HOE KUNNEN TURKSE STAATSBURGERS EEN DUBBELE NATIONALITEIT VERKRIJGEN IN DENEMARKEN?
Ingang
In de 21e eeuw, waarin de globalisering in een stroomversnelling is geraakt, is het concept burgerschap verder gegaan dan de klassieke definitie van loyaliteit aan een staat; het is een veelzijdige identiteit geworden die de sociale, politieke, culturele en economische banden van een individu uitdrukt. Als gevolg van deze ontwikkelingen heeft dubbele nationaliteit een steeds belangrijkere plaats ingenomen in rechtssystemen, als een natuurlijk gevolg van internationale migratiestromen.
Dit artikel beschrijft het Deense systeem van dubbele nationaliteit in detail. Het behandelt het juridische kader waarmee Turkse burgers in Denemarken te maken krijgen, de relatie tussen wederzijdse nationaliteit, conflicten en harmonisatiepunten tussen de Turkse en Deense wetgeving, en praktische kwesties.
1. Wat is het begrip burgerschap en dubbele nationaliteit?
a) Burgerschap
Burgerschap verwijst naar de juridische relatie die een individu heeft met een bepaalde staat en de rechten en plichten die uit die relatie voortvloeien. Zowel in het nationale als in het internationale recht valt de beslissing aan wie een staat burgerschap verleent over het algemeen binnen de soevereine bevoegdheid van die staat.
b) Dubbele nationaliteit
Dubbele nationaliteit is de situatie waarin een persoon tegelijkertijd de nationaliteit van twee verschillende landen bezit. Deze situatie komt meestal voor in:
-
Het verkrijgen van staatsburgerschap van verschillende landen door geboorte (jus soli en jus sanguinis),
-
Huwelijk,
-
Het ontstaat als gevolg van naturalisatie, het verkrijgen van burgerschap op natuurlijke wijze.
2. De Deense burgerschapswetgeving en de aanpak van dubbele nationaliteit
a) Juridische grondslag
In Denemarken worden de bepalingen met betrekking tot het staatsburgerschap de Indfødsretsloven (Wet op het staatsburgerschap) . Deze wet bevat bepalingen over het verkrijgen, verliezen en herstellen van het Deense staatsburgerschap.
b) Voor en na de hervorming van 2015
Tot 1 september 2015 was Denemarken een van de landen die dubbele nationaliteit strikt verboden . Door een wetswijziging op die datum hoefden personen die de Deense nationaliteit wilden verkrijgen hun bestaande nationaliteit echter niet langer op te geven. Evenzo verliezen Deense burgers hun Deense nationaliteit niet automatisch wanneer ze een buitenlandse nationaliteit verkrijgen.
Deze verandering is van cruciaal belang voor de vele Turkse burgers die in Denemarken wonen.
3. Het verkrijgen van de Deense nationaliteit
In Denemarken wordt het staatsburgerschap over het algemeen op de volgende manieren verkregen:
-
Verkrijging door geboorte (moeder of vader met de Deense nationaliteit)
-
Adoptie
-
Verblijfsvergunning via huwelijk
-
Naturalisatie (via aanvraag na het voldoen aan bepaalde voorwaarden)
Algemene vereisten voor het verkrijgen van staatsburgerschap door naturalisatie:
-
voor ten minste 9 jaar (met enkele uitzonderingen)
-
Beheersing van de Deense taal (Danskprøve 3 of gelijkwaardig)
-
Geen strafblad
-
Slagen voor de staatsburgerschapstest (Indfødsretsprøve)
-
In staat zijn om in je eigen levensonderhoud te voorzien
-
Grondwettelijke eed van trouw
4. De aanpak van de Republiek Turkije ten aanzien van dubbele nationaliteit
a) Juridisch kader
Volgens de Turkse nationaliteitswet (Wet nr. 5901) kan een Turkse burger de nationaliteit van een ander land verkrijgen zonder zijn Turkse nationaliteit te verliezen. Deze verkrijging moet echter onmiddellijk worden gemeld. Anders worden er administratieve boetes opgelegd en kunnen er problemen ontstaan bij bepaalde procedures.
b) Blauwkaartensysteem
Personen die afstand doen van hun Turkse nationaliteit ontvangen een " blauwe kaart ", waarmee ze bepaalde rechten in Turkije kunnen genieten . Deze regeling geldt echter niet voor Turken met een dubbele nationaliteit. De blauwe kaart is uitsluitend bedoeld voor personen die hun Turkse nationaliteit hebben opgegeven.
