Als iemand onroerend goed, een bankrekening, aandelen of andere bezittingen in Turkije bezit, betekent het feit dat een van zijn of haar erfgenamen een buitenlander is, op zich niet dat die persoon geen recht heeft op de erfenis. Evenzo is het mogelijk om de erfrechtprocedure in Turkije te volgen als een buitenlander overlijdt en bezittingen in Turkije nalaat.

De erfrechten van een buitenlander in Turkije kunnen echter niet uitsluitend worden beoordeeld op basis van de bepalingen van het Turkse Burgerlijk Wetboek. In erfrechtzaken met een buitenlands element moeten Wet nr. 5718 betreffende internationaal privaatrecht en procesrecht, Wet nr. 2644 betreffende het kadaster, het Turkse Burgerlijk Wetboek en, indien nodig, het recht van het land van nationaliteit van de overledene gezamenlijk in aanmerking worden genomen.

Er bestaat een belangrijk onderscheid, met name voor buitenlanders die onroerend goed in Turkije erven: het feit dat een buitenlander erfgenaam is, betekent niet dat hij of zij het geërfde onroerend goed in Turkije gedurende een langere periode in bezit kan houden.

Dit artikel legt in praktische zin uit of buitenlanders erfgenamen kunnen zijn in Turkije, hoe een buitenlandse erfgenaam onroerend goed erft in Turkije, de geldigheid van een buitenlands erfbewijs in Turkije, de status van bankrekeningen en of een buitenlander het geërfde onroerend goed kan verkopen.

Kan een buitenlander erfgenaam zijn in Turkije?

Ja. In de regel is er geen belemmering voor een buitenlander om erfgenaam te worden in Turkije.

Een persoon die geen Turks staatsburger is;

• Om erfgenaam te zijn van een onroerend goed in Turkije,
• Hij/zij ontvangt zijn/haar erfdeel via een bankrekening in Turkije
• om recht te hebben op de aandelen van het bedrijf die deel uitmaken van de nalatenschap
• eigendom nalaten bij testament

Dat alleen zal het niet voorkomen.

De Algemene Directie van het Kadaster en de Grondregistratie aanvaardt in haar praktijk ook dat de erfrechten van een buitenlander en de beperkingen op de verwerving van onroerend goed afzonderlijk moeten worden beoordeeld. Onroerend goed kan via erfopvolging worden overgedragen aan een buitenlandse erfgenaam; of het eigendom van de buitenlander kan blijven, wordt vervolgens beoordeeld aan de hand van de beperkingen in de Kadasterwet.

De algemene stelling dat "buitenlanders niet kunnen erven in Turkije" is daarom juridisch onjuist.

Welke wet is van toepassing op de erfenis van een buitenlander in Turkije?

Bij erfrechtkwesties met buitenlandse elementen is de eerste stap van de wetgeving van welk land van toepassing is .

Volgens artikel 20 van de Wet op het Internationaal Privaatrecht nr. 5718 geldt de volgende basisregel:

Erfrecht is onderworpen aan het nationale recht van de overledene. Op onroerende goederen die zich in Turkije bevinden, is echter het Turkse recht van toepassing.

Deze regelgeving is van groot belang voor buitenlanders in erfrechtprocedures in Turkije.

Bijvoorbeeld een Duitse burger:

• Hij heeft een appartement in Istanbul
• Een huis in Duitsland,
• Bankrekening in Turkije

Als een dergelijk vermogen bestaat, kan niet worden gesteld dat het gehele vermogen automatisch uitsluitend onder het Turkse recht valt.

Het Turkse erfrecht is echter van toepassing op onroerend goed in Istanbul

Daarom zijn, wanneer het gaat om onroerend goed in Turkije dat toebehoort aan een buitenlandse testateur, de bepalingen van het Turkse Burgerlijk Wetboek met betrekking tot wettelijke erfopvolging, erfdelen, gereserveerde erfdelen en andere erfrechtelijke regelingen van belang.

