoende om het misdrijf te plegen. Het is niet nodig dat de drug gebruikt wordt of dat de effecten ervan verergeren, zoals het schaden van de gezondheid van individuen of het veroorzaken van een aanzienlijke verstoring van de volksgezondheid, totdat er geen maatschappelijk of wettelijk belang meer is dat bescherming behoeft. Het enkele feit dat de drug gemakkelijk beschikbaar is en binnen het bereik van de dader ligt, is voldoende om het misdrijf te plegen.

Werkwoord

De handelingen die een misdrijf vormen, worden gedefinieerd als het 'bezitten', 'kopen' , 'aannemen' of 'gebruiken ' van verdovende of stimulerende middelen met het oog op gebruik .

Volgens artikel 191/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht is een persoon die wordt vervolgd voor het kopen, aannemen, bezitten of gebruiken van verdovende of stimulerende middelen onderworpen aan het volgende: 'In het onderzoek dat naar aanleiding van dit misdrijf is ingesteld, wordt besloten de vervolging voor een periode van vijf jaar op te schorten, zonder dat de voorwaarden van artikel 171 van het Wetboek van Strafvordering nr. 5271 van 4 december 2004 van toepassing zijn. In dit geval waarschuwt de officier van justitie de verdachte voor de gevolgen die voor hem/haar kunnen ontstaan ​​indien hij/zij zich niet houdt aan de opgelegde verplichtingen of de verboden overtreedt gedurende de opschortingsperiode.'

Volgens artikel 191/3 van het Turkse Wetboek van Strafrecht: 'Gedurende de periode van uitstel wordt de verdachte gedurende minimaal één jaar onder toezicht gesteld. Deze periode kan door de officier van justitie met stappen van drie maanden worden verlengd tot een maximum van nog een jaar. Indien nodig kan de persoon onder toezicht tijdens de periode van toezicht een behandeling ondergaan.'

Volgens artikel 191/6 van het Turkse Wetboek van Strafrechtkan in een onderzoek naar de beschuldiging dat het in het eerste lid omschreven misdrijf opnieuw is gepleegd nadat de vervolging is ingesteld overeenkomstig het vierde lid, geen besluit worden genomen om de instelling van de vervolging overeenkomstig het tweede lid uit te stellen.

Ten slotte wordt, volgens artikel 191/8, indien tijdens een proces op grond van artikel 188 of artikel 190 van het Turkse Wetboek van Strafrecht wordt vastgesteld dat het misdrijf in feite slechts onder de reikwijdte van artikel 191 valt, een besluit genomen om de uitspraak van het vonnis voor de verdachte uit te stellen in het kader van de bepalingen van dit artikel.

Voor een beslissing over proeftijd en/of behandelingsmaatregelen wordt drugsgebruik als voldoende beschouwd; het is niet vereist dat dit gebruik tot een verslaving heeft geleid. Eerstgebruikers hebben geen behandeling nodig; een beslissing over proeftijd volstaat.

Objectieve kenmerken van typiciteit

Dit misdrijf kan alleen met een specifiek oogmerk worden gepleegd. In gevallen waarin het doel waarvoor de substantie werd gevonden onbekend is, het beginsel dat de verdachte profiteert van de twijfel .

Volgens de gevestigde jurisprudentie wordt een misdrijf niet geacht te zijn gepleegd op basis van een bekentenis alleen , indien de door de dader beweerde stof niet wordt gevonden . Het is verplicht de stof te identificeren en te onderzoeken of deze verdovende middelen bevat.

Effectief berouw

Volgens artikel 192/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht: 'Als iemand die verdovende of stimulerende middelen voor eigen gebruik koopt, aanneemt of bezit, de arrestatie van criminelen of de inbeslagname van de verdovende of stimulerende middelen vergemakkelijkt door de bevoegde autoriteiten, voordat deze daarvan op de hoogte zijn, te informeren van wie, waar en wanneer hij/zij de middelen heeft verkregen, wordt hem/haar geen straf opgelegd.'

De bepalingen betreffende hulpverlening na de ontdekking van het misdrijf zijn geregeld in de volgende paragraaf. Volgens artikel 192/3 van het Turkse Wetboek van Strafrecht wordt de straf die wordt opgelegd aan een persoon die, nadat deze misdrijven zijn aangegeven, vrijwillig meewerkt aan de ontdekking van het misdrijf en de arrestatie van de dader of andere medeplichtigen, met een kwart tot de helft verminderd, afhankelijk van de aard van de hulpverlening.