5. De procedure voor het verkrijgen van een dubbele nationaliteit in Denemarken voor Turkse burgers
a) De impact van de hervorming van 2015
Vóór 2015 moesten Turken die de Deense nationaliteit wilden verkrijgen, hun Turkse nationaliteit opgeven. Dit vormde voor velen een groot obstakel. Na 1 september 2015 is deze verplichting echter komen te vervallen, waardoor de weg vrij is geworden voor duizenden Turkse burgers om een dubbele nationaliteit te verkrijgen.
b) Documenten die nodig zijn voor de implementatie
-
Geldige verblijfsvergunning
-
Paspoort
-
Deens taalcertificaat
-
Strafblad
-
Werkgevers- of inkomensdocumenten
-
Resultaat van het staatsburgerschapsexamen
De aanvraagprocedure duurt doorgaans 18 tot 24 maanden . Aanvragen worden individueel ingediend bij de Deense Immigratiedienst (Udlændingestyrelsen) of het Ministerie van Binnenlandse Zaken. De uiteindelijke goedkeuring wordt verleend door het Folketinget (het parlement)
6. Juridische rechten en plichten
Personen met een dubbele nationaliteit zijn onderworpen aan de wetten van beide landen. Hoewel dit bepaalde voordelen biedt, kan het ook tot conflicten leiden.
a) Rechten
-
Mogelijkheid om paspoorten van beide landen te gebruiken
-
Recht op verblijf, werk, onderwijs en gezondheid
-
Het recht om te stemmen en gekozen te worden (met enkele uitzonderingen)
-
Sociale zekerheidsrechten
b) Verplichtingen
-
Militaire dienstplicht , belastingen , erfbelasting en verplichtingen ten aanzien van de openbare dienstverlening gelden in beide landen afzonderlijk
-
In geval van conflict prevaleren over het algemeen de wetten van het land waar men woonachtig is.
-
Er kunnen in beide landen aansprakelijkheden ontstaan.
7. Juridische problemen die voortvloeien uit dubbele nationaliteit
a) Militaire dienstplicht
De militaire dienstplicht blijft in Turkije van kracht. Iemand die de Deense nationaliteit verkrijgt, kan niet worden vrijgesteld van militaire dienst zolang hij of zij de Turkse nationaliteit niet opgeeft. Er moeten oplossingen worden gezocht, zoals uitstel of betaalde vrijstelling van militaire dienst.
b) Belastingheffing
Vanwege de inkomstenbelastingwetgeving van beide landen op dubbele belasting . Om dit te voorkomen, een overeenkomst ter voorkoming van dubbele belasting tussen Turkije en Denemarken.
c) Consulaire bescherming
Als een persoon met de Deense nationaliteit problemen ondervindt in een derde land, biedt het Deense consulaat bescherming. Personen met een dubbele nationaliteit die in Turkije wonen, kunnen echter te maken krijgen met diverse beperkingen bij het aanvragen van consulaire bijstand in Denemarken.
8. Jurisprudentie en internationale praktijken
a) Uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM)
Volgens de jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is burgerschap weliswaar geen mensenrecht, maar het onrechtmatig ontnemen van burgerschap of het ontzeggen van toegang tot burgerrechten kan wel een schending van het recht op privéleven vormen.
b) Uitspraken van Deense rechtbanken
Het Deense Hooggerechtshof kan het staatsburgerschap intrekken in gevallen van documentvervalsing en valse verklaringen bij aanvragen voor een dubbele nationaliteit. Het is daarom essentieel dat alle documenten naar waarheid worden ingediend.
Conclusie
Het Deense systeem voor dubbele nationaliteit is sinds 2015 versoepeld, wat een aanzienlijk voordeel oplevert voor Turkse burgers. Turkse burgers kunnen nu de Deense nationaliteit verkrijgen zonder hun bestaande nationaliteit op te geven.
Dubbele nationaliteit brengt echter ook verplichtingen met zich mee. De regelgeving in beide landen met betrekking tot zaken als militaire dienstplicht, belastingen, aansprakelijkheid en sociale zekerheid moet zorgvuldig worden geanalyseerd. Juridische ondersteuning tijdens dit proces is cruciaal om mogelijk verlies van rechten te voorkomen.
Voor zowel mensen die overwegen zich in Denemarken te vestigen als Turkse burgers die er al lange tijd wonen, is een dubbele nationaliteit een toegankelijke juridische status geworden. Het correct beheren van deze status vereist echter dat men zich bewust is van de verplichtingen onder zowel de Deense als de Turkse wetgeving.