Waarom is de Turkse wetgeving van toepassing op onroerend goed in Turkije?

De wet op het internationaal privaatrecht voorziet in een expliciete uitzondering voor onroerende goederen gelegen in Turkije.

Als gevolg hiervan zei een buitenlander in Türkiye:

• appartement,
• stuk grond,
• zijn vakgebied,
• werkplek
• villa,
• winkel

Indien een dergelijk eigendom bestaat, is het Turkse recht van toepassing met betrekking tot de overdracht van de erfenis.

Dit is met name belangrijk in gevallen waarin de rechtsstelsels van verschillende landen de erfgenamen of erfdelen anders regelen.

Het is bijvoorbeeld mogelijk dat de aandelen die aan de langstlevende echtgenoot worden toegekend, verschillen volgens buitenlands recht en Turks recht. Wat onroerend goed in Turkije betreft, is het Turkse recht van toepassing vanwege de speciale bepaling in artikel 20 van de Wet op het Internationaal Privaatrecht.

Kan een buitenlandse echtgenoot erfgenaam zijn in Turkije?

Ja.

Het feit dat de echtgenoot van de overledene een buitenlandse nationaliteit heeft, doet niets af aan het recht van de echtgenoot op de erfenis.

In een erfrechtzaak die onder de Turkse wetgeving valt, wordt het erfdeel van de langstlevende echtgenoot bepaald aan de hand van de groep erfgenamen met wie hij of zij een gemeenschappelijke erfenis deelt.

Volgens het Turkse Burgerlijk Wetboek is de overlevende echtgenoot;

• Als de erfgenaam een ​​van de kinderen van de overledene is, ontvangt hij 1/4 van.
• Als de erfgenaam de ouders van de overledene zijn, ontvangt hij/zij de helft van.
• Als ze samen met hun grootouders erfgenamen zijn, krijgen ze 3/4 ervan.

kan het krijgen.

Onder bepaalde voorwaarden kan een echtgenoot de gehele nalatenschap erven.

Het feit dat uw partner Duits, Brits, Russisch, Iraans, Amerikaans of staatsburger van een ander land is, sluit op zich niet uit dat hij of zij recht heeft op een deel van de erfenis.

Voor huwelijken die in het buitenland hebben plaatsgevonden, kan echter een bewijs van huwelijk in Turkije vereist zijn, samen met de indiening van de benodigde documenten betreffende de bevolkingsgegevens of de burgerlijke stand.

Kan een buitenlands kind erfgenaam zijn in Turkije?

Ja.

Het feit dat het kind van de overledene een buitenlandse nationaliteit heeft, belet hem of haar niet om te erven.

Een kind van een Turkse vader en een buitenlandse moeder kan bijvoorbeeld, als aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan, recht hebben op de erfenis van zijn vader in Turkije.

Op dezelfde manier kan een kind van een buitenlander die onroerend goed in Turkije nalaat, erfgenaam worden in Turkije.

In de praktijk is het grootste probleem vaak niet het staatsburgerschap zelf, maar het bewijzen van verwantschap en erfrecht met geldige documenten in Turkije.

Voor buitenlandse geboorteakten kunnen procedures zoals apostille, consulaire authenticatie en Turkse vertaling vereist zijn.

Moet een buitenlandse erfgenaam een ​​erfenisbewijs aanvragen in Turkije?

Om de erfrechtelijke procedures voor in Turkije gelegen bezittingen te kunnen uitvoeren, is het noodzakelijk vast te stellen wie de erfgenamen zijn en wat hun erfdeel zal zijn.

Hiervoor de erfenisakte, ofwel het erfrechtbewijs, van groot belang.

Volgens artikel 598 van het Turkse Burgerlijk Wetboek kan een document waaruit erfopvolging blijkt, worden afgegeven door een burgerlijke rechtbank of, indien aan de voorwaarden is voldaan, door een notaris.

