Adoptie

Ingang

Adoptie is een handeling die geregeld wordt in het Turkse Burgerlijk Wetboek (artikelen 305 e.v.) en die sociale, emotionele en juridische aspecten kent. Deze handeling heeft tot doel zowel de belangen van het kind als de familiebanden . Door adoptie ontstaat er een bloedband, gelijkwaardig aan die van een biologisch kind, tussen de adoptieouder en het geadopteerde kind; alle rechten en plichten die voortvloeien uit deze band zijn rechtstreeks wettelijk vastgelegd.

Volgens de Turkse wetgeving is adoptie niet alleen een humanitaire verbintenis , maar ook een juridisch proces dat onder publiek toezicht staat. Adoptie kan daarom niet plaatsvinden zonder een rechterlijk bevel; het wordt uitgevoerd onder toezicht en controle van sociale diensten.

I. Het concept en de soorten adoptie

1. Het concept adoptie

Adoptie een juridisch proces dat een ouder-kindrelatie tot stand brengt.

Volgens artikel 305 van het Turkse Burgerlijk Wetboek is adoptie pas rechtsgeldig na een rechterlijke uitspraak . In die zin is adoptie geen eenvoudig contract, maar eerder een statuswijziging die onderworpen is aan formele vereisten en toezicht .

2. Soorten adoptie

Adoptie kent twee hoofdvormen in het Turkse Burgerlijk Wetboek:

a) Adoptie van minderjarigen (Turks Burgerlijk Wetboek Artikelen 305-320)
Het voornaamste doel van dit type adoptie is het bieden van een gezinsomgeving aan kinderen die bescherming nodig hebben of wees zijn.
b) Adoptie van volwassenen en personen met een beperkte handelingsbekwaamheid (Turks Burgerlijk Wetboek, artikelen 313-314)
Hier zijn specifieke voorwaarden vereist, zoals een langdurige relatie van samenwonen, zorg of bescherming.

II. De juridische aard en gevolgen van adoptie

Het adoptieproces een eenzijdige wilsverklaring; aangezien het de openbare orde betreft, door een rechterlijke uitspraak . Samen met de adoptiebeslissing:

Een geadopteerd kind neemt de achternaam van de adoptieouder aan (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 314).
Het ouderlijk gezag gaat over op de adoptieouders.
Een geadopteerd kind wordt erfgenaam van de adoptieouder (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 314/2).
De adoptieouder is tevens erfgenaam van de erfenis van het geadopteerde kind.

Deze resultaten volledig en ondubbelzinnig het vaderschap ; dit kan niet worden herroepen, tenzij het huwelijk nietig wordt verklaard.

III. Voorwaarden voor adoptie

Adoptie is onderworpen aan bepaalde financiële en formele voorwaarden .

1. Voorwaarden met betrekking tot adoptieouders

a) Leeftijdseis

Volgens artikel 306 van het Turkse Burgerlijk Wetboek moet de adoptieouder ten minste dertig jaar oud .
In het geval van gehuwde personen is het echter voldoende dat een van de echtgenoten vijf jaar getrouwd is of dat beide echtgenoten ten minste dertig jaar oud zijn .

b) Voorwaarden voor een huwelijk

Een echtgenoot kan een kind niet adopteren zonder de toestemming van de ander (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 306/2). Deze regeling van het beschermen van de familie-eenheid . Ongehuwde personen kunnen individueel adopteren; gezamenlijke adoptie is echter alleen toegestaan voor gehuwde stellen.

c) Zorg- en opleidingscompetentie

De adoptieouder moet over de materiële en morele capaciteit beschikken om de fysieke, mentale en morele ontwikkeling van het kind te waarborgen . Deze capaciteit wordt beoordeeld aan de hand van rapporten opgesteld door deskundigen van de rechtbank en de sociale dienst.

d) Vereiste onderhoudsperiode

De persoon die het kind adopteert, moet het kind ten minste één jaar hebben verzorgd en opgevoed (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 305/2).
Deze voorwaarde om een emotioneel gezonde basis te leggen .

e) Vereiste leeftijdsverschil

Er moet een minimaal leeftijdsverschil van 18 jaar zijn tussen de adoptieouder en het adoptiekind (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 308). Dit verschil is bedoeld om de natuurlijke ouder-kindrelatie na te bootsen.

