Het misdrijf van het beroven van iemand van zijn vrijheid

Het misdrijf van het beroven van iemands vrijheidwordt gedefinieerd als het ontnemen van iemands vrijheid, het tegen zijn wil vasthouden op een bepaalde plaats, of het beperken van zijn bewegingsvrijheid. Het recht van individuen om zich vrij te bewegen, te gaan waar ze willen en daar te blijven, wordt gegarandeerd door de Grondwet en internationale verdragen. Daarom rechtvaardigen handelingen waarbij iemand met geweld op een plaats wordt vastgehouden of zijn bewegingsvrijheid wordt beperkt, zware straffen.

Artikel 109 van het Turkse Wetboek van Strafrecht (TCK)regelt dit misdrijf onder de noemer "het beroven van een persoon van zijn vrijheid" en schrijft een gevangenisstraf van 2 tot 5 jaar voor in de basisvorm. De straf wordt echter hoger bij verzwarende vormen van het delict.

1. Juridische grondslag van het misdrijf van vrijheidsberoving

Artikel 109/1 van het Turkse Wetboek van Strafrecht:
"Iemand die een ander onrechtmatig belet een plaats te betreden of daar te verblijven, wordt gestraft met een gevangenisstraf van 2 tot 5 jaar."

Deze bepaling is gebaseerd op de bescherming van de persoonlijke vrijheid. Om van het misdrijf te spreken, moet de dader de bewegingsvrijheid van het slachtoffer beperken en dit op onrechtmatige wijze doen.

2. Elementen van het misdrijf

a) Dader en slachtoffer

Iedereen kan een misdaad begaan. De straf is zwaarder als de dader een overheidsfunctionaris is. Het slachtoffer is ieder individu wiens vrije wil is aangetast.

b) Werkwoord

De kern van het misdrijf is dat de dader het slachtoffer belet om naar een bepaalde plaats te gaan of daar te verblijven.

• De persoon in het huis opsluiten,

• Iemand in een auto dwingen,

• Handelingen zoals het onder bedreigingen gevangenhouden van iemand op een specifieke locatie vallen onder deze categorie.

c) Onwettigheid

Het beperken van iemands vrijheid wordt alleen als rechtmatig beschouwd in gevallen die wettelijk zijn toegestaan.

• Een aanhouding of arrestatie vormt bijvoorbeeld geen misdrijf als deze plaatsvindt binnen de grenzen van de wettelijke bevoegdheden.

d) Intentie

Een misdaad kan alleen met opzet worden gepleegd. De dader moet willens en wetens de vrijheid van het slachtoffer beperken.

3. Verzwarende omstandigheden (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 109/3-4)

Het Turkse Wetboek van Strafrecht bepaalt dat de straf wordt verhoogd voor bepaalde verzwaarde vormen van het misdrijf:

• Gepleegd met behulp van wapens,

• Gezamenlijk toegezegd door meerdere personen,

• De vrijheid van het slachtoffer werd beperkt vanwege zijn of haar publieke functie

• Het gebruik van geweld, dwang of bedreigingen,

• Het plegen van een misdrijf tegen een kind of een persoon die fysiek of mentaal niet in staat is zichzelf te verdedigen.

In deze gevallen wordt de straf verhoogd tot 3 tot 7 jaar en worden verzwarende omstandigheden in aanmerking genomen.

4. Onderscheid tussen eenvoudige en gekwalificeerde gevallen

Eenvoudige vorm: De vrijheid van het slachtoffer wordt tijdelijk en niet ernstig beperkt.
Verzwaarde vorm: Omvat verzwarende omstandigheden zoals het gebruik van wapens, bedreigingen of collectief handelen zoals hierboven vermeld.

Het met geweld vasthouden van het slachtoffer in een kamer gedurende enkele minuten tijdens een ruzie is bijvoorbeeld een lichte overtreding, terwijl het urenlang vasthouden van het slachtoffer onder bedreiging met een wapen een verzwarende overtreding is.

5. Toepassing in het licht van uitspraken van het Hooggerechtshof

De 1e Strafkamer van het Hooggerechtshof van Beroep, zaaknummer 2019/4721, uitspraaknummer 2020/1823, stelde:
"De handeling van de verdachte, waarbij hij het slachtoffer tegen diens wil in een voertuig dwong, hem naar zijn huis bracht en hem urenlang vasthield, vormt het misdrijf van vrijheidsberoving."