Echter, in erfrechtzaken waarbij een buitenlands element betrokken is;

• Onderzoek van buitenlandse bevolkingsgegevens,
• Beoordeling van buitenlandse huwelijksakten
• de aanwezigheid van buitenlandse geboorteakten,
• de testateur was een buitenlander
• onderzoek naar buitenlands recht

In de praktijk kan het in de meeste gevallen nodig zijn om via de burgerlijke rechtbank een verklaring van erfrecht te verkrijgen , aangezien dit soms vereist is .

Is een in het buitenland verkregen erfenisbewijs geldig in Turkije?

Men moet er niet van uitgaan dat een in het buitenland afgegeven erfrechtverklaring zonder meer voor elke transactie in Turkije gebruikt kan worden.

Artikel 37 van de Kadasterwet nr. 2644 is met name van belang voor de overdracht van eigendomsbewijzen van onroerende goederen in Turkije.

Volgens het directoraat-generaal voor het kadaster en de registratie van onroerend goed worden erfenistransacties voor buitenlanders uitgevoerd op basis van erfrechtelijke akten die zijn afgegeven door rechtbanken van de Republiek Turkije of akten die zijn afgegeven door buitenlandse autoriteiten en die door Turkse rechtbanken worden erkend als zijnde conform de Turkse erfrechtelijke procedures.

Het bezit van een erfrechtverklaring verkregen in bijvoorbeeld Duitsland, Frankrijk, Engeland of een ander land, betekent dus niet automatisch dat de eigendomsoverdracht in Turkije zal plaatsvinden.

Volgens het betreffende document zijn mogelijk verdere gerechtelijke procedures in Turkije nodig.

Kan een buitenlandse erfgenaam onroerend goed in Turkije erven?

Over het algemeen wel.

De handleiding van het directoraat-generaal voor het kadaster en de overheidsinstantie voor grondregistratie voor transacties met buitenlanders stelt duidelijk dat de overdracht van onroerend goed aan buitenlandse staatsburgers via erfopvolging mogelijk is .

Er moet hier echter een zeer belangrijk onderscheid worden gemaakt.

Het recht op erfopvolging is één ding, het recht om eigendom van onroerend goed te behouden is iets anders.

Hoewel het voor een buitenlander mogelijk is om erfgenaam te worden in Turkije, is het vanwege de beperkingen die de Kadasterwet oplegt aan buitenlanders bij het verkrijgen van onroerend goed, niet altijd mogelijk om het geërfde eigendom permanent op eigen naam te behouden.

Hebben de beperkingen voor buitenlanders om onroerend goed in Turkije te kopen gevolgen voor de erfenis?

Artikel 35 van de Kadasterwet nr. 2644 stelt bepaalde voorwaarden aan de verwerving van onroerend goed in Turkije door buitenlanders.

Volgens de huidige regelgeving, en met inachtneming van wettelijke beperkingen, kunnen burgers van landen die door de president zijn aangewezen, onroerend goed en beperkte zakelijke rechten in Turkije verwerven.

Daarnaast gelden er beperkingen voor de aankoop van onroerend goed door buitenlanders, variërend van maximaal 30 hectare per persoon landelijk tot een bepaald percentage van het particuliere grondoppervlak van het betreffende district.

In het geval van onroerend goed dat via erfopvolging is verkregen, wordt ook afzonderlijk onderzocht of een buitenlandse erfgenaam het eigendom van het onroerend goed kan behouden.

Wat gebeurt er als een buitenlander die geen onroerend goed in Turkije kan verwerven, erfgenaam wordt?

Dit is in de praktijk behoorlijk belangrijk.

Ook als een buitenlander vanwege zijn nationaliteit geen onroerend goed in Turkije kan kopen via de normale procedures, vervalt zijn recht op erfopvolging niet volledig.

Volgens de Algemene Directie van het Kadaster en de Landregistratie wordt in zo'n geval eerst de overdracht van de erfenis uitgevoerd. Vervolgens wordt onderzocht of het voor de buitenlander mogelijk is om het eigendom van het onroerend goed te behouden.

