Bewijsmateriaal in de zaak van het in dienst nemen van migrantenarbeiders en migrantensmokkel

Turkije is een belangrijke tussenstop voor buitenlandse arbeidsmigranten , zowel als doorreisland als aantrekkelijke arbeidsmarkt . Deze situatie geeft aanleiding tot twee verschillende juridische problemen:

Het in dienst nemen van arbeidsmigranten is een overtreding van de Arbeidswet nr. 4857 , de Wet op de Internationale Arbeidskrachten nr. 6735 en de Wet op Buitenlanders en Internationale Bescherming nr. 6458
Mensensmokkel (artikel 79 van het Turkse Wetboek van Strafrecht) → Het illegaal binnenbrengen van buitenlanders in het land of het faciliteren van hun illegaal verblijf in het land.

In beide gevallen het bewijsmateriaalhet meest cruciale element van het proces, omdat de huisvesting, tewerkstelling of illegale aanwezigheid van migrantenarbeiders vaak in het geheim plaatsvindt.

1. Het misdrijf van het in dienst nemen van migrantenarbeiders en het bewijsmateriaal

1.1. Juridisch kader

De Turkse arbeidswet nr. 4857, artikel 71 en volgende artikelen: Het is verboden buitenlanders zonder werkvergunning in dienst te nemen.
Wet nr. 6735 betreffende internationale arbeidskrachten: Deze wet schrijft administratieve boetes voor aan werkgevers die buitenlandse werknemers zonder werkvergunning in dienst nemen.
Wet nr. 6458 betreffende buitenlanders: Het is verboden buitenlanders zonder verblijfsvergunning in dienst te nemen.

1.2. Bewijs

In rechtszaken betreffende het in dienst nemen van arbeidsmigranten omvat het bewijsmateriaal doorgaans het volgende:

Foto- en video-opnamen tonen een buitenlander die zonder werkvergunning op een werkplek werkt .
Werkgeversadministratie (salarisadministratie, documenten voor de sociale zekerheidsregistratie),
Verklaringen van getuigen (buren, werknemers),
Politie- en inspectierapporten (inspectieverslagen).

2. Het misdrijf van mensensmokkel en bewijsmateriaal

2.1. Juridisch kader – Artikel 79 van het Turkse Wetboek van Strafrecht

Mensensmokkel waarbij buitenlanders een land binnenkomen, er verblijven of het land weer verlaten. Financieel gewin speelt hierbij een cruciale rol.

2.2. Soorten bewijs

Het bewijsmateriaal in zaken rond mensensmokkel is zeer divers:

Verklaringen van migranten: Deze laten zien hoe de gebeurtenis zich heeft afgespeeld en wie hen heeft geholpen.
Vervoersmiddelen: Inbeslagname van voertuigen zoals minibusjes, vrachtwagens en boten.
Valse documenten: Paspoort, visum, identiteitskaart.
Telefoongegevens: Communicatie tussen de dader en de immigrant onthult de organisatie.
Bewijs van geld: Contant geld of bankoverschrijvingen ontvangen van immigranten.

3. Gemeenschappelijk punt: Evaluatie van bewijsmateriaal

3.1. Wettelijk verplicht bewijs

Volgens artikel 206 en 217 van het Wetboek van Strafvordering kan onrechtmatig verkregen bewijs niet als grondslag voor een vonnis worden gebruikt.

Bijvoorbeeld: bewijsmateriaal verkregen als gevolg van een huiszoeking die de heiligheid van de woning schendt, ongeldig.

3.2. Bewijs van materieel voordeel

In zaken die betrekking hebben op de tewerkstelling van arbeidsmigranten en mensensmokkel, het bewijzen van het element van belang het allerbelangrijkste.

Als er een beschuldiging is dat immigranten zonder loon tewerkgesteld worden op een werkplek, is er mogelijk geen sprake van een misdrijf.
Als echter met bewijsmateriaal kan worden aangetoond dat er sprake is geweest van betaling, huisvesting of andere voordelen, wordt het misdrijf als bewezen beschouwd.

4. Praktijkvoering van het Hof van Cassatie

4.1. 18e Strafkamer van het Hooggerechtshof, zaaknummer 2015/3863.

