Afpersing via internet en sociale media - Advocaat in Istanbul

I. INLEIDING

Met de ontwikkeling van digitale communicatiemiddelen hebben klassieke misdrijven nieuwe vormen aangenomen. Chantagetegenwoordig bijvoorbeeld niet alleen gepleegd met fysiek geweld en bedreigingen, maar via informatiesystemen . Het verkrijgen van persoonsgegevens, het eisen van financieel gewin door te dreigen met het verspreiden van privébeelden, of het versturen van dreigende berichten via sociale media zijn typische voorbeelden van chantage via informatietechnologie.

Artikel 107 van het Turkse Wetboek van Strafrecht (Wet nr. 5237) regelt het misdrijf afpersing. Wanneer dit misdrijf wordt gepleegd met behulp van informatietechnologie, krijgen zowel de elementen van het misdrijf als de bewijslast en de strafrechtelijke gevolgen een andere dimensie. Dit artikel biedt een uitgebreide evaluatie van de vormen van afpersing via informatietechnologie, de elementen van het misdrijf, problemen in de praktijk en uitspraken van het Hooggerechtshof.

II. JURIDISCHE REGULERING VAN HET MISDRIJF CHANTAGE (Artikel 107 van het Turkse Wetboek van Strafrecht)

A. Materiaaltekst

Artikel 107/1 van het Turkse Wetboek van Strafrecht:

"Iemand die iemand dwingt iets te doen of na te laten waartoe die persoon geen recht of verplichting heeft, en die daardoor voordeel voor zichzelf of een ander genereert, wordt gestraft met een gevangenisstraf van één tot drie jaar."

Artikel 107/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht:

"Indien iemand tracht voordeel te behalen door te dreigen met het verspreiden van nieuws of beelden die de eer en reputatie van een ander kunnen schaden, zal die persoon worden bestraft overeenkomstig de bepalingen van het voorgaande lid."

Deze bepaling is van toepassing op zowel de algemene vorm van het misdrijf afpersing als op de specifieke vormen daarvan die via informatietechnologie worden gepleegd.

III. BELANGRIJKSTE KENMERKEN VAN CHANTAGE VIA INFORMATIETECHNOLOGIE

A. Methoden om misdrijven te plegen in de digitale omgeving

E-mailbedreigingen: Afpersing houdt in dat slachtoffers e-mails ontvangen waarin gedreigd wordt vertrouwelijke afbeeldingen te delen in ruil voor geld.
Berichten versturen via apps zoals WhatsApp/Telegram: Financieel gewin afpersen door middel van bedreigingen zoals "Ik stuur je foto's naar je partner."
Bedreigingen via berichten of reacties op sociale mediaplatformen zoals Instagram en Twitter.
Chantage met behulp van door AI gegenereerde nepafbeeldingen (deepfake-content).
Het eisen van cryptovaluta of bankoverschrijvingen onder dreiging van datalekken: dit komt vooral vaak voor na ransomware-aanvallen.

IV. ELEMENTEN VAN HET MISDRIJF VAN CHANTAGE VIA INFORMATIETECHNOLOGIE

A. Dader en slachtoffer

Iedereen kan de dader zijn. Er zijn geen speciale kwalificaties vereist om het misdrijf te plegen.
Iedereen kan slachtoffer worden; het maakt niet uit of het een individu, een bedrijf of een overheidsfunctionaris betreft.

B. Overtreding (Onrechtmatige dwang)

Het slachtoffer moet gedwongen worden iets te doen of juist iets niet te doen.
De inbraak moet plaatsvinden via een informatiesysteem (bijv. e-mail, bericht op sociale media, hacking).

C. Voornemen om voordeel te bieden

Het doel van de dader is om zelf of voor derden een voordeel te behalen.
Bijvoorbeeld: "Stuur me 10.000 TL als je wilt dat ik deze afbeeldingen verspreid."

D. Bedreigende natuur

Dreigingen om afbeeldingen te delen die de privacy schenden en geschikt zijn voor chantage.
De dreiging moet het slachtoffer angst kunnen inboezemen.

V. PROBLEMEN DIE ZICH IN DE PRAKTIJK VOORDOEN

A. Het probleem van bewijs

Een screenshot alleen wordt niet als voldoende beschouwd.
Forensisch onderzoekmoet de bron, het tijdstip en de inhoud van het bericht verifiëren.
Digitale sporen zoals IP-adressen en apparaat-ID's zijn belangrijk.