Als een buitenlandse erfgenaam vanwege zijn of haar nationaliteit of de locatie van het onroerend goed geen eigendomsrecht kan behouden, kan het nodig zijn het onroerend goed te verkopen.

Artikel 35 van de Wet op het Kadaster bepaalt dat, behoudens wettelijke beperkingen, indien onroerende goederen die door erfopvolging zijn verkregen niet binnen een bepaalde termijn te gelde worden gemaakt, de administratie deze te gelde zal maken, de opbrengst zal omzetten in geldwaarde en zal uitkeren aan de rechtmatige eigenaar.

De erfrechten van de buitenlander gaan dus niet volledig verloren; in sommige gevallen het economische recht beperkt blijven tot de verkoopprijs van het onroerend goed in plaats van het onroerend goed zelf.

Kan een buitenlandse erfgenaam het geërfde huis verkopen?

Ja.

Er zijn doorgaans geen belemmeringen voor de verkoop van onroerend goed dat is overgedragen aan een buitenlandse erfgenaam.

In situaties waarin een buitenlander geen eigendomsrecht op het onroerend goed mag behouden, kan een verkoop of andere liquidatieprocedure bijzonder belangrijk worden.

Meestal vóór de verkoop;

• Het verkrijgen van de erfenisverklaring,
• Afronding van erfrecht- en overdrachtsprocedures
• registratie van de overdracht van een erfenis in het kadaster,
• De identiteitsgegevens van de buitenlander moeten correct worden ingevoerd in het kadaster

is noodzakelijk.

Als de erfgenaam niet naar Turkije kan komen, kunnen de transacties worden uitgevoerd via een advocaat of gemachtigde door middel van een volmacht die aan de vereisten voldoet.

Kan een buitenlandse erfgenaam de erfrechtprocedure voltooien zonder naar Turkije te hoeven komen?

Voor veel procedures is het niet verplicht dat de buitenlandse erfgenaam persoonlijk naar Turkije komt.

Een buitenlandse erfgenaam kan een advocaat in Turkije machtigen door in zijn of haar woonland een volmacht op te stellen.

Om een ​​in het buitenland afgegeven volmacht in Turkije te kunnen gebruiken, moet aan de vereisten van het land van afgifte van het document worden voldaan

• apostille
• consulaire authenticatie,
• notariële transacties
• beëdigde vertaling

Dergelijke procedures kunnen nodig zijn.

Het is belangrijk dat de volmacht die gebruikt wordt bij vastgoedtransacties specifiek is opgesteld om de overdracht van eigendom, de verkoop en andere noodzakelijke procedures bij het kadaster te dekken.

Heeft een buitenlander recht op erfopvolging van bankrekeningen in Turkije?

Ja.

In Turkije kunnen buitenlandse erfgenamen, indien een persoon met een bankrekening overlijdt, ook erfrecht hebben op de bankrekeningen die deel uitmaken van de nalatenschap.

Een bankrekening is echter geen onroerend goed. Daarom is de directe conclusie dat "het Turkse erfrecht in alle gevallen van toepassing is omdat de rekening zich in Turkije bevindt" mogelijk niet juist.

Volgens artikel 20 van het Turkse Wetboek van Internationaal Privaatrecht is erfrecht in eerste instantie onderworpen aan het nationale recht van de overledene. Daarom de roerende goederen en bankrekeningen . Bovendien is het recht van het land waar de nalatenschap zich bevindt van bijzonder belang bij bepaalde zaken die verband houden met de opening, verwerving en verdeling van de erfenis.

Het erven van vermogen uit een bankrekening van een buitenlander in Turkije moet daarom anders worden beoordeeld dan de overdracht van onroerend goed.

Wat is er nodig voor een buitenlandse erfgenaam om toegang te krijgen tot geld op een Turkse bankrekening?

