Effectief berouw bij fraude

1. Inleiding

In het strafrecht behoren vrijwillige genoegdoening na een misdrijf, het berouw van de dader en de genoegdoening van het slachtoffer tot de fundamentele doelstellingen van het strafrechtbeleid. Binnen dit kader het instituut van effectief berouwervoor dat de daden van de dader na het plegen van een misdrijf, met name bij vermogensdelicten, vanuit een strafrechtelijk perspectief worden beoordeeld en dat deze daden leiden tot een gunstige uitkomst voor de dader.

Fraude is een van de misdrijven waarop de bepalingen inzake effectief berouw in het Turkse Wetboek van Strafrecht van toepassing kunnen zijn. Dit artikel evalueert de voorwaarden, de juridische basis, de termijnen, de gevolgen en de jurisprudentie van het Hooggerechtshof met betrekking tot de toepassing van effectief berouw in fraudezaken.

2. Het concept van effectief berouw en de juridische grondslag ervan

2.1. Wat is effectief berouw?

Effectief berouw is een juridisch beginsel binnen het strafrecht dat een vermindering van de straf of zelfs het volledig opheffen van de straf mogelijk maakt, indien de dader na het plegen van het misdrijf vrijwillig de door het slachtoffer geleden schade vergoedt of de gevolgen van het misdrijf wegneemt of vermindert.

2.2. Juridische grondslag

Naast de algemene bepalingen van het Turkse Wetboek van Strafrecht betreffende effectief berouw, bestaan ​​er ook specifieke regels voor bepaalde soorten misdrijven. Effectief berouw bij fraude is niet rechtstreeks geregeld in artikel 168 van het Turkse Wetboek van Strafrecht ; in de praktijk van het Hooggerechtshof worden de algemene bepalingen inzake effectief berouw echter bij wijze van analogie toegepast op vermogensdelicten .

3. De aard van het misdrijf fraude en de geschiktheid ervan voor effectief berouw

Aangezien fraude inhoudt dat er schade aan eigendom wordt toegebracht door de wil van het slachtoffer te schenden, hangt het direct af van de toestemming van het slachtoffer, de overdracht van het eigendom en of de schade al dan niet optreedt. Het feit dat het misdrijf voor het slachtoffer herstelbaar is,biedt daarom een ​​geschikte structuur voor het toepassen van effectief berouw.

4. Fasen en voorwaarden waaronder effectief berouw kan worden getoond

De mate waarin oprecht berouw de strafmaat beïnvloedt, hangt af van het stadium van de rechtszaak waarin de dader berouw toont

4.1. Tijdens de onderzoeksfase (Artikel 168/1 van het Turkse Wetboek van Strafrecht)

Als de dader de goederen die het voorwerp van het misdrijf waren volledig teruggeeft of de schade volledig vergoedt;

• De boete gehalveerd .

4.2. Tijdens de vervolgingsfase (artikel 168/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht)

Als de volledige schade wordt vergoed nadat de rechtszaak is aangespannen, maar voordat er een vonnis is uitgesproken;

• De straf met een derde verminderd .

4.3. Na de veroordeling of tijdens de tenuitvoerlegging van de straf

In dit geval kan het principe van effectief berouw niet worden toegepast, maar discretionaire strafverminderingen worden overwogen in het kader van de uitvoeringsregeling (bijv. disciplinaire maatregelen in de gevangenis, voorwaardelijke vrijlating).

5. Voorwaarden voor het toepassen van effectief berouw

• Het misdrijf moet voltooid zijn. (In geval van een poging tot misdrijf kan een andere beoordeling worden gemaakt.)

• De schade volledig worden vergoed . Gedeeltelijke vergoeding is niet voldoende.

• De dader moet dit vrijwillig en met instemming doen

• De schadevergoeding moet rechtstreeks aan het slachtoffer worden betaald of, met diens toestemming, aan een derde partij.

6. Effectief berouw in gekwalificeerde fraudegevallen

Aangezien de verzwaarde fraudemisdrijven die in artikel 158 van het Turkse Wetboek van Strafrecht worden geregeld, in wezen misdrijven tegen het eigendom van het slachtoffer zijn, kunnen de bepalingen inzake effectief berouw ook op deze misdrijven worden toegepast.

