Contractuele deelname aan e-sportcompetities
1. Inleiding
In de afgelopen tien jaar esportsgeëvolueerd van een loutere vorm van entertainment tot een wereldwijde miljardenindustrie.
In Turkije zijn, naast internationale organisatoren zoals Riot Games, ESL, PUBG Mobile, Valorant en EA Sports, professionele competities opgezet onder de paraplu van de Turkse Esports Federatie (TESFED).
De juridische structuur van e-sportorganisaties kent echter een andere dynamiek dan die van traditionele sporten. Het feit dat de deelnamevereisten worden bepaald door de platformeigenaren beperkt de contractvrijheid van de teams en roept de vraag op of het mededingingsrecht moet ingrijpen
Dit artikel onderzoekt de mededingingsrechtelijke implicaties van deelnameovereenkomsten in e-sportcompetities, Wet nr. 4054 en de regelgeving in het EU-recht; misbruik van een dominante positie, de proportionaliteitstoets en vrijstellingsvoorwaarden zullen worden besproken.
2. Contractueel deelnamesysteem in e-sportcompetities
2.1. Competitiestructuur
Esports-competities worden doorgaans georganiseerd door de eigenaar van het spel (bijv. Riot Games, Blizzard, Valve).
Omdat deze bedrijven de intellectuele eigendomsrechten van het spel bezitten, hebben zij als enige de bevoegdheid om de regels, deelnamevereisten en het prijzenstelsel van de competitie te bepalen.
Dit een federatie-achtige autoriteit , de doorslaggevende stem heeft.
De relatie tussen de competitieorganisator en de teams is daarom een privaatrechtelijke overeenkomst .
2.2. Deelnemingsovereenkomsten
Deelnemingsovereenkomsten bevatten doorgaans de volgende elementen:
-
Deelnamekosten of aanbetaling,
-
Gebruiks- en publicatierechten van handelsmerken,
-
Beperkingen op spelerstransfers,
-
Verplichting om de competitieregels na te leven,
-
Straf- en sanctiebepalingen.
Veel van deze overeenkomsten bevatten clausules zoals exclusiviteit en een verbod op contractoverdracht . Dit kan leiden tot beperkingen van de concurrentie op zowel verticaal (organisator-team) als horizontaal (tussen teams) niveau.
3. Toepasselijkheid van Wet nr. 4054
3.1. Aard van de onderneming en de ondernemingsvereniging
Artikel 3 van Wet nr. 4054 definieert elke natuurlijke of rechtspersoon die economische activiteiten uitoefent als een "onderneming".
Daarom worden zowel gamingbedrijven, e-sportteams als organiserende platformen als "ondernemingen" beschouwd.
E-sportcompetities, die structuren zijn waarin bedrijven volgens specifieke regels georganiseerd zijn, worden beschouwd als verenigingen van bedrijven . Daarom kunnen de door de organisator vastgestelde deelnamevoorwaarden vallen onder artikel 4054, artikel 44, als een besluit van een vereniging van bedrijven
3.2. Artikel 4: Overeenkomsten die de concurrentie beperken
In deelnemingsovereenkomsten;
-
Het verbod voor teams om deel te nemen aan andere competities,
-
Het beperken van de transfervrijheid van spelers,
-
De deelnamekosten worden eenzijdig vastgesteld
-
De exclusieve overdracht van de uitzendrechten van de wedstrijd aan de organisator
Indien dergelijke bepalingen bestaan, vormen ze overeenkomsten die de concurrentie beperken . Het besluit nr. 2021/07-106 van de Competition Board betreffende e-sportcompetities heeft dergelijke contracten ook onderzocht en onder bepaalde voorwaarden uitzonderingen verleend.
4. Analyse van dominante positie en verticale beperkingen (artikel 6 van wet nr. 4054)
Het organiserende bedrijf bekleedt een unieke positie in de markt als eigenaar van een bepaald spel.
Riot Games, bijvoorbeeld, is de enige rechthebbende van het merk "League of Legends" en de bijbehorende productmarkt .
In deze situatie:
-
Het is niet mogelijk om met een ander spel te concurreren
-
Teams kunnen niet overstappen naar een ander platform
-
Spelerscontracten zijn direct gekoppeld aan deze structuur.
Daarom kan een speleigenaar die competitieregels vaststelt , misbruik maken van zijn dominante positie in het kader van een verticale overeenkomst (artikel 6 van Wet nr. 4054). De volgende gedragingen zijn in deze context bijzonder riskant:
-
Gelijkspel:
Teams zijn verplicht om alleen het door de organisator aangewezen uitzendplatform te gebruiken. -
Discriminatie:
speciale uitnodigingen, voorkeurssponsoring of winstverdeling ten gunste van bepaalde teams. -
Extreme omstandigheden:
De deelnamekosten zijn onevenredig hoog vastgesteld.
5. Besluit nr. 2021/07-106 van de Mededingingscommissie betreffende e-sport
In haar onderzoek naar beschuldigingen van concurrentiebeperkingen binnen e-sportorganisaties in 2021 is de Mededingingsraad tot de volgende conclusies gekomen:
-
Deelnamebeperkingenzijn proportioneel zolang ze worden opgelegd om het sportieve evenwicht te bewaren.