Hoewel de werkwijzen van banken kunnen variëren, omvatten ze over het algemeen het volgende:

• erfrechtcertificaat
• overlijdensakte
• paspoort of identiteitsbewijs van de erfgenaam,
• belastingnummer,
• Documenten met betrekking tot erfbelasting en overdrachtsbelasting,
• Geapostilleerde buitenlandse documenten en vertalingen indien vereist

Het kan worden aangevraagd.

Als er meer dan één erfgenaam is, kan de bank verzoeken om de erfdelen vast te stellen en de nodige fiscale procedures af te ronden.

Als de erfgenamen of de overledene buitenlanders zijn, kan dit ertoe leiden dat de bank een grondigere documentencontrole uitvoert.

Kan een buitenlandse erfgenaam aandelen in een bedrijf erven?

In Turkije kunnen de aandelen van een aandeelhouder in een bedrijf deel uitmaken van zijn of haar nalatenschap als hij of zij overlijdt.

Met betrekking tot de overdracht van bedrijfsaandelen aan een buitenlandse erfgenaam;

• ongeacht of het bedrijf een naamloze vennootschap of een besloten vennootschap is,
• statuten van de onderneming,
• aard van het aandeel,
• Beperkingen op de overdracht van aandelen,
• nationaliteit van de testateur en de erfgenaam,
• specifieke regelgeving met betrekking tot het werkterrein van het bedrijf

Ook dit moet worden onderzocht.

Er kunnen met name aanvullende wettelijke beperkingen gelden met betrekking tot buitenlands eigendom in sectoren zoals defensie, energie en financiën, of in sectoren waarvoor speciale vergunningen vereist zijn.

De verwerving van bedrijfsaandelen door een buitenlandse erfgenaam moet daarom afzonderlijk van de erfenis van onroerend goed worden beoordeeld, en ook vanuit het perspectief van het vennootschapsrecht.

Is het mogelijk om in Turkije een huis via een testament aan een buitenlander na te laten?

Het is mogelijk voor een buitenlander om via een testament te profiteren van een onroerend goed in Turkije; de ​​geldigheid van de transactie en de vraag of de buitenlander het onroerend goed daadwerkelijk kan verwerven, zullen echter afzonderlijk worden beoordeeld.

Artikel 20 van het Turkse Wetboek van Internationaal Privaatrecht bevat specifieke regels voor conflictenrecht met betrekking tot de vorm en rechtskracht van testamentaire beschikkingen. Het bepaalt dat testamentaire beschikkingen die zijn opgesteld in overeenstemming met het nationale recht van de overledene, onder bepaalde voorwaarden ook rechtsgeldig kunnen zijn.

Er moet echter ook rekening worden gehouden met de toepassing van de Turkse wetgeving op onroerend goed in Turkije en de beperkingen voor buitenlanders bij de aankoop van onroerend goed.

Hieruit mag dus niet worden geconcludeerd dat "als er een testament is, de buitenlander het eigendom zeker zal erven.".

Is een buitenlands testament geldig in Turkije?

Een testament dat in het buitenland is opgesteld, kan rechtsgeldig zijn in Turkije.

Echter;

• de vorm van een testament,
• de rechtsbekwaamheid van de persoon die het testament opstelt,
• authenticiteit van het document,
• apostille- of certificeringsprocedures,
• Turkse openbare orde,
• Dwingende bepalingen van de Turkse wetgeving betreffende onroerende goederen in Turkije

Ook dit moet worden onderzocht.

Om een ​​buitenlands testament in Turkije ten uitvoer te leggen, kan het nodig zijn een procedure te starten bij een burgerlijke rechtbank of andere bevoegde rechtbanken, afhankelijk van de specifieke omstandigheden van de zaak.

Is het gereserveerde erfdeel ook van toepassing op een erfenis van een buitenlander in Turkije?

In Turkije kunnen de regels met betrekking tot gereserveerde aandelen belangrijk worden vanwege de toepassing van de Turkse wetgeving op onroerend goed in het land.

Het Turkse Burgerlijk Wetboek beschermt specifieke delen van de erfrechten van bepaalde erfgenamen.