Het feit dat immigranten in een huis waren gehuisvest en op een werkplek werkten, werd als bewijs geaccepteerd; het verweer van de werkgever dat het om "hulp" ging, werd verworpen.

4.2. 18e Strafkamer van het Hooggerechtshof, Zaaknummer 2018/3331, Besluitnummer 2018/14230.

Afgepakt geld van immigranten, valse paspoorten en telefoongespreksgegevens werden als bewijsmateriaal beschouwd.

4.3. Hooggerechtshof van Beroep, Grote Kamer, Zaaknummer 2012/10-1300, Besluitnummer 2013/248.

dat bewijsmateriaal verkregen door een onrechtmatige huiszoeking onrechtmatig en niet als basis voor een vonnis kan worden gebruikt.

5. De relatie tussen inbeslagname en bewijsmateriaal

5.1. CMK-artikelen 123–127

Gereedschap dat als bewijsmateriaal bij een misdaad kan dienen, kan in beslag worden genomen.

Het pakhuis waar migrantenarbeiders verbleven, de huizen waar ze woonden,
Voertuigen die gebruikt worden bij mensensmokkel
Valse paspoorten en contant geld.

5.2. Inbeslagname

Aan het einde van het proces wordt besloten om de bij het misdrijf gebruikte werktuigen en de uit het misdrijf verkregen opbrengsten in beslag te nemen, overeenkomstig de artikelen 54-55 van het Turkse Wetboek van Strafrecht .

6. Problemen bij de implementatie

Betrouwbaarheid van verklaringen van immigranten: Ze geven vaak onvolledige verklaringen vanwege angst of taalbarrières.
Bewijs van het belang van de werkgever: Soms beweert de werkgever niet op de hoogte te zijn van de aanwezigheid van de immigranten.
Legaliteit van bewijsmateriaal: Procedureel gebrekkige huiszoekingsbevelen kunnen leiden tot afwijzing van zaken.

7. Concreet scenario

Evenement:

Een tip bracht aan het licht dat twaalf buitenlandse arbeidsmigranten werkten in een textielwerkplaats in Istanbul. Tijdens een politie-inval werd ontdekt dat de migranten geen werkvergunning hadden, zonder verzekering werkten en in erbarmelijke omstandigheden leefden. Bankafschriften toonden aan dat de werkgever regelmatig huur en voedselkosten van de migranten incasseerde.

Juridische beoordeling:

Schending van de arbeidswetgeving: Buitenlandse werknemers in dienst nemen zonder werkvergunning → administratieve boete.
Mensensmokkel (Turks Wetboek van Strafrecht, artikel 79): Het onderdak bieden aan en tewerkstellen van mensen in ruil voor voordeel → is een misdrijf.
Bewijsmateriaal: Getuigenverklaringen, politierapporten, bankafschriften → voldoende om het misdrijf te bewijzen.

8. Conclusie

In zaken betreffende de tewerkstelling van arbeidsmigranten en mensensmokkel het bewijsmateriaalde uitkomst van het proces.

Het in dienst nemen van migrantenarbeiders → administratieve sancties en boetes.
Mensensmokkel → Gevangenisstraf van 3 tot 8 jaar en een boete.

De rechtmatige verkrijging van bewijsmateriaal, het duidelijke bewijs van een materieel belang en de betrouwbaarheid van de verklaringen van de immigranten zijn de meest cruciale kwesties in deze zaken. Jurisprudentie van het Hooggerechtshof toont ook aan dat een nauwgezette evaluatie van het bewijsmateriaal in deze processen noodzakelijk is.

9e Strafkamer van het Hooggerechtshof – Besluit: 2014/7524 Herziening

1. Onderwerp van de beslissing

Uit het dossier blijkt dat de verdachten een plan hadden opgezet om buitenlanders illegaal het land uit te smokkelen, voertuigen en onderdak ter beschikking stelden en profiteerden van de migranten. De migranten werden tijdens een politieoperatie aangehouden voordat ze de grens konden oversteken.

De lokale rechtbank heeft de verdachten veroordeeld op grond van artikel 79 van het Turkse Wetboek van Strafrecht (mensensmokkel) en hen tevens veroordeeld op grond van artikel 220 (oprichting van een organisatie/lidmaatschap van een organisatie) . De zaak is in hoger beroep behandeld door de 9e Strafkamer van het Hof van Cassatie.