-
Transferverboden voor spelerszijn acceptabel als ze beperkt blijven tot een seizoensperiode.
-
Exclusiviteitscontractenzijn illegaal als ze de vorming van alternatieve competities belemmeren.
-
Mechanismen voor inkomensdelingmoeten onderworpen zijn aan de beginselen van transparantie en proportionaliteit.
Deze uitspraak laat zien dat e-sport gedeeltelijk onder de "sportieve uitzondering" in het mededingingsrecht valt, maar geen absolute immuniteit geniet.
6. EU-mededingingsrecht en jurisprudentie van het Hof van Justitie van de EU
6.1. Besluit van de ISU (Internationale Schaatsbond) (C-124/21 P)
Het Europees Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de regel van de ISU die atleten verbiedt om bij andere organisaties uit te komen, een beperking van de concurrentie vormt .
Deze uitspraak schept een direct precedent voor e-sports:
bepalingen die spelers belemmeren om deel te nemen aan andere competities disproportionele beperkingen .
6.2. Besluit Meca-Medina (C-519/04 P)
Het Hof van Justitie van de EU heeft bepaald dat sportreglementen onder het mededingingsrecht vallen; ze kunnen echter rechtmatig worden geacht na het doorstaan van de proportionaliteitstoets als ze gericht zijn op de bescherming van de sportieve integriteit. Deze toets is ook van toepassing op e-sportcompetities.
6.3. Recensies van ESL en Riot Games
In 2020 heeft de Europese Commissie de samenwerking tussen ESL en Riot Games beoordeeld in het kader van het mededingingsrecht. De commissie benadrukte dat beperkingen op de overdracht van spelers legitiem waren met het oog op een evenwichtige sector , maar dat continue monitoring noodzakelijk was om uitsluiting te voorkomen
7. Perspectief van het CAS (Arbitragehof voor Sport)
Esports is nog niet volledig geïntegreerd in het CAS-systeem; vergelijkbare precedenten kunnen echter Lex Sportiva- principes.
In uitspraak 2015/A/4206 (Trabzonspor tegen UEFA) benadrukte het CAS het principe van "sportieve gelijkheid" om eerlijke concurrentie te waarborgen.
Dit principe geldt ook voor e-sportcompetities:
deelnameovereenkomsten die bepaalde teams bevoordelen, de toetreding van nieuwe teams belemmeren of modellen creëren die "gesloten zijn voor franchisesystemen" zijn in strijd met het principe van eerlijke concurrentie.
8. Vrijstelling (4054 m.5) en proportionaliteitstoets
Hoewel e-sportcontracten de concurrentie ogenschijnlijk beperken, kunnen ze in aanmerking komen voor een uitzondering op grond van artikel 5 van Wet nr. 4054 als het algemene doel van het systeem is om sportieve stabiliteit, kwaliteitsnormen en veiligheid te waarborgen. In dat geval moet tegelijkertijd aan de volgende vier voorwaarden worden voldaan:
-
Het bevorderen van economische of technische ontwikkeling:
professionalisering van de competitieorganisatie, versterking van de technische infrastructuur. -
Het resultaat is gunstig voor de consument (kijker):
verbeterde uitzendkwaliteit en kijkervaring. -
Concurrentie mag niet meer beperkt worden dan nodig:
de vrijheid van spelers moet behouden blijven. -
Het belangrijkste aspect van de competitie blijft hetzelfde:
het bestaan van alternatieve competities.
Schending van deze voorwaarden heeft tot gevolg dat de contracten buiten het toepassingsgebied van de vrijstelling vallen en een directe schending van het mededingingsrecht vormen.
9. Regelgevingsvoorstellen voor de Turkse e-sportsector
Voor de volledige integratie van e-sport in het Turkse rechtssysteem kunnen de volgende regels worden voorgesteld:
-
TESFED Wedstrijdgids:
De door de federatie gepubliceerde bindende wedstrijdrichtlijnen die de relatie tussen clubs en organisatoren regelen. -
Standaard deelnameovereenkomst:
een transparant contractmodel dat gemeenschappelijke minimumregels vaststelt voor alle competities. -
Verklaring inzake spelersrechten:
Bescherming van de rechten van spelers met betrekking tot vrije spelers, salarissen en transfers. -
Gegevenstransparantie:
Open rapportage van toernooi-inkomsten, prijzenpotten en sponsorinkomsten. -
Onafhankelijke geschillenbeslechting:
Oprichting van een "e-sports arbitragecommissie" vergelijkbaar met het CAS binnen TESFED.
Deze stappen zullen de Turkse esportssector professionaliseren en het vertrouwen van internationale investeerders vergroten.
10. Conclusie
Naarmate e-sportcompetities zich snel ontwikkelen tot een van de meest dynamische sectoren van de digitale economie, blijven de fundamentele beginselen van het mededingingsrecht ook op dit gebied van toepassing. Deelnameovereenkomsten worden onrechtmatig op grond van artikel 4 en 6 van Wet nr. 4054 wanneer zij leiden tot onevenredige beperkingen op grond van "de spelregels".
De toekomst van esports op een juridisch evenwicht .
In deze context is samenwerking tussen de Mededingingsautoriteit, TESFED (Turkse Esports Federatie) en gamebedrijven van strategisch belang voor het behoud van eerlijke concurrentie.
Over de auteur van dit bericht
