Wat zijn verhandelbare instrumenten? Wat zijn de elementen en kenmerken van verhandelbare instrumenten?

Verhandelbare instrumenten behoren tot de belangrijkste instrumenten van het handelsrecht. Het zijn bijzondere documenten die een recht met economische waarde vertegenwoordigen, en dit recht kan niet los van het instrument worden uitgeoefend . Volgens artikel 645 van het Turkse Wetboek van Koophandel: "Verhandelbare instrumenten zijn instrumenten waarin het vervatte recht niet los van het instrument kan worden uitgeoefend, noch kan het aan anderen worden overgedragen ." Zoals deze definitie laat zien , bestaat er bij verhandelbare instrumenten een veel sterkere band tussen het instrument en het recht dan bij gewone documenten. Het instrument is niet alleen een middel om een ​​recht te bewijzen, maar ook het noodzakelijke instrument voor de uitoefening en overdracht van dat recht. De fundamentele functie van verhandelbare instrumenten in het handelsleven is het creëren van vertrouwen, snelheid en gemak in economische relaties. De overdracht van vorderingen, vennootschapsrechten of bepaalde rechten op eigendom is mogelijk geworden door instrumenten die aan een specifieke vorm zijn onderworpen. Zo kunnen particulieren transacties verrichten op basis van het instrument, zonder het onderliggende contract direct te hoeven onderzoeken . SOORTEN VERHANDELBARE INSTRUMENTEN GEREGULEERD IN HET TURKSE WETBOEK VAN HANDEL I. Aandelen, voorlopige certificaten, coupons en talons van een naamloze vennootschap (Artikelen 484, 486, 661 e.v. van het Turkse Wetboek van Handel) • Aandelen: Dit zijn verhandelbare instrumenten die een aandeel in het kapitaal van een naamloze vennootschap vertegenwoordigen. Via deze certificaten oefent de aandeelhouder het recht uit om dividend te ontvangen, te stemmen, liquidatieaandelen te ontvangen, voorkeursrecht (om nieuwe aandelen te verwerven) en informatie te ontvangen . Ze kunnen op naam of aan toonder zijn. • Voorlopige certificaten: Dit zijn verhandelbare instrumenten die tijdelijk worden uitgegeven voordat de aandelenbewijzen worden gedrukt en die het aandelenbewijs vervangen. • Coupons: Dit zijn documenten die de aandeelhouder recht geven op dividend, rente gedurende de voorbereidingsperiode en voorkeursrecht. • Talons : Dit zijn verhandelbare instrumenten die de houder het recht geven om nieuwe couponvellen te verwerven. II. Vruchtgebruikscertificaten (Turks Wetboek van Koophandel, Artikelen 502 e.v.) Deze verlenen de houder niet de status van aandeelhouder (partner); ze bieden echter wel eigendomsrechten zoals deelname in de nettowinst, deelname in de liquidatiebalans of het profiteren van nieuw uitgegeven aandelen . III. Schuldinstrumenten en effecten die het recht op aankoop en ruil verlenen (Turks Wetboek van Koophandel, Artikel 504 e.v.) Obligaties, financieringsobligaties, verdisconteerde schuldinstrumenten, door activa gedekte effecten en converteerbare obligaties uitgegeven door bedrijven voor financieringsdoeleinden vallen onder deze categorie. IV. Verhandelbare instrumenten (Turks Wetboek van Koophandel, Artikel 670 e.v.) Er zijn drie soorten die monetaire vorderingen vertegenwoordigen, onderworpen aan strikte formele vereisten: wissels, promessen en cheques. V. Goedereninstrumenten: ontvangstbewijzen en warrants (Turks Wetboek van Koophandel, Artikel 832 e.v.) • Ontvangstbewijs: Vertegenwoordigt het eigendomsrecht op goederen die in een magazijn zijn opgeslagen. • Warrant: Vertegenwoordigt het recht van pandrecht op dezelfde goederen. Goederen kunnen worden verkocht of als onderpand voor krediet worden gebruikt zonder uit het magazijn te worden verwijderd. VI. Andere promessen (Turks Handelswetboek, artikelen 824 e.v.): Een voorbeeld hiervan is een wisselbrief betaalbaar aan order. Dit is een promesse die, hoewel het woord "wisselbrief" niet in de tekst voorkomt, wel de andere elementen van een wisselbrief bevat en expliciet betaalbaar is aan order. "Dit systeem versnelt het handelsleven."