Volgens de bepalingen over effectief berouw wordt het faciliteren van de inbeslagname van het relevante materiaal in het kader van de oplossing van het misdrijf als een belangrijk criterium beschouwd . En als gevolg van deze facilitering kan, afhankelijk van het verloop van de zaak en de mate van hulp, straffeloosheid of een lagere straf worden opgelegd.

Dezelfde regel geldt ook als de aangehouden persoon niet dezelfde persoon is, maar diens partner (medeplichtige) op basis van de verstrekte informatie.

Er bestaat ook een regeling die de behandelingsvoorwaarden verbetert voor mensen die een behandeling accepteren. Voor personen die zich bij relevante zorginstellingen melden en aangeven een behandeling voor drugsgebruik te willen ondergaan, zijn zorgverleners verplicht het delict te melden, aangezien het als een misdrijf wordt beschouwd. Het aanmoedigen van mensen om behandeling te zoeken en hen vervolgens te verplichten het delict te melden wanneer ze behandeling zoeken, is echter niet in lijn met het principe van het stimuleren van behandeling. Daarom is de meldingsplicht voor de betreffende zorgverleners afgeschaft en is bepaald dat er geen straf zal worden opgelegd aan de persoon die een behandeling accepteert. Er zal wel een strafzaak tegen de persoon worden aangespannen, maar er zal geen veroordeling volgen. Sterker nog, aangezien de beslissing om een ​​strafzaak aan te spannen naar het oordeel van de officier van justitie ligt, kan het zelfs voorkomen dat er geen zaak wordt geopend, omdat er geen definitieve veroordeling zal volgen. Deze aanpak is in overeenstemming met de vertrouwelijkheid tussen arts en patiënt en heeft mensen aangemoedigd om behandeling te zoeken.

Om binnen deze context effectief berouw te kunnen tonen, moet iemand om behandeling hebben gevraagd voordat de autoriteiten op de hoogte waren van het vermoeden van een misdrijf.

Het verzoek om behandeling moet persoonlijk worden ingediend. Het accepteren door de dader van een behandelingsverzoek dat door een naaste familielid is ingediend, is echter ook voldoende om in aanmerking te komen voor effectief berouw.

Naar onze mening vereist de rechtbank dat de behandeling al is begonnen, wil de verdachte baat hebben bij effectieve berouwvorming door middel van de behandeling. In de praktijk worden echter verschillende benaderingen gehanteerd.

Volgens de uitspraak van de 10e Strafkamer van het Hof van Cassatie van 26 januari 2009, zaaknummer 5744/817, : ' Het feit dat de verdachte Gülsüm verklaarde dat zij samen met Ferhat de op de plaats van het incident gevonden marihuana had geconsumeerd en dat zij en een andere persoon schuldig waren, terwijl Ferhat, tegen wie geen ander bewijs bestond dan de summiere verklaring van Gülsüm, zijn misdaad bekende en hielp zijn eigen schuld aan het licht te brengen, betekent dat

Volgens gevestigde rechterlijke uitspraken en de heersende opvattingen in de rechtsleer geldt dat, wil het berouw effectief zijn, aan de volgende voorwaarden moet worden voldaan:

• De dader moet de misdrijven hebben begaan die zijn omschreven in de artikelen 188-191 van het Turkse Wetboek van Strafrecht.
• De dienstverlening en hulp moeten rechtstreeks door de dader zijn verleend.
• De hulp had aan de opsporingsautoriteiten moeten worden verleend.
• Er moet hulp worden geboden voordat de rechtbank een beslissing neemt.
• De diensten en de hulp moeten in ruime mate beschikbaar zijn.
• Service- en ondersteuningsinformatie moet correct zijn.

Poging

Als de substantie op de afleverlocatie aankomt, is er sprake van een poging. Als de substantie niet aanwezig is en niet op de afleverlocatie is afgeleverd, is er geen poging en dus ook geen misdrijf.

Het achterlaten van de goederen op de afgesproken locatie, in plaats van ze persoonlijk op de afgesproken locatie af te leveren, vormt eveneens een poging om een ​​gewoonterechtelijke handeling op te leggen.

De stof is niet geschikt voor het plegen van een misdrijf als deze in zeer kleine hoeveelheid aanwezig is.

In gevallen waarin kopers ontevreden zijn over de gekochte goederen, zijn de bepalingen betreffende vrijwillige annulering ook van toepassing.

Voor meer informatie over deze kwestie kunt u contact opnemen met de ervaren advocaten van ons kantoor.

 

STJ. AV. Hamdi Berk Can