B. De dader is anoniem

De identiteit van de dader kan niet worden vastgesteld, vooral niet wanneer de communicatie verloopt via "nepaccounts" of buitenlandse telefoonnummers.
In dit geval moet het openbaar ministerie samenwerken met de Autoriteit voor Informatie- en Communicatietechnologie (BTK), socialemediaplatforms en e-mailproviders.

C. De kwestie van bemiddeling

Het misdrijf afpersing, zoals gedefinieerd in artikel 107/1 en 107/2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht, valt buiten het toepassingsgebied van mediation.
Daarom wordt de vervolging niet gestaakt, zelfs niet als de dader instemt.

VI. EVALUATIE IN HET LICHT VAN UITSPRAKEN VAN HET HOOGGERECHTSHOF

Schending van de privacy en afpersing via WhatsApp

Hof van Cassatie, 12e Strafkamer – Zaaknummer 2017/8885

In het geval waarin de verdachte het slachtoffer naar verluidt meerdere malen bedreigde met de dreiging obscene foto's die hij bezat openbaar te maken als het slachtoffer geen seksueel getinte gesprekken met hem via de telefoon zou voeren, en vervolgens deze foto's via WhatsApp naar de vader en de voormalige zwager van het slachtoffer verstuurde, wordt de bevinding van de rechtbank dat de handelingen van de verdachte neerkwamen op een reeks afpersingen en schendingen van de privacy, terecht geacht.

VII. STRAFRECHTELIJKE SANCTIES VOOR HET MISDRIJF VAN CHANTAGE VIA INFORMATIETECHNOLOGIE

A. Basisprincipes van het strafrecht

Volgens artikel 107/1-2 van het Turkse Wetboek van Strafrecht: gevangenisstraf van 1 tot 3 jaar en een gerechtelijke boete.
Het feit dat de afpersing plaatsvindt door middel van informatiesystemenkan worden beschouwd als een verzwarende omstandigheid met betrekking tot de intentie van de dader en de ernst van het misdrijf.

B. Gekwalificeerde omstandigheden en verhogingen

Het misdrijf werd op georganiseerde wijze gepleegd.
Misdrijven gepleegd tegen een kind,
wanneer de dader misbruik maakt van zijn of haar functie als overheidsfunctionaris .

VIII. JURIDISCHE WAARDEN DIE BESCHERMD MOETEN WORDEN

de privacy van het privéleven
Bescherming van persoonsgegevens (in verband met KVKK)
Economische vrijheid van het individu
Informatiebeveiliging

Dit type misdrijf omvat zowel strafrecht als privaatrecht (schending van persoonlijke rechten, materiële/morele schadevergoeding).

IX. PREVENTIEVE EN ONDERSTEUNENDE MECHANISMEN

A. Technische maatregelen

Bescherming van persoonsgegevens, versleuteling, multifactorauthenticatie.
Vertrouwelijke gegevens mogen niet in digitale omgevingen worden gedeeld.

B. Juridische ondersteuning

Slachtoffers moeten zo snel mogelijk aangifte doen bij het Openbaar Ministerie.
Een rapport van een forensisch IT-expert verkrijgen
notariële bekrachtiging .

X. CONCLUSIE

Cybercriminaliteit, gepleegd met behulp van technologische middelen, vormt een ernstige bedreiging voor de persoonlijke vrijheid en het privéleven van individuen. Hoewel artikel 107 van het Turkse Wetboek van Strafrecht het misdrijf afpersing expliciet regelt, maakt de integratie van informatietechnologie in dit misdrijf zowel de aard als het bewijs ervan complexer.

Het verbeteren van de digitale bewijskennis van justitiële autoriteiten, het specialiseren van wetshandhavers in de bestrijding van cybercriminaliteit en het in staat stellen van slachtoffers om snel hun wettelijke rechten uit te oefenen, zijn cruciaal in de strijd tegen dergelijke misdrijven.

In deze context dienen het Turkse Wetboek van Strafrecht , de Wet op de Bescherming van Persoonsgegevens, het Wetboek van Strafvordering en relevante internationale verdragen gezamenlijk te worden geïnterpreteerd, en dienen praktijken te worden ontwikkeld die aansluiten bij de hedendaagse dynamiek van het strafrecht.

Enkele blogtitel