2. Voorwaarden met betrekking tot adoptie

a) De situatie van de persoon die geadopteerd moet worden

De persoon die geadopteerd wordt, minderjarig of meerderjarig zijn, of een beperkte rechtsbekwaamheid hebben . Bij minderjarigen staat het belang van het kind voorop, terwijl bij volwassenen de focus ligt op een langdurige zorgrelatie.

b) Het belang van het kind

Volgens artikel 305/1 van het Turkse Burgerlijk Wetboek stelt de rechter bij adoptiebeslissingen het belang van het kind voorop . Dit beginsel wordt ook gewaarborgd door het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind

c) Toestemming van het kind

Volgens artikel 309 van het Turkse Burgerlijk Wetboek moet een minderjarige die in staat is te begrijpen, zijn of haar toestemming voor adoptie uitspreken . Deze toestemming moet vrijwillig en zonder dwang worden gegeven.

IV. Het element van toestemming bij adoptie

Toestemming is een cruciaal element bij adoptie en heeft gevolgen voor zowel het biologische gezin als het geadopteerde kind . Een adoptiebesluit dat zonder toestemming is genomen, is juridisch ongeldig.

1. Wie kan toestemming geven?

a) Toestemming van de ouders

Volgens artikel 310 van het Turkse Burgerlijk Wetboek moet de toestemming van de adoptieouders worden verkregen. Deze toestemming wordt na de geboorte gegeven en vastgelegd in een document bij een notaris of door de rechtbank .

Als de identiteit van een van de ouders echter onbekend is, de ouder is overleden of permanent handelingsonbekwaam is, is de toestemming van de andere ouder voldoende.

b) Toestemming van het kind

Een minderjarige die in staat is te begrijpen, moet persoonlijk instemmen met adoptie . Deze toestemming wordt verkregen in aanwezigheid van een rechter, waarbij rekening moet worden gehouden met de mening van het kind (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 309).

c) Toestemming van de echtgenoot/echtgenote

Als een adoptieverzoek binnen een huwelijk wordt ingediend, de toestemming van beide echtgenoten vereist.
Geen van beide echtgenoten kan een adoptieverzoek indienen zonder de toestemming van de ander.

2. Vorm en duur van de toestemming

Toestemming moet schriftelijk worden gegeven en is onherroepelijk (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 311). Toestemming die is gegeven voordat er zes weken zijn verstreken sinds de geboorte van het kind, is echter ongeldig. Deze regel is bedoeld om de effecten van postnatale emotionele schommelingen te voorkomen.

V. Adoptieprocedures en rechterlijke toetsing

Het adoptieproces strikt toezicht van de rechtbank . Het proces bestaat uit de volgende fasen:

1. Aanvraag- en beoordelingsfase

Personen of echtparen die een kind willen adopteren, dienen een verzoekschrift in bij de familierechtbank.
De rechtbank stuurt het verzoek door naar de provinciale directie sociale diensten met het verzoek om het noodzakelijke onderzoek.

2. Sociaal evaluatierapport

De maatschappelijk werker zei dat de adoptieouder:

Gezinsstructuur, economische situatie, sociale omgeving,
De thuissituatie en de relatie met het kind
Het beoordeelt hun educatieve en morele competentie.

Dit rapport vormt cruciaal bewijsmateriaal voor de adoptiebeslissing .

3. Uitspraak van de rechtbank

Na bestudering van alle documenten beslist de rechter of adoptie in het belang van het kind is . Als de rechter concludeert dat dit in het belang van het kind is, wordt het adoptiebesluit genomen en in de burgerlijke stand geregistreerd.

VI. Regels en gevolgen van adoptie

1. Gevolgen van verwantschap en erfenis

Er ontstaat een bloedverwantschap tussen de adoptieouder en het adoptiekind . Het adoptiekind wordt een afstammeling van de adoptieouder en erft eigendom alsof het een biologisch kind is (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 314).