Als een buitenlander dus onroerend goed in Turkije nalaat aan een andere persoon via een testament of andere testamentaire beschikking, kunnen de andere erfgenamen een vordering tot vermindering van het onroerend goed instellen

Het bestaan ​​van een in het buitenland opgesteld testament heft de regels betreffende gereserveerde aandelen niet automatisch op in gevallen waarin het Turkse recht van toepassing is.

Is het voor een buitenlandse erfgenaam mogelijk om afstand te doen van zijn of haar erfenis?

Ja.

Een erfenis kan niet alleen bezittingen omvatten, maar in sommige gevallen ook aanzienlijke schulden.

In gevallen waarin de Turkse wetgeving van toepassing is, kan een erfgenaam om afstand te doen van zijn of haar erfenis .

Vooral die van de testateur;

• bankleningen,
• belastingschulden
• handelsschulden,
• handhavingsprocedures,
• schulden aan derden

Als er een buitenlandse erfgenaam is, is het belangrijk dat deze de bezittingen en schulden van de nalatenschap onderzoekt alvorens de erfenis te aanvaarden.

Omdat de afwijzing van een erfenis aan een termijn is gebonden, kan vertraging van het proces doordat een buitenlandse erfgenaam in het buitenland woont, leiden tot verlies van rechten.

Is het voor een buitenlandse erfgenaam mogelijk om een ​​rechtszaak aan te spannen in Turkije?

Ja.

Een buitenlander kan in Turkije een rechtszaak aanspannen om zijn of haar erfrechten te beschermen.

Bijvoorbeeld;

• Het verkrijgen van de erfenisverklaring,
• recht op grond van erfenis
• nietigverklaring van het testament
• afname,
• annulering en registratie van eigendomsakten
• ontbinding van het partnerschap
• vaststelling van de nalatenschap

Dergelijke gevallen kunnen zich voordoen.

Volgens artikel 43 van het Turkse Wetboek van Internationaal Privaatrecht kunnen erfrechtelijke zaken worden behandeld door de rechtbank van de laatste woonplaats van de overledene in Turkije; indien er geen laatste woonplaats in Turkije is, kunnen de zaken door de rechtbank van de plaats waar de tot de nalatenschap behorende goederen zich bevinden .

Deze regelgeving is met name belangrijk als een buitenlander die nooit in Turkije heeft gewoond, onroerend goed achterlaat in Istanbul, Antalya, Mugla of een andere stad.

Kan een buitenlandse erfgenaam een ​​inventaris van de nalatenschap aanvragen?

Ja.

Een buitenlandse erfgenaam weet mogelijk niet welke bezittingen de overledene in Turkije had.

Speciaal;

• bankrekeningen,
• onroerende eigendommen,
• voertuigen,
• bedrijfsaandelen,
• vorderingen

In gevallen waarin de exacte inhoud onbekend is, kunnen gerechtelijke procedures worden gestart om de inhoud van de nalatenschap vast te stellen.

De vaststelling van de nalatenschap wordt nog belangrijker wanneer er een geschil is tussen de erfgenamen of wanneer er een vermoeden bestaat dat bepaalde bezittingen voor andere erfgenamen verborgen zijn gehouden.

Moet een buitenlandse erfgenaam belasting betalen in Turkije?

In Turkije kan het verkrijgen van vermogen via erfenis erfbelasting en overdrachtsbelasting .

Het feit dat een buitenlander erfgenaam is, ontslaat hem of haar niet automatisch van de belastingverplichtingen in Turkije.

Bij de belastingaanslag;

• nationaliteit van de overledene,
• burgerschap van de erfgenaam,
• woonplaatsen van mensen,
• ongeacht of het geërfde onroerend goed zich in Turkije of in het buitenland bevindt
• internationale belastingverdragen, indien van toepassing

Ze moeten samen worden beoordeeld.