Gekwalificeerde fraude:

• Publieke instellingen als instrumenten gebruiken,

• gebruik wordt gemaakt van informatiesystemen,
  houden de rechtbanken bij het bepalen van een strafvermindering rekening met de intensiteit van de intentie van de dader, het georganiseerde karakter van de daad en de mate van bedreiging voor de openbare veiligheid.

7. Jurisprudentie van het Hooggerechtshof betreffende effectief berouw

📌 Hof van Cassatie, 15e Strafkamer – Uitspraak van 25.11.2014 (E. 2013/2657, K. 2014/18364)

Onderwerp van de beslissing:

In deze uitspraak heeft het Hof van Cassatie de voorwaarden beoordeeld waaronder de bepalingen van artikel 168 van het Turkse Wetboek van Strafrecht betreffende effectief berouw kunnen worden toegepast op het misdrijf fraude. Specifiek waren criteria zoals de vraag of het gedrag van de dader blijk gaf van oprecht berouw, hoe de schade werd hersteld en of deze herstelmaatregel uit eigen wil van de dader was.

Samenvatting van de beslissing:

Volgens het Hooggerechtshof moet de dader, om in aanmerking te komen voor een effectief recht op berouw, volledig en geheel compenseren . Deze compensatie vrijwillig en uit eigen vrije wil van de dader .

De rechtbank oordeelde dat de verdachte, om in aanmerking te komen voor de bepalingen inzake effectief berouw, een schadevergoeding moet betalen

• Het moet met toestemming van de dader zijn gebeurd

• De schade is hersteld door een wettelijk geldige betaling

• Hij stelde dat de intentie en de daden van de dader berouw moeten tonen.

Betalingen verricht door iemand anders dan de verdachte, zonder med medeweten van de verdachte of tegen diens wil, worden niet beschouwd als een geldige blijk van berouw.

Juridische beoordeling:

Deze uitspraak benadrukt dat het instellen van effectief berouw in het strafrecht niet slechts een formele manier is om schade te vergoeden, maar dat de dader vanuit een strafrechtelijk oogpunt actief gedrag moet vertonen dat blijk geeft van spijt .

Actief berouw leidt tot strafvermindering, niet alleen omdat de schade van het slachtoffer wordt hersteld, maar ook omdat de houding van de dader na het misdrijf positief is en gebaseerd op maatschappelijke verantwoordelijkheid .

Conclusie:

De 15e strafkamer van het Hooggerechtshof oordeelde dat de verdachte in dit specifieke geval geen berouw toonde en dat de schade door derden werd vergoed zonder de toestemming van de verdachte. Daarom konden de bepalingen inzake effectief berouw onder artikel 168 van het Turkse Wetboek van Strafrecht niet worden toegepast .

8. Situaties waarin effectief berouw niet mogelijk is

• Als de schade niet volledig werd vergoed,

• Als de verdachte de uitlevering onder druk van anderen heeft bewerkstelligd of door de uitkomst van het proces te beïnvloeden,

• Als de betaling is gedaan ten koste van schade aan derden,

• Als de rechtbank concludeert dat het berouw niet oprecht en gemeend is, zal het beginsel van effectief berouw niet worden toegepast

9. De verschillen tussen effectief berouw, nalatigheid, restitutie en terugvordering

10. Evaluatie en conclusie

In fraudezaken is effectief berouw een belangrijk instrument dat strafrecht combineert met een verzoenende benadering van straf , waarbij de dader de schade van het slachtoffer vrijwillig vergoedt . Het feit dat de dader, ondanks het behalen van illegale winst, deze winst tijdens het proces terugbetaalt en daarmee de schade van het slachtoffer ongedaan maakt, is cruciaal voor zowel het handhaven van de openbare orde als het waarborgen van individuele rechtvaardigheid.

Deze mogelijkheid mag echter niet worden misbruikt en mag niet de indruk wekken dat men "betaalt om een ​​lagere straf te krijgen en aan straf te ontkomen". Het is essentieel dat de rechterlijke macht haar discretionaire bevoegdheid hier uitoefent de ernst van de intentie, de oprechtheid en de bereidheid tot betalen ; rekening houdt met de toestemming van het slachtoffer; en de rechtszekerheid waarborgt.