De Algemene Vergadering van het Hooggerechtshof inzake strafzaken heeft in zaak nr. 2016/1524, uitspraak nr. 2017/846, het volgende gesteld:
“Of kortdurende vrijheidsbeperkingen een misdrijf vormen, wordt beoordeeld aan de hand van de specifieke omstandigheden van de zaak. De volledige uitschakeling van de wil van het slachtoffer is essentieel.”

De 14e strafkamer van het Hooggerechtshof van Beroep, zaaknummer 2018/4325, uitspraaknummer 2019/2516, stelde:
“De daad van de dader om zijn partner met geweld in huis op te sluiten en te beletten naar buiten te gaan, vormt het misdrijf van vrijheidsberoving. De huiselijke relatie heft dit misdrijf niet op.”

6. Jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens

Artikel 5 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM)garandeert het "recht op vrijheid en veiligheid". Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens interpreteert de beperking van de vrijheid zeer restrictief.

• Storck tegen Duitsland (2005): Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens beschouwde detentie van een persoon tegen zijn wil als een schending van het recht op vrijheid.

• Guzzardi tegen Italië (1980): Benadrukte dat elke handeling die de vrijheid beperkt, een legitieme basis moet hebben.

• Assanidze v. Georgië (2004): Het vasthouden van een persoon zonder gerechtelijk bevel werd beschouwd als een duidelijke schending.

Deze uitspraken benadrukken de internationale mensenrechtendimensie van het misdrijf van het beroven van een persoon van zijn vrijheid.

7. Toestemming van het slachtoffer en juridische grondslag

De vrije wil waarmee iemand zich op een bepaalde plek bevindt, voorkomt dat er een misdaad wordt gepleegd. Om toestemming echter rechtsgeldig te laten zijn, moet aan de volgende voorwaarden worden voldaan:

• Het mag niet door geweld of bedreiging verkregen zijn

• Het moet de ware wil weerspiegelen.

Bovendien worden rechtmatige detentie- of arrestatiemaatregelen als grond voor rechtmatigheid aanvaard.

8. Strafrechtelijke sancties

Eenvoudige overtreding: 2 tot 5 jaar gevangenisstraf.
Verzwaarde overtreding: 3 tot 7 jaar gevangenisstraf.

• De straf wordt verzwaard als de daad wordt gepleegd door een overheidsfunctionaris die misbruik maakt van zijn macht.

• Als de dader het slachtoffer martelt of mishandelt, het misdrijf marteling (artikel 94 van het Turkse Wetboek van Strafrecht) in aanmerking worden genomen.

9. Problemen die in de praktijk zijn ondervonden

• Gebrek aan bewijs: Vaak is er geen ander bewijs dan de verklaring van het slachtoffer. In dat geval worden getuigenverklaringen en cameraopnames belangrijk.

• Eenvoudige opsluiting en disciplinaire maatregelen: Of situaties zoals een ouder die zijn kind korte tijd in een kamer opsluit een strafbaar feit vormen, wordt beoordeeld op basis van de aard van het incident.

• Huiselijk geweld: Korte incidenten waarbij echtgenoten elkaar tijdens ruzies in bedwang houden, worden vaak beschouwd als eenvoudige mishandeling of bedreiging.

10. Het verschil tussen zelfverdediging en vrijheidsberoving

Het tijdelijk vasthouden van een aanvaller om een ​​aanval te voorkomen, als zelfverdediging . Als de vrijheid van de persoon echter beperkt blijft nadat het doel van de zelfverdediging is vervallen, is er sprake van een misdrijf.

11. Gemeenschappelijke punten in de uitspraken van het EHRM en het Hof van Cassatie

Zowel het Europees Hof voor de Rechten van de Mens als het Hof van Cassatie benadrukken de onaantastbaarheid van de individuele vrijheid.

• Disproportionele beperking, elke detentie zonder wettelijke rechtvaardiging, wordt beschouwd als een schending.

• De vrije wil van het individu vormt de kern van de mensenrechten.

12. Conclusie 

Het misdrijf van het beroven van iemands vrijheid van het recht op vrijheid . Een nauwkeurige identificatie van de elementen van dit misdrijf is cruciaal om zowel onterechte straffen als onrechtvaardigheden te voorkomen.

Suggesties:

1. Technologie moet worden ingezet bij het verzamelen van bewijsmateriaal, en camera- en elektronische bewakingsopnames moeten effectief worden gebruikt.

2. Het publiek moet zich bewust worden van de grenzen van dit soort misdrijven binnen familie- en sociale relaties.

3. De jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dient als leidraad te dienen voor de nationale rechtspraktijk.

Gozdenur Turna