2. De beoordeling door het Hof van Cassatie

2.1. Onderneming

De verdachten vervoerden migranten in voertuigen naar de grens, boden hen onderdak en vervaardigden vervalste documenten. De migranten konden de grens echter niet oversteken vanwege een politieoperatie.

Het Hooggerechtshof heeft geoordeeld dat in dit geval het misdrijf in het stadium van poging is gebleven
De rechtbank benadrukte dat, overeenkomstig artikel 35 van het Turkse Wetboek van Strafrecht, de straf met een kwart tot driekwart moet worden verminderd.

2.2. Verband met georganiseerde misdaad

De gedaagden een taakverdeling :

Sommigen van hen verzamelden de migranten,
Anderen leverden vervalste documenten aan
Anderen organiseerden de grensovergang.

Het Hooggerechtshof heeft erkend dat deze structuur georganiseerde misdaad vormt en heeft bepaald dat de verdachten ook gestraft moeten worden op grond van artikel 220 van het Turkse Wetboek van Strafrecht .

2.3. Gekwalificeerde staat

dat migranten in overvolle en onhygiënische omstandigheden werden vervoerd, een bedreiging vormde voor hun leven en waardigheid .

Het Hof van Cassatie heeft daarom bepaald dat de verzwarende omstandigheid in artikel 79/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht van toepassing is

2.4. Evaluatie van bewijsmateriaal

Verklaringen afgenomen van migranten,
De in beslag genomen valse paspoorten,
Telefoongespreksgegevens tussen de verdachten,
Het voertuig en het geld dat bij de politie-inval in beslag is genomen..

Het Hooggerechtshof benadrukte dat dit bewijsmateriaal rechtmatig was verkregen en voldoende was voor een veroordeling.

3. Resultaat van de beslissing

De 9e strafkamer van het Hof van Cassatie heeft, onder verwijzing naar de tekortkomingen in de procedures van de lokale rechtbank, de volgende conclusies getrokken:

het misdrijf in het stadium van poging bleef steken, had de straf moeten worden verlaagd.
Aangezien de handelingen werden gepleegd in het kader van de georganiseerde misdaad, had artikel 220 van het Turkse Wetboek van Strafrecht ook van toepassing moeten zijn.
vanwege de omstandigheden die het leven en de waardigheid van de migranten in gevaar brachten .
Inbeslagname- en confiscatiebevelen moesten worden gerechtvaardigd.

De uitspraak van de lokale rechtbank is vernietigd.

4. Belang van de beslissing

a) Vanuit het perspectief van de onderneming

Het misdrijf van mensensmokkel vindt plaats wanneer de voorbereidende handelingen beginnen, zelfs als de grens nog niet daadwerkelijk wordt overschreden . Deze uitspraak heeft het onderscheid tussen "voorbereiding" en "uitvoering" verduidelijkt.

b) Wat betreft georganiseerde misdaad

Wanneer meerdere daders taken delen, wordt mensensmokkel georganiseerde misdaad . In dat geval worden de verdachten bestraft op grond van zowel artikel 79 als artikel 220 van het Turkse Wetboek van Strafrecht.

c) In termen van gekwalificeerde omstandigheden

Het vervoeren van migranten onder erbarmelijke omstandigheden rechtvaardigt een zwaardere straf. Deze uitspraak legt bijzondere nadruk op de bescherming van de menselijke waardigheid en het recht op leven

d) Vanuit het perspectief van het bewijsrecht

Verklaringen van immigranten, vervalste documenten, voertuigen en financiële gegevens zijn als bewijs geaccepteerd. Dit laat zien hoe de bewijsstandaard in de praktijk wordt bepaald

5. Conclusie

De uitspraak van de 9e Strafkamer van het Hooggerechtshof – Beslissing: 2014/7524 –is een baanbrekende uitspraak die de volgende drie fundamentele punten uiteenzet met betrekking tot het misdrijf van mensensmokkel:

Zelfs een poging tot een misdrijf is een misdrijf, maar de straf wordt verlaagd.
Indien het misdrijf is gepleegd in het kader van georganiseerde misdaad, ontstaat er ook aansprakelijkheid op grond van artikel 220 van het Turkse Wetboek van Strafrecht.
De bepaling inzake verzwarende omstandigheden is van toepassing indien de omstandigheden het leven en de waardigheid van migranten in gevaar brengen.