2. Voogdij en alimentatie

Met adoptie begint de verantwoordelijkheid van de adoptieouder voor de zorg van het kind. Bovendien is de adoptieouder verplicht om kinderalimentatie te betalen

3. Achternaam en nationaliteit van het geadopteerde kind

Een geadopteerd kind neemt de achternaam van de adoptieouder aan; als de adoptieouder een Turks staatsburger is, kan het geadopteerde kind ook de Turkse nationaliteit verkrijgen (Wet nr. 5901, artikel 17).

VII. Annulering of beëindiging van de adoptie

Adoptie wordt definitief door een rechterlijke uitspraak; in sommige gevallen kan echter een nietigverklaringsprocedure worden gestart (Turks Burgerlijk Wetboek, artikel 317).

1. Redenen voor annulering

De toestemming is ongeldig of is op frauduleuze wijze verkregen
Een beslissing die duidelijk indruist tegen het belang van het kind
Procedurele tekortkomingen of gebruik van vervalste documenten.

2. Gevolgen van annulering

De nietigverklaring van een adoptie verbreekt de bloedband tussen het geadopteerde kind en de adoptieouder . Indien het belang van het kind dit echter vereist, kan de rechter deze beslissing met terugwerkende kracht laten ingaan

VIII. Monitoring- en toezichtsysteem bij adoptie

Het adoptieproces wordt niet alleen ondersteund door rechterlijk toezicht, maar door administratief toezicht .

1. Inspectie van de sociale diensten

Het Ministerie van Gezin en Sociale Zaken bezoekt het adoptiegezin regelmatig. Deskundigen beoordelen het aanpassingsproces en de fysieke en emotionele ontwikkeling van het kind

2. Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank neemt het adoptiebesluit na evaluatie van de rapporten. Het belang van het kind staat in elke fase van het toezichtproces voorop .

IX. Praktijk en jurisprudentie van het Hof van Beroep

in veel van zijn uitspraken over toestemming en toezicht in adoptiezaken het beginsel van het belang van het kind .

Tweede Kamer van het Hooggerechtshof, zaaknummer 2018/3470, uitspraaknummer 2019/2312:
“Om tot adoptie te kunnen komen, is het verplicht dat de adoptieouder daadwerkelijk voor het kind heeft gezorgd gedurende een periode van één jaar. Indien de rapporten van de sociale dienst onvolledig zijn, kan er geen besluit worden genomen.”
Hooggerechtshof, 8e burgerlijke kamer, zaaknummer 2017/2431, uitspraaknummer 2017/5669:
“Een adoptiebesluit kan niet worden genomen zonder de toestemming van de ouders; toestemming moet vrijwillig worden gegeven.”

Deze precedenten tonen het belang aan van zowel de vorm als de controleaspecten van toestemming

X. Internationale adoptie

Internationale adoptie vindt met name plaats in het kader van het Haags Adoptieverdrag (1993) . Turkije is partij bij dit verdrag en heeft ministeriële goedkeuring verplicht gesteld voor grensoverschrijdende adoptieprocedures

Het doel kinderhandel te voorkomen en internationaal toezicht te waarborgen.

XI. Ethische en sociale aspecten van adoptie

Adoptie is niet alleen een juridisch proces, maar ook een humanitaire verantwoordelijkheid.
Het zorgt ervoor dat een kind opgroeit in liefde, genegenheid en veiligheid, onafhankelijk van zijn of haar biologische banden.
Daarom psychologische voorbereiding en maatschappelijk bewustzijn net zo belangrijk als het juridische proces.

Conclusie

Adoptie is een van de belangrijkste regelingen in het familierecht die door het Turkse Burgerlijk Wetboek zijn ingevoerd.
De voorwaarden, toestemming en controlemechanismen zijn systematisch ontworpen om de belangen van het kind te beschermen.

Adoptie is niet zomaar "voor een kind zorgen"; een sociale instelling.

Het toezicht van de rechtbanken en de sociale diensten biedt waarborgen voor zowel het kind als de samenleving.
In dit opzicht is adoptie de juridische herdefiniëring van het familiebegrip.

Enkele blogtitel