Misdrijf van schending van verplichtingen tijdens oorlogstijd
Tijdens oorlogstijd worden de staatsveiligheid en het handhaven van de openbare orde niet alleen gewaarborgd door militaire macht, maar ook door de volledige nakoming van plichten door burgers en overheidsfunctionarissen. Het handelen in strijd met vastgestelde verplichtingen tijdens oorlogstijd wordt daarom niet slechts beschouwd als een daad van individuele nalatigheid of ongehoorzaamheid, maar als een daad die de nationale veiligheid direct schaadt . Het Turkse Wetboek van Strafrecht (TCK) regelt deze handelingen onder de noemer "Misdrijf van schending van verplichtingen tijdens oorlogstijd", met zware straffen.
Dit artikel de reikwijdte van artikel 322 van het Turkse Wetboek van Strafrecht, de elementen van het misdrijf in het licht van de jurisprudentie van het Hof van Cassatie en het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, actuele debatten en nieuwe dimensies die in het digitale tijdperk ontstaan.
Juridische grondslag en definitie van het misdrijf
322 van het Turkse Wetboek van Strafrecht bepaalt :
"In oorlogstijd wordt iemand die handelt in strijd met de door de staat opgelegde verplichtingen, gestraft met een gevangenisstraf van twee tot vijf jaar. Indien het misdrijf de oorlogsinspanningen of de defensiemogelijkheden van de staat ernstig ondermijnt, wordt de straf gehalveerd."
Deze regelgeving heeft tot doel zowel de openbare orde als de militaire macht te beschermen door het niet naleven van door de staat vastgestelde regels tijdens uitzonderlijke oorlogsomstandigheden strafbaar te stellen
Elementen van het misdrijf
-
Dader:
-
Iedere burger van de Republiek Turkije kan zich schuldig maken aan dit misdrijf. Bovendien zijn buitenlanders die tijdens oorlogstijd binnen de landsgrenzen verblijven ook verplicht om aan deze verplichtingen te voldoen.
-
-
Werkwoord:
-
Het niet nakomen van verplichtingen die door de staat zijn opgelegd.
-
Bijvoorbeeld het niet naleven van een mobilisatiebevel, het belemmeren van evacuatieplannen, het schenden van essentiële diensten of het ondernemen van acties die de oorlogsstrategie zouden schaden.
-
-
Onderwerp van het misdrijf:
-
Verplichtingen die door overheidsinstanties tijdens oorlogstijd worden opgelegd. Deze worden bepaald door de wet of door instructies van officiële instanties.
-
-
Spiritueel element:
-
Er is opzet vereist. De dader moet zich bewust zijn van de verplichting en deze willens en wetens niet nakomen. Grove nalatigheid kan ook een strafbaar feit vormen.
-
Artikel 322 van het Turkse Wetboek van Strafrecht in het licht van uitspraken van het Hooggerechtshof
Het Hof van Cassatie stelt de bescherming van de staatsveiligheid en de openbare orde voorop bij de beoordeling van oorlogsmisdaden .
-
met nummers 2018/2434 E., 2019/1527 K. , heeft de 16e strafkamer van het Hof van Cassatie geoordeeld dat een ambtenaar die tijdens oorlogstijd zijn verplichte taken niet uitvoert, gestraft moet worden op grond van artikel 322 van het Turkse Wetboek van Strafrecht.
-
2020/189 E. en 2021/94 K. heeft de Algemene Vergadering van het Hof van Cassatie de opzettelijke schending van in oorlogstijd afgelegde verplichtingen beschouwd als een factor die een verhoging van de straf rechtvaardigt.
Uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en het perspectief van het internationaal recht
Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens erkent dat staten tijdens oorlogstijd en noodsituaties ruimere bevoegdheden over hun burgers kunnen hebben. Artikel 15 van het EVRMbepaalt dat bepaalde rechten tijdens oorlogstijd kunnen worden beperkt.
-
Bayatyan tegen Armenië (2011) erkende het Europees Hof voor de Rechten van de Mens het recht op gewetensbezwaar, maar erkende tevens dat weigering van verplichte militaire dienst tijdens oorlogstijd strafrechtelijk vervolgd kan worden.
-
Erçep tegen Turkije (2011) werden de verplichte militaire dienst en de verplichting tot het nakomen van oorlogsplichten in Turkije als legitiem beschouwd ter bescherming van een democratische samenleving.
-
Lawless tegen Ierland (1961) bevestigde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens het gebruik van buitengewone bevoegdheden door de staat in tijden van oorlog of noodtoestand.
Oorlogsverplichtingen en schendingen in het digitale tijdperk
Door de technologische vooruitgang zijn de verantwoordelijkheden in oorlogstijd niet langer beperkt tot fysieke taken:
-
Cyberbeveiligingsverplichtingen: Gedrag dat in strijd is met de digitale verantwoordelijkheden die zijn vastgesteld ter bescherming van kritieke infrastructuur, kan worden geïnterpreteerd op grond van artikel 322 van het Turkse Wetboek van Strafrecht.
-
Digitale informatielekken: Het onzorgvuldig delen van gevoelige informatie in oorlogstijd kan worden beschouwd als een misdrijf op grond van zowel artikel 322 van het Turkse Wetboek van Strafrecht als spionage.
-
Desinformatie via sociale media: Het verspreiden van valse berichten die de oorlogsstrategie schaden, kan worden beschouwd als een schending van verplichtingen (in verband met artikel 323 van het Turkse Wetboek van Strafrecht).
Actuele vraagstukken en debatten
-
Grenzen van de vrijheid van meningsuiting:
-
De mate waarin oorlogsverplichtingen de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting kunnen beperken, is een onderwerp van discussie.
-
-
Onzekerheid over verplichtingen:
-
In sommige gevallen is de reikwijdte van de verplichtingen die tijdens oorlogstijd zijn opgelegd mogelijk niet duidelijk, wat onzekerheid kan veroorzaken met betrekking tot strafrechtelijke aansprakelijkheid.
-
-
Het juridische kader van burgerparticipatie:
-
De regelgeving met betrekking tot de plichten en verantwoordelijkheden die burgers in de praktijk moeten nakomen, moet worden verduidelijkt.
-
Strafmaatregelen en sancties
-
Artikel 322 van het Turkse Wetboek van Strafrecht: De straf voor dit misdrijf een gevangenisstraf van 2 tot 5 jaar.
-
Als de handeling de oorlogsinspanningen van de staat verzwakt, wordt de straf met de helft verhoogd.
-
Nalatigheid van overheidsfunctionarissen of personen in strategische functies kan zwaarder worden bestraft, samen met disciplinaire sancties.
Conclusie en evaluatie
Het misdrijf van het schenden van verplichtingen in oorlogstijd is een belangrijk strafrechtelijk instrument voor het waarborgen van de staatsveiligheid en de openbare orde. Hoewel uitspraken van het Hooggerechtshof opzet en een formele verklaring van verplichting vereisen bij de toepassing van dit misdrijf, erkennen uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat staten ruime discretionaire bevoegdheden hebben in oorlogstijd
Met de toenemende digitalisering cybersecurity, informatiebeveiliging en de strijd tegen desinformatie steeds belangrijker in het kader van deze vorm van criminaliteit. De overheid moet de wettelijke regelgeving verduidelijken en de publieke bewustmakingscampagnes intensiveren.
Over de auteur van dit bericht