Vooral bij erfenissen met waardevol onroerend goed, aandelen in bedrijven en internationale bezittingen is het belangrijk om de fiscale aspecten tegelijk met de erfrechtelijke procedures te plannen.

Hoe kan een buitenlandse erfgenaam de eigendomsoverdracht in Turkije voltooien?

Hoewel het proces varieert afhankelijk van de eigenschappen van het bestand, volgt het over het algemeen dit patroon:

1. De overlijdensakte van de overledene wordt verkregen.
2. Voor buitenlandse documenten worden apostille- of certificeringsprocedures uitgevoerd.
3. De documenten zijn in het Turks vertaald.
4. Er wordt een erfrechtverklaring verkregen die in Turkije gebruikt kan worden.
5. De belastingprocedures zijn afgerond.
6. Een aanvraag tot overdracht van een erfenis wordt ingediend bij het kadaster.
7. Het eigendom wordt overgedragen aan de buitenlandse erfgenaam.
8. De beperkingen op de verwerving van buitenlands onroerend goed in de Kadasterwet worden gecontroleerd.
9. Indien nodig zal het pand worden verkocht of geliquideerd.

Het is met name belangrijk om te onderzoeken of de buitenlandse persoon het recht heeft om het onroerend goed te bezitten voordat de overdrachtsprocedure wordt gestart.Dit kan problemen voorkomen die zich in een later stadium kunnen voordoen.

Hoe kom ik erachter uit welke landen burgers onroerend goed in Turkije kunnen kopen?

In Turkije is het niet voor elke buitenlander mogelijk om onder dezelfde voorwaarden onroerend goed te verwerven.

De Algemene Directie van het Kadaster verklaart dat de lijst met onderdanen van landen die op grond van artikel 35 van de Kadasterwet onroerend goed mogen verwerven, niet openbaar beschikbaar is en dat deze informatie per land kan worden opgevraagd bij de kadasterkantoren .

Daarom moet de nationaliteit van de buitenlandse erfgenaam in het betreffende dossier worden gecontroleerd.

Kan een buitenlandse erfgenaam transacties in Turkije verrichten via een advocaat?

Ja.

Buitenlandse erfgenamen die in het buitenland wonen, kunnen in Turkije verblijven;

• Het verkrijgen van een erfenisbewijs
• onderzoek van het landgoed,
• onderzoek van kadastergegevens,
• onderzoek van bankrekeningen,
• erfrecht- en overdrachtsprocedures
• eigendomsoverdracht
• verkoop van onroerend goed,
• ontbinding van het partnerschap
• vermindering en andere erfrechtzaken

U kunt de transactie via een advocaat afhandelen.

Daarom hoeft de buitenlandse erfgenaam in veel erfrechtzaken niet voortdurend naar Turkije te reizen, uitsluitend voor de afhandeling van de erfenis.

De meest voorkomende problemen die buitenlanders ondervinden bij hun verblijf in Turkije

In de praktijk doen zich met name de volgende problemen voor bij erfenissen waarbij een buitenlands element betrokken is:

• Het onvermogen van een buitenlandse erfgenaam om een ​​erfenisbewijs te verkrijgen in Turkije,
• Ontbrekende buitenlandse geboorte- en huwelijksakten,
• Afwezigheid van apostille,
• Het feit dat buitenlandse erfeniscertificaten niet direct in Turkije gebruikt kunnen worden,
• De overledene had meerdere nationaliteiten
• Het feit dat er discussie mogelijk is over welke wetgeving van welk land van toepassing zou moeten zijn,
• Beperkingen voor buitenlandse erfgenamen bij de verwerving van onroerend goed in Turkije
• Het misbruik of de verhulling van vermogensbestanddelen van de nalatenschap door een van de erfgenamen
• Het bezitten van activa tegelijkertijd in Turkije en in het buitenland
• Problemen die zich voordoen bij de uitvoering van buitenlandse testamenten in Turkije.

Daarom moeten in erfrechtzaken met internationale banden de toepasselijke wetgeving, de status van erfgenaamschap en de aard van de in Turkije gelegen activa afzonderlijk worden vastgesteld alvorens verdere stappen te ondernemen.