In deze opzichten dient de uitspraak als richtlijn voor lokale rechtbanken en als een belangrijk referentiepunt voor juristen.

Bewijsmateriaal in misdrijven met betrekking tot mensensmokkel – in het licht van de uitspraak nr. 2014/7524 van de 9e strafkamer van het Hooggerechtshof

1. Het belang van bewijs

Mensensmokkel is een misdaad die doorgaans in het geheim plaatsvindt en een georganiseerd karakter heeft. De betrouwbaarheid van het bewijsmateriaal is daarom van cruciaal belang om deze misdaad te bewijzen. In de uitspraak van de 9e strafkamer van het Hooggerechtshof, nummer 2014/7524, staat de beoordeling van het bewijsmateriaal centraal.

2. Soorten bewijsmateriaal in de beslissing

2.1. Verklaringen van migranten

De verklaringen van de gevangengenomen migranten brachten aan het licht wie de organisatie leidde.
Het Hooggerechtshof benadrukte dat getuigenissen van immigranten op zichzelf onvoldoende bewijs vormenen in samenhang met ander bewijsmateriaal moeten worden bekeken.

2.2. Vervalsde documenten

De valse paspoorten, visa en identiteitsbewijzen die bij de immigranten in beslag zijn genomen, zijn in het dossier opgenomen.
Deze documenten worden als concreet bewijsmateriaal aanvaard dat aantoont dat de criminele handelingen zijn begonnen.

2.3. Telefoongegevens

Het communicatieverkeer tussen de verdachten (HTS-gegevens, berichten) bracht de organisatiestructuur aan het licht.
elektronische communicatiegegevens als sterk bewijsmateriaal geaccepteerd

2.4. Gereedschap en fysiek bewijsmateriaal

Het busje met de migranten en de in beslag genomen spullen (reddingsvesten, voedsel, brandstofjerrycans) werden als bewijsmateriaal beschouwd.
Deze voertuigen werden in beslag genomen op grond van de artikelen 123-127 van het Wetboek van Strafvordering, en er vond een bespreking over de confiscatie plaats.

2.5. Bewijs van materieel voordeel

Het geld dat van de immigranten is afgenomen, de bankrekeningen van de verdachten en de inbeslaggenomen contanten dat er winstbejag in.

3. Nadruk op wettelijk verkregen bewijs

De 9e strafkamer van het Hooggerechtshof heeft in deze uitspraak expliciet het volgende verklaard:

Bewijsmateriaal dat is verkregen in strijd met het Wetboek van Strafvordering kan niet als basis voor een vonnis worden gebruikt.
Er werd met name benadrukt dat huiszoekingsbevelen door een rechter moeten worden goedgekeurd en dat telefoongegevens volgens de juiste procedures moeten worden opgevraagd.

4. De conclusies van het Hof van Cassatie met betrekking tot het bewijsmateriaal

Een immigratieverklaring alleen is niet voldoende; ondersteunend bewijsmateriaal is nodig.
Vervalsde documenten en voertuigen criminele activiteiten .
Telefoongegevens en geldtransacties bewijzen het bestaan van een georganiseerde structuur en gevestigde belangen
Op onrechtmatige wijze verkregen bewijsmateriaal kan niet als grondslag voor een veroordeling worden gebruikt.

5. Evaluatie

De uitspraak van de 9e strafkamer van het Hooggerechtshof in zaaknummer 2014/7524heeft richtlijnen vastgesteld voor de beoordeling van bewijsmateriaal in zaken betreffende mensensmokkel:

Er dient een verscheidenheid aan bewijsmateriaal te worden aangeleverd
Het element van eigenbelang moet worden aangetoond
Inbeslagname- en confiscatiemaatregelen moeten correct worden toegepast
Bewijsmateriaal in overeenstemming met het Wetboek van Strafvordering .

Student rechtenfaculteit Ada Ceren KENDİGELEN

Enkele blogtitel