Elementen en kenmerken van verhandelbare instrumenten:

1. Het element van een document en het materiële bestaan ​​ervan: Het meest fundamentele element van een verhandelbaar instrument is dat een recht is belichaamd in de vorm van een "document". Juridisch gezien is een document elk object dat informatie of een intentieverklaring vertegenwoordigt; in de praktijk is dit object meestal papier. Voor de geldigheid van een document is over het algemeen een handtekening vereist. Met uitzondering van door gewoonte geaccepteerde uitzonderingen (zoals effecten), kunnen verhandelbare instrumenten niet worden uitgegeven met behulp van mechanische middelen of beveiligde elektronische handtekeningen . Het document dient als het noodzakelijke fysieke medium voor zowel het bewijzen als het overdragen van het recht . 2. Het element van een in geld meetbaar en overdraagbaar recht: Niet elk recht kan het onderwerp zijn van een verhandelbaar instrument. Om als verhandelbaar instrument te kwalificeren, moet het recht dat het bevat "overdraagbaar" en "in geld meetbaar" zijn (een financiële waarde hebben). Rechten die strikt persoonlijk zijn voor een individu (bijv. het recht om te trouwen) kunnen niet in een document worden vertegenwoordigd. Het recht in een verhandelbaar instrument; Het kan de vorm aannemen van een vordering (geld), een vennootschap (aandeel) of een zakelijk recht (eigendom). 3. Organische band (belichaming) tussen recht en instrument: Het meest kenmerkende aspect van verhandelbare instrumenten is de nauwe band tussen het recht en het instrument. Deze band heeft drie fundamentele gevolgen: Presentatie van het instrument aan de debiteur is een voorwaarde voor het uitoefenen van het recht; het recht kan alleen worden overgedragen aan een andere persoon door middel van cessie van het instrument; en het recht kan niet los van het instrument worden uitgeoefend, tenzij het instrument wordt vernietigd. Deze organische band wordt gedefinieerd als de "ontbinding" of "belichaming" van het recht binnen het instrument. 4. Strikte naleving van formele vereisten: Een van de kenmerken van verhandelbare instrumenten, met name wissels, is de "strikte naleving van de vorm". De afwezigheid van een van de minimumelementen die door de wet (Turks Handelswetboek) zijn voorgeschreven (type instrument, bedrag, handtekening, enz.) zorgt ervoor dat het instrument zijn status als verhandelbaar instrument van dat type verliest. Deze eigenschap waarborgt de veiligheid van de circulatie en stelt derden die het instrument onderzoeken in staat om in één oogopslag de aard en de omvang van de schuld te begrijpen. 5. Abstractie (Abstractheid): Een van de belangrijkste kenmerken van verhandelbare instrumenten, met name wissels, is hun abstractie van de onderliggende juridische relatie. Het instrument heeft een rechtsleven dat onafhankelijk is van de oorspronkelijke schuldrelatie die eraan ten grondslag ligt . Gebreken of beëindigingen in de onderliggende relatie hebben over het algemeen geen invloed op de geldigheid van het instrument. Deze eigenschap verhoogt de betrouwbaarheid en snelheid van de uitwisseling van het instrument op de markt. 6. Publiek vertrouwen (Bescherming van goede trouw): Verhandelbare instrumenten circuleren op basis van het vertrouwen dat de maatschappij erin stelt. Het juridische gevolg van dit vertrouwen is het kenmerk "geniet van publiek vertrouwen ". Het vertrouwen dat een persoon die te goeder trouw handelt en het instrument verkrijgt, heeft in de uiterlijke vorm (tekst) ervan, wordt beschermd. De schuldenaar kan geen verweer (bezwaren) aanvoeren die niet duidelijk blijken uit de tekst van het instrument of die persoonlijk van aard zijn tegen een houder die te goeder trouw handelt. Deze eigenschap weerspiegelt de principes van "snelheid en betrouwbaarheid" in het handelsrecht. 7. Principe van onafhankelijkheid van handtekeningen: Wanneer een verhandelbaar instrument de handtekeningen van meer dan één persoon draagt, behoudt elke handtekening zijn eigen rechtsgeldigheid. De vervalsing van een handtekening of de handelingsonbekwaamheid van een ondertekenaar tast de geldigheid van de andere handtekeningen niet aan. Elke ondertekenaar blijft gebonden aan zijn of haar eigen verklaring. Deze eigenschap zorgt ervoor dat elke schakel in de keten van overdracht van het instrument onafhankelijke aansprakelijkheid creëert ten opzichte van de anderen. Een van de sterkste argumenten voor verhandelbare instrumenten is dat iedereen wiens handtekening op het instrument staat, hoofdelijk aansprakelijk is jegens de houder. De houder kan de gehele schuld opeisen van een of meer van de ondertekenaars . Volgens het principe van "onafhankelijkheid van handtekeningen" ontslaat de vervalsing van een handtekening of de handelingsonbekwaamheid van een persoon de eigenaren van de andere geldige handtekeningen niet van hun schuld. Deze structuur maximaliseert de incasseerbaarheid van de promesse en biedt de schuldeiser een zeer breed scala aan zekerheid.






























(def’ilerini) iyiniyetli hamile karşı ileri süremez. Bu vasıf, ticaret hukukunun “hız ve güven”

Helin SAN