Veelgestelde vragen

Kan een buitenlander erven van een Turkse burger?

Ja. Buitenlands staatsburgerschap alleen staat erfopvolging niet in de weg. Zo kan bijvoorbeeld de buitenlandse echtgenoot van een Turkse burger of een kind met een buitenlandse nationaliteit erfgenaam zijn in Turkije, mits aan de voorwaarden wordt voldaan.

Kan een buitenlander een huis erven in Turkije?

Ja. Het is mogelijk voor buitenlanders om onroerend goed in Turkije te erven. Of het eigendom van de buitenlander daadwerkelijk behouden blijft, moet echter nader worden onderzocht binnen de beperkingen die de Kadasterwet stelt.

Moet de buitenlandse erfgenaam naar Turkije komen?

Het is niet verplicht voor elke transactie. Met een goed opgestelde volmacht kunnen veel transacties via een advocaat in Turkije worden afgehandeld.

Is een buitenlandse erfenisakte geldig in Turkije?

Men moet er niet van uitgaan dat een in het buitenland afgegeven erfrechtcertificaat zonder meer in Turkije wordt geaccepteerd, met name bij de overdracht van eigendomsbewijzen. Volgens artikel 37 van de Kadasterwet en de relevante regels van het internationaal privaatrecht kan het nodig zijn om een ​​procedure voor een Turkse rechtbank te voeren.

Kan een buitenlandse erfgenaam een ​​huis in Turkije verkopen?

In de regel kan het onroerend goed worden verkocht nadat de noodzakelijke erfrechtelijke en eigendomsrechtelijke procedures zijn afgerond. Voor buitenlanders die niet in staat zijn het eigendom van het onroerend goed te behouden, kan de verkoop of liquidatie van bijzonder belang zijn.

Kan een buitenlandse erfgenaam toegang krijgen tot het geld op de bankrekening?

Ja. Welke wetgeving van toepassing is, welke erfrechtelijke akte vereist is, welke fiscale procedures gelden en welke documenten de bank zal opvragen, moet echter per geval worden bepaald.

Worden de erfrechten van buitenlanders in Turkije beschermd?

Ja. Buitenlanders hebben over het algemeen recht op het erven van eigendom. Er kunnen echter wettelijke beperkingen gelden, met name met betrekking tot onroerend goed.

Conclusie: Hoe bescherm je de erfrechten van een buitenlander in Turkije?

Het is mogelijk voor een buitenlander om erfgenaam te zijn in Turkije. Buitenlands staatsburgerschap alleen belet iemand niet om erfrecht te verkrijgen op bezittingen in Turkije.

In erfrechtzaken met een buitenlands element worden echter, in tegenstelling tot de klassieke erfrechtprocedures, het Turkse Burgerlijk Wetboek, de Wet op het Internationaal Privaatrecht en het Procesrecht, en de Wet op het Kadaster gezamenlijk toegepast.

Het volgende punt is met name belangrijk met betrekking tot onroerend goed in Turkije:

Het recht van een buitenlander om onroerend goed te erven en het recht om het geërfde onroerend goed in Turkije in eigendom te behouden, zijn twee verschillende zaken.

Indien de buitenlandse erfgenaam dus onroerend goed, een bankrekening, aandelen of andere bezittingen in Turkije heeft, wordt voorrang gegeven aan:

• erfopvolgingsstatus
• toepasselijk recht,
• omvang van het landgoed,
• Geldigheid van buitenlandse documenten in Turkije,
• beperkingen op de verwerving van onroerend goed

Ze moeten samen worden onderzocht.

Met een correct uitgevoerde juridische procedure is het mogelijk om de erfrechten van buitenlandse erfgenamen in Turkije te beschermen, onroerend goed over te dragen, bankrekeningen te innen en, indien nodig, erfrechtelijke geschillen via een gerechtelijke procedure